Het litteken blijft

IMG_3666 ,,Nienke, ik heb rotnieuws gekregen. Ik heb borstkanker”. Dit korte berichtje stond op mijn voicemail op 16 september 2011. Anna’s stem klonk paniekerig. Twee minuten later zat ik op mijn fiets en reed ik naar haar toe. Samen hebben we staan huilen. Nu, ruim drie jaar later, liggen we in de ontspanningszaal van Sauna Soesterberg. We luisteren naar verschillende klankschalen en proberen te ontspannen. Anna heeft via het ziekenhuis een uitnodiging gekregen voor een avondje sauna samen met lotgenoten. Ze mocht een introducé meenemen. En daar gingen we. Er was er van alles te doen; wij kozen voor een klankschaal-sessie.

Terwijl ik langzaam ontspan denk ik terug aan die eerste periode. Hoe ik de zaterdag na de diagnose vroeg in de ochtend met Anna naar het ziekenhuis ging omdat ze een MRI-scan moest laten maken. Hoe ik een paar weken later met haar naar Cocorico haarwerken in Schothorst fietste om een pruik uit te zoeken. Hoe ik naast haar heb gezeten terwijl het gif van de chemokuur haar lijf binnen druppelde. Het was haar strijd, ik kon alleen maar toekijken…

Anna lijkt op het eerste gezicht weer de oude Anna van voor de kanker, maar er is veel veranderd. Hoewel we vroeger vaak samen naar de sauna gingen is ze er sinds de diagnose niet meer geweest. Reden? Haar lijf is niet meer het lijf dat ze had voordat ze kanker kreeg. Ze kreeg een borstbesparende operatie maar het litteken is duidelijk zichtbaar. In de sauna lopen deze avond veel meer vrouwen rond met gehavende lichamen. Bij sommigen zie je alleen een klein litteken, bij andere vrouwen ontbreekt de hele borst. Een enkeling heeft een heel kort koppie, nog te kort voor een goed model. Ik bedacht me hoe Anna op de verjaardag van haar jongste zoon, begin januari 2012 mij haar kale hoofd liet zien. Met veel humor en luchtig gebracht. Wat was het een klote moment.

Na de klankschalensessie gaan we naar een opgieting. Ik kijk naar de vrouwen om me heen. De helft van hen heeft borstkanker gehad. Zijn ze bang geweest? Hebben ze gehuild, gegild, geschopt of waren ze stil en terneergeslagen? Konden ze nog wel slapen, lachen, vrijen? Elk van deze vrouwen heeft een eigen verhaal. Het is een mooie avond, met mooie vrouwen, met of zonder borsten. Anna is over een drempel heen en binnenkort gaan we weer samen naar de sauna. Eerst nog, over twee weken, haar jaarlijkse mammografie. Het blijft spannend.

Advertenties

Een gedachte over “Het litteken blijft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s