Stel je voor…

AfbeeldingStel je voor….

Ik kijk in de spiegel en zie een vermoeid en afgetobd gezicht. Mijn ogen staan hol, de wallen onder mijn ogen zijn groter dan ooit. Ik heb al ruim een week niets van mijn man gehoord. Vorige week namen we nietsvermoedend afscheid. Hij ging naar een conferentie, ik verwachtte hem ‘s avonds gewoon weer thuis, maar hij kwam maar niet. Zijn mobiele nummer heb ik tig keer ingetoetst, maar steeds kreeg ik zijn voicemail. Ik raakte in paniek. Belde zijn collega’s. Die vertelden me dat hij helemaal niet op de conferentie was geweest. De politie heeft onze auto gevonden bij de Pyramide van Austerlitz. We hebben met een groep vrienden en kennissen de hele omgeving daar afgelopen. Niets. Ik kan amper slapen. Eten lukt me ook niet. Mijn kinderen kijken me elke ochtend vragend aan; “Al iets van papa gehoord?” . Ik schud nee. Ik weet dat ik door moet voor de kinderen, maar het liefst zou ik in bed blijven liggen met een kussen op mijn hoofd.  Niets voelen, niet denken. Mijn gedachten gaan alle kanten op. Ik ga alle scenario’s na. Heeft hij een andere vriendin, is hij gekidnapt, is hij overleden? Het is een nachtmerrie, waarom kwam mijn man niet gewoon thuis. Wat is er gebeurd?

Stel je voor…..

Ik en Elsa, 21 jaar oud, zijn op wereldreis naar Australië. We hebben een fantastische tijd en elke dag hebben we even contact met onze ouders. We besluiten te gaan wandelen. Onze paspoorten laten we in het hostel liggen, mijn portemonnee vergeet ik daar ook. Na een ontbijt met twee leuke Nederlandse jongens gaan we op pad. We hebben zin in de dag. Het zon schijnt en er hangt geen wolkje in de lucht.
Dat we van plan waren om te gaan wandelen is het laatste wat onze ouders van ons weten. We zijn al ruim drie weken vermist. Tientallen mensen zijn dagenlang op zoek naar ons geweest. Ze vinden niets. Het lijkt alsof we van de aardbodem verdwenen zijn.  De hoop van onze ouders slaat om in wanhoop.

Stel je voor….

Dat je de vrouw bent van Hanno uit Amersfoort. 47 jaar oud met drie jonge kinderen. Hij zou tien dagen geleden naar een conferentie gaan in Driebergen maar is daar nooit aangekomen. Onvindbaar.

Stel je voor….

Dat je de ouders bent van Kris en Lisanne, ook uit Amersfoort, die landelijk nieuws zijn geworden omdat ze sinds 1 april in Panama vermist worden. Ook bij hen ontbreekt elk spoor.

Ik hoop zoiets nooit mee te hoeven maken. Ik wens ze alle sterkte van de wereld….
Afbeelding

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s