Spagaat

‘Doe maar honderd keitjes”, zei de mevrouw die voor ons stond bij de kassa van Proef Amersfoort. En honderd keitjes is in het echt honderd euro. Honderd euro. Mijn cliënt moet er met twee kinderen twee weken van zien rond te komen. Haar oudste zoon is 10 en haar jongste is 7 maanden. “Hoe moet ik het doen Nienke?” vroeg ze vanmiddag nog. Ze was de wanhoop nabij want deze week hadden de vrijwilligers van de Voedselbank vrij en dat betekende dat ze deze vrijdag een doos boodschappen mis liep. “Levi moet nog nieuwe schoenen… waar moet ik dat van betalen?  En volgende week is de melk voor kleine Boaz op. Hoe doe ik dat dan? Ik kan amper genoeg eten kopen. Moet ik soms met mijn benen wijd? “. Ze keek me aan, ik zag de wanhoop in haar ogen. En een paar uur later loop ik bij Proef Amersfoort. Een paar glazen wijn, wat hapjes en wij zijn door onze 50 keitjes heen. Vijftig euro, mijn cliënt moet er een week mee doen. Voor ons geldt: even aanvullen, geen probleem. Kunnen we ook nog een toetje nemen. Ik geniet hoor, dat wel. Maar ergens in mijn achterhoofd gonst het zinnetje; het moet toch anders kunnen? Het blijft me bezighouden…..Afbeelding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s