Terugblik op de MH17

IMG_3929Wat een bizarre dag was het. Het is bijna niet te geloven dat het alweer een jaar geleden is gebeurd. Vorig jaar kwamen we terug van een optreden van Puck en mijn schoonvader en Marcoen wilden nog een stukje van de Tour de France zien. Het programma werd onderbroken omdat er een vliegtuig was neergestort.

De dag daarna had ik al een onbestemd gevoel. Bijna 300 mensen waren overleden; er zat vast iemand in het toestel die wij op de één of andere manier kenden. En ja hoor, op zaterdagochtend,  stond een achterneef van mij bij mijn moeder voor de deur. Hij had slecht nieuws. De zwager van mijn zus, Erik,  zat in de MH17. Samen met zijn vrouw Tina en zoon Zeger.

Familie van Tina was op zoek naar mijn zus en haar man. Ze konden hen niet bereiken hadden maar herinnerden zich dat mijn zus Gorter heet en via het telefoonboek kwamen ze bij mijn achterneef terecht, die daarop naar mijn moeder ging. Mijn zus en haar man zaten in Frankrijk en wisten nog van niets. Mijn moeder kreeg de zware taak om het slechte nieuws te vertellen. Dat telefoontje betekende voor mijn zus en haar gezin het begin van een nachtmerrie.

Als ik zo terug denk aan het afgelopen jaar schieten de tranen in mijn ogen. Wat een impact heeft deze ramp gehad op het gezin van mijn zus, op mijn moeder en ook op mij. Hoewel ik het gezin niet heel goed kende heeft het overlijden veel teweeg gebracht.

De herdenkingsdienst in Hilversum was indrukwekkend. En een paar maanden later de uitvaart. Nog zie ik de drie kisten voor me en de 24 dragers. Nog hoor ik het heldere stemmetje van Babette, het 7 jarige nichtje van Zeger die vertelde dat ze het zo leuk had gevonden om verstoppertje te spelen. Nog hoor ik het vliegtuig overvliegen aan het eind van de uitvaart, juist op het moment dat iedereen stil was. Het leek wel geen toeval.

Ook de maanden daarna waren zwaar voor mijn zus en haar man. Verhalen over zuurstofkapjes, onduidelijkheid over de daders of over wie nu wel of niet op de hoogte was van het gevaar, familie-rechercheurs die langskwamen met nieuws over ‘bodyparts’, het uitruimen en verkopen van een huis dat niet van jou is. Het ging hen niet in de koude kleren zitten. Ook de lezing die was gegeven waarin details naar voren kwamen die je als nabestaande eigenlijk niet, maar ook weer wel wilt weten had veel impact.

Mijn zus en haar gezin worden wekelijks via de media geconfronteerd met nieuws over de ramp. Ook hebben ze veel interviews gegeven, om op die manier het verdriet te verwerken. Ik heb het van dichtbij meegemaakt maar realiseer me ook dat ik maar een fractie van de verhalen en het verdriet heb meegekregen.

In het begin las ik alles over de ramp, keek ik elk televisieprogramma, luisterde ik naar de radio. De laatste maanden werd dat minder. Maar deze week lees ik toch weer de verhalen en kijk ik naar de documentaires op televisie. Daarna wil ik het afsluiten. Hoewel….echt afsluiten gaat waarschijnlijk nooit lukken. Wat het afgelopen jaar dagelijkse realiteit was zal een herinnering worden. Een pijnlijke…

Lees ook:

“Nooit meer verstoppertje spelen” , 25 oktober 2014

“Trots en Verdriet”, 20 augustus 2014

“Als ik een vogel was”, 26 juli 2014

Advertenties

Een gedachte over “Terugblik op de MH17

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s