Ik ben Nienke

Een jaar of twaalf was ik. Ik verslond boeken over de Tweede Wereldoorlog en wist het zeker; wanneer ik destijds had geleefd was ik vast het verzet in gegaan. Boekjes drukken, persoonsbewijzen smokkelen….ik zag het mezelf al doen. Nu weet ik wel beter. Ik ben niet zo’n held en of ik tijdens een oorlog zo moedig zou zijn om met gevaar voor eigen leven anderen te helpen, daar durf ik geen gif op in te nemen. Sterker nog, ik denk dat ik het niet zou doen.

Op de één of de andere manier moest ik hier aan denken toen meneer Enzofoort en ik vorige week op het Lieve Vrouweplein stonden om te laten weten dat we solidair waren met de slachtoffers van de aanval op Charlie Hebdo. Zou ik daar ook heen gegaan zijn als ik de dreiging had gevoeld van een aanslag daar ter plekke? Ik denk het niet. Natuurlijk moeten we niet bang zijn, ons niet de mond laten snoeren door terroristen. Vrijheid van meningsuiting is immers een van de belangrijkste verworvenheden die we hebben en daar sta ik volledig achter. Maar eerlijk… Durf ik daadwerkelijk voor die vrijheid van meningsuiting actie te voeren, mijn leven te wagen?

Ik ben geen columnist met een vlijmscherpe pen. Provoceren en mensen tot in hun ziel kwetsen is nooit mijn bedoeling. In dat opzicht ben ik anders dan de cartoonisten van Charlie Hebdo. Ik wil wel prikkelen, herkenbare situaties schetsen, mensen aan het denken zetten. Stel dat ik toch bedreigd zou worden om columns die ik schrijf. Dat mijn kinderen genoemd worden in dreig-mails. Is die vrijheid van meningsuiting me dan die angst waard?

Ik kijk uit op de moskee in de wijk Kruiskamp. We zijn praktisch buren. Vanmiddag werd er weer opgeroepen tot gebed. Ik vertrouw er op dat de imam zijn gemeenschap oproept tot verdraagzaamheid. Ik hoop dat de Joodse leiders hetzelfde uitdragen richting hun gelovigen. Dat de pastoor en de dominee zondag hetzelfde doen in hun kerk. Ik hoop dat docenten op middelbare scholen hun leerlingen uitleggen wat verdraagzaamheid inhoudt. Sportcoaches het belang overbrengen op hun pupillen. Dat ouders het hun kinderen leren.

Geweld is nooit de oplossing. Gelukkig mag ik schrijven wat ik wil, maar ik zal dat nooit doen ten koste van alles. Voorlopig ga ik nog uit van het goede in de mens en ben ik blij dat wij in de meerderheid zijn. Ik ben Nienke, maar ik ben niet zo’n held.

IMG_3835

Een gedachte over “Ik ben Nienke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s