Klavertje drie, deel twee

“Waarom zou een klavertje drie niet mooi genoeg zijn?” Eerder schreef ik al dat ik dit zinnetje opschreef toen ik een jaar of 16 was. Dat weet ik nog zo goed omdat ik destijds gedichten schreef en ik op een avond gebeld werd door –volgens mij- Job Boot van de NCRV. Of ik de volgende dag in het programma “Tussenuur” wat gedichten wilde voordragen en wilde praten over het schrijven van gedichtjes. Hij was mij op het spoor gekomen omdat ik lid was van een gedichtenclubje voor jongeren. Hoe het precies zat weet ik niet meer, maar ik had wat gedichtjes opgestuurd en hij was op dat moment juist op zoek naar een jongere die dichtte. 

Samen met mijn vader en zus gingen we richting NCRV en daar maakte ik kennis met Sjors Frohlich en Peter Plaisier. Niet wetende dat ik jaren later een collega van hen zou worden.  Man, wat vond ik het spannend. Ik droeg wat gedichten voor, er werd een foto gemaakt en een uur later stond ik alweer buiten. Behalve bij dit radio-optreden en 2 gedichtjes in de KRO-studio is er weinig van mijn talent boven komen drijven. Achteraf zie ik ook wel in dat mijn talent niet groot genoeg was. Hoewel ik me een beetje geneer plaats ik hier toch een gedichtje dat ik schreef toen ik 12 was.

Waarom ben ik bang in het donker

En niet in het licht

Waarom schaam ik me

En wordt ik rood op mijn gezicht

Waarom huil ik

En lach ik niet

Waarom is er oorlog

En zoveel verdriet

Waarom, een vraag die veel kinderen stellen

Helaas, de mensen kunnen het hen niet vertellen

Afbeelding

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s