Tweestrijd

(AD 20-06-2014)

Geen straat vol wapperende oranje vlaggen tijdens dit WK. Geen hinderlijk geklepper van plastic vlaggetjes in de wind onder mijn slaapkamerraam. Het is stil in onze straat Kruiskamp. Hier en daar is er wat versiering aangebracht, maar pas vanaf de kruising met de Van Brakelstraat richting de Turkse supermarkt hangen meters vlaggetjes met Hollandse leeuwen erop. Jaren geleden was dat wel anders. Eén van de buren, bij mij bekend onder zijn artiestennaam DJ-Stamper, ging samen met een andere buurman met een ladder langs de huizen. Eerst belden ze aan om toestemming te vragen of er vlaggetjes mochten hangen en als het antwoord positief was ging één van hen de trap op. Er werden vlaggetjes bevestigd aan de muur en dan gingen ze weer met zijn tweeën naar de overkant van de straat. Trap op, trap af. Een soort ‘buurman en buurman’ waren het; ze zeiden nog net geen ‘a je to’ tegen elkaar.

Ook ik gaf hen toestemming, maar eigenlijk had en heb ik niets met voetbal. De eredivisie kan me niet boeien en op zondagavond doe ik altijd mijn eigen ding terwijl meneer Enzofoort de samenvattingen bekijkt. Ik vind het spel niet interessant, erger me aan de bedragen die er in omgaan en ben – tijdens EK’s of WK’s- allergisch voor oranje hamsters, wuppies of juichpakken. Tijdens de eerste wedstrijd tegen Spanje heb ik staan strijken. Aan het gejuich bij de buren kon ik het aantal doelpunten aflezen.

Afgelopen woensdag heb ik mezelf overtroffen door daadwerkelijk met het hele gezin voor de televisie te zitten en interesse te tonen. Zoon Teun haakte halverwege al af en ook dochter Pien kon de anderhalf uur niet volhouden. Mij lukte het nog net. Na afloop hoorde ik wat getoeter buiten, maar dat was het. Geen wapperende vlag van overbuurman Gerrit zoals twee jaar geleden, een vlag die overigens na twee dagen al gestolen werd. Geen buurtgenoten die samen op straat de wedstrijd nog eens doornemen. Stilte in de Kruiskamp. Het lijkt wel een tendens te worden en -ik durf het bijna niet toe te geven- het voelt het wat leeg. Wat ik nooit had verwacht; ik mis de wapperende vlaggetjes, ik vind het te stil op straat! Tijdens de rommelroute vorige week werd de Kruiskamp weer een beetje de straat zoals die een aantal jaren geleden was; we kwamen onze huizen uit en we kletsten weer met elkaar. Dat saamhorigheidsgevoel zou ik wel weer terug willen. Misschien ga ik vandaag toch nog op zoek naar wat vlaggetjes.

Image

Kruiskamper Gerrit had twee jaar geleden zijn vlag per ongeluk ondersteboven gehangen. Dit jaar hangt er niets.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s