Herman

“Oh, nee… “ De moeder van een vriendinnetje schudt wild met haar hoofd. Haar blik is bijna wanhopig. “Geen Herman alsjeblieft, ik word er gek van”.  Moeders met kinderen op de lagere school weten waarschijnlijk wel waar ik het over heb. “Herman” is een vriendschapscake. Je krijgt een bakje deeg, dat deeg giet je in een kom, die laat je met een theedoek erover staan en daar moet je een paar keer per dag in roeren. Door de gist groeit “Herman” en na een paar dagen doe je wat meel en suiker erbij, dan moet je weer een paar keer per dag roeren. Vervolgens deel je “Herman” luguber in vijven en probeer je met veel moeite weer vier “Hermannen” kwijt te raken.  Het vijfde deel dat je houdt maak je lekker met noten, appel, chocola en eieren en daar bak je dan een soort taart van. Best lekker hoor, daar gaat het niet om. Maar het geeft veel zooi en –zoals ik al schreef- het kost best moeite om hem weer door te geven. Want het werkt een beetje zoals de kettingbrief van vroeger. Een kind uit de klas begint. Die geeft aan vier klasgenoten een bakje “Herman”. Die kinderen geven het weer aan de klasgenoten die nog geen “Herman” hebben gehad en voor je het weet eet heel Amersfoort deze koek. Bij “Herman” zit er overigens geen sanctie aan het niet doorgeven. Ik kan me herinneren dat je de kettingbrieven wel echt moest doorsturen anders bracht het ongeluk. Dan toch liever een “Herman” . Nu ik het toch over hem heb; ik neem nog een stukje.Afbeelding

2 gedachten over “Herman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s