Loslaten

Afbeelding

Het is nu al stil in huis. Aan de ontbijttafel was het stil, tijdens het warme eten is het stil, het voelt gewoon een beetje vreemd. Puck is vijf dagen weg; ze is naar het theaterkamp “De Pmakerij”. Haar vriendin Britt ging vorig jaar al mee en die kwam met zulke enthousiaste verhalen terug dat Puck dit jaar ook stond te popelen.

Hoe zou het met haar gaan? Ze is wel vaker een nachtje uit logeren, maar vijf nachten…..Ik laat de afgelopen negen jaar de revue passeren. Eens denken, ooit heb ik Puck drie nachten moeten missen, dat was rond de periode dat mijn vader overleed. Maar toen was ze samen met Pim bij mijn schoonouders en dat voelt toch heel anders. Ik streep de nachten af; eentje geweest, nog vier te gaan. Loslaten Nienke, loslaten!

Help, mijn man is klusser

Nietsvermoedend liep ik de keuken binnen en zag Marcoen geknield voor het keukenkastje, zijn hoofd verstopt onder de wasbak. Naast hem allerlei delen van de afvoer. Fijn; hij ging de lekkage in het kastje verhelpen. Tot nu toe hadden we er steeds een bakje onder gezet, maar het is natuurlijk handiger wanneer we gewoon niet meer om de paar dagen het bakje hoeven te legen. Ik moet wel zeggen dat ik nog dacht: zou hij al die stukken wel weer in de goede volgorde in het kastje krijgen? Er lagen namelijk bochten, rechte stukjes en tussenstukjes en ze lagen allemaal door elkaar op de grond. Toen ik na anderhalf uur terugkwam stond deze doos op de tafel;

 Afbeelding

 Mijn ‘angst’ was uitgekomen. En Marcoen gaf het eerlijk toe, hij kreeg de stukjes afvoerpijp niet meer in de goede volgorde in het kastje. Gelukkig was er een oplossing voor, te koop bij de Formido. De prijs viel ook wel mee, namelijk een tientje. En voila…. nu is het keukenkastje weer dicht en is de keuken weer opgeruimd. Er is nog wel een klein probleempje. Er moet nog steeds een bakje onder de afvoer staan want ergens blijft het lekken….

Afbeelding

Eindelijk….

Afbeelding

Twee dagen mooi weer en de knoppen aan de boom zijn alweer voorzichtig bladeren geworden.  Je ziet ze per dag groeien en dat doet me deugd; ik heb het namelijk wel gehad met deze lange koude winter.

De kinderen speelden vandaag in de tuin en waren elkaar aan het nat spatten met water. “Kon het maar elke dag zulk mooi weer zijn” verzuchtte Puck. En ik was het daar helemaal mee eens. Toen ik ruim twintig jaar geleden door Australië reisde wist ik het al; geef mij maar alle dagen zon. Of misschien nog beter; een maandje herfst omdat het dan zo lekker is wanneer je natgeregend binnen in een warm huis komt. Verder zien de bossen er zo mooi uit en ook is dit de periode waarin je lekker bij mensen naar binnen kunt gluren; het is vroeg donker, maar mensen doen de gordijnen nog niet dicht. Na die maand herfst mag er van mij een maand winter komen omdat het ook wel iets heeft, sneeuw en ijs. Liefst met een straalblauwe lucht, daar geniet ik best wel van.  Daarna wil ik een hele lange lente van zo’n vijf maanden omdat dan de natuur weer ontwaakt. En die andere vijf maanden wil ik graag een mooie zomer, niet zo’n kwakkelende, maar een goede zomer met gemiddels 25 graden en ’s nachts lekkere verkoelende buien. Maar goed, ik heb het niet voor het zeggen, anders zou het morgen echt geen 10 graden worden. Nee…. dan zou ik de temperaturen van gisteren en vandaag wel hebben herhaald. 

Afbeelding

Circusschool Amersfoort

Maanden hadden ze geoefend en de laatste weken deden ze heel geheimzinnig en mochten we zelfs niet meer kijken tijdens de repetitie. En vandaag was het D-day.

Onze circusdochter was al vroeg wakker en een gezonde spanning hing om haar heen tijdens het ontbijt.  Puck en haar groepsgenoten gaven een prachtvoorstelling. De trapeze, eenwielers, houten ballen, jongleer-ballen…. de jonge artiesten draaiden hun hand er niet voor om. In het publiek zaten trotse grootouders, vaders, moeders, broertjes, zusjes, vrienden en vriendinnen. Volgend jaar gaat Puck weer op circusles, daar worden zij en ik erg vrolijk van!Afbeelding

 

Vegetarische Groenteschijven

Afbeelding

Wat raar eigenlijk, om groenteschijven ‘vegetarisch’ te noemen. Je hebt toch ook geen vegetarische bloemkool of vegetarische broccoli? Of is het om duidelijk te maken dat er geen stukjes varkensvlees, paard of kip doorheen zitten? We hebben al vaker groenteschijven en andere alternatieven voor vlees geprobeerd, vooral in de -korte- periode dat Puck vegetarisch wilde eten, maar Pim en Marcoen zijn er geen grote liefhebbers van.

Afgelopen week stonden er bakken met schijven te lonken naar klanten.; gratis. Het was een actie bij de Jumbo om meer mensen aan het ‘flexetariën’ te krijgen. Dus niet zeven dagen per week vlees, maar af en toe een vleesvervanger. Ik moet eerlijk toegeven; dat ze gratis waren gaf toch wel de doorslag. En zo gebeurde het dat ik vandaag -Marcoen en Pim aten niet thuis- twee schijven in een pan heb gebakken.  Puck en ik hebben er van genoten; Wat ons betreft komen ze vanaf nu weer wat vaker op tafel, die ‘vegetarische groenteschijven’.

Sinaasappeltanden

Afbeelding

Puck vroeg of zij de schil van de sinaasappel mocht gebruiken en sneed er een paar mooie tanden uit. Die heeft ze best een tijd lang ingehad. Wat een lol 😉 . Grappig; ik kan me nog herinneren dat ik ze zelf maakte en als ik haar zo zie komt ook de herinnering naar de wat wrange smaak van de schil weer terug. Nu maar hopen dat het bij sinaasappeltanden blijft en dat er op den duur geen beugel in dat mooie bekkie hoeft. 

Moe en voldaan

Afbeelding

Sommige kinderen stuiterden nog na, anderen keken een beetje verdwaasd uit hun ogen. Ze hadden vandaag een schoolreisje gehad en kwamen rond vijf uur weer terug in Amersfoort. Met alle klassen waren ze op weg gegaan richting Dieren, naar de Spelerij & Uitvinderij. Ik heb net even op http://www.spelerij.nl gekeken en ik begrijp waarom mijn kinderen zo enthousiast terugkwamen. Pim heeft zich vooral vermaakt met zijn klasgenoten, Puck werd enthousiast van de kunstvoorwerpen die ze mochten maken.

Dit jaar had ik voor het eerst geen zorgen om de kinderen. Tijdens vorige schoolreisjes maakte ik me nog ongerust; vinden ze het wel leuk, worden ze niet ziek in de bus, is het niet te koud, gaat het niet regenen. Echt suf natuurlijk, maar ja…dat heb ik nou eenmaal. Dit jaar kon ik ze echt loslaten. Aan tafel heb ik genoten van de enthousiaste verhalen. Ik kon er geen touw aan vastknopen, maar dat mocht de pret niet drukken…..

Afbeelding