Over enzofoort

Geboren in het jaar dat Armstrong de maan voor het eerst een voet zette op de maan. Opgegroeid in het Friese Bolsward. Na de School voor Journalistiek in Kampen en later in Zwolle een jaar doorgebracht in Australie, Nieuw Zeeland en Thailand. Daarna een tijdje gewerkt bij Stadsradio Rotterdam, vervolgens 'Jonge Hond' geweest bij de NCRV, verslaggeefster bij Radio M Utrecht en veel gedaan bij Omroep Gelderland. Nu het roer om en als thuisbegeleidster actief. Twee kinderen, een actief twitterende man en twee katten. Wonend in Amersfoort. Vandaar....Enzofoort!

Toekomst

‘Welkom op de wereld’. Dat stond op het geboortekaartje van Teun. Het was 2001. In de eerste weken na zijn geboorte kon ik niets anders dan naar hem kijken en dromen over zijn toekomst. Hoe zou hij opgroeien, wat zou hij worden later? Toen hij op de lagere school zat maakte ik mij wel eens zorgen. Waarom was hij zo moe? Wat ging er in zijn hoofd om? Met een klein beetje ondersteuning ging het al snel de goede kant op. Maar in mijn omgeving zie ik dat het ook echt mis kan gaan. De zoon van een kennis is depressief en heeft een heel laag zelfbeeld. Een vriendin haar dochter wil niet meer naar school omdat het schoolsysteem niet bij haar past. Ik ken een puber die niet meer weet hoe ze verder moet leven. Ze wacht op een opname.

Dan smacht je toch naar goede hulpverlening voor je kind? Dan hoop je dat jouw zoon of dochter de juiste persoon treft die hem of haar uit de shit kan trekken. Die aanvoelt wat jouw kind nodig heeft en zorgt dat de zwarte wereld weer wat kleurrijker wordt. Hoe frustrerend moet het dan zijn om te merken dat die jeugdzorg vaak niet voldoende is. In Amersfoort hebben meer dan 46-honderd kinderen hulp nodig en hun aantal lijkt te groeien.

Amersfoort gaat de komende jaren miljoenen extra uitgeven om de problemen in de zorg weg te werken. Over elf dagen presenteert het gemeentebestuur haar plannen. Ik heb begrepen dat een deel van het geld zal worden gebruikt om extra ambtenaren aan te stellen die de zorg vanuit het stadhuis beter moeten gaan organiseren. Ik zou zelf vooral inzetten op goede, betrokken, creatieve hulpverleners op de werkvloer. Mensen die daadwerkelijk iets kunnen betekenen voor onze kinderen.

Het leven is er eentje van vallen en opstaan. Zolang je steeds maar weer kunt opstaan, komt het wel goed. Teun is inmiddels zeventien en over hem maak ik me op dit moment geen zorgen. Maar ik hoop ook op een mooie toekomst voor die 46-honderd Amersfoortse kinderen waar het nog niet goed mee gaat. Dat wordt nog een flinke klus voor de gemeente Amersfoort en ik wens ze daar veel succes mee.

IMG_3965

Advertenties

Schooltas

Kikkers die kwaakten in de vijver naast de gymzaal. De tafels en stoelen op een rij, de krakende schoenen van de surveillant en toch ook wel de gezellige sfeer die er hing.En de hitte, want het was dat jaar erg warm tijdens de examenperiode. Ruim dertig jaar geleden was ik zelf eindexamenkandidaat. Het was het jaar dat het LAKS, het Landelijke Actiecomité Scholieren, was opgericht en dat je daar voor het eerst kon klagen over het examen.

Eigenlijk bizar dat er in die dertig jaar maar zo weinig veranderd is. De leerlingen moeten nog steeds alles opschrijven, terwijl ze voor school vooral veel gebruik maken van de computer. Ze moeten nog steeds veel feiten kennen, terwijl ze in het dagelijks leven vaak snel iets opzoeken via google.  De scholieren kunnen nu wel meteen na het examen via internet kijken wat het antwoord had moeten zijn. Wij konden alleen multiplechoicevragen checken via teletekst en antwoorden uitwisselen met klasgenoten.

Dochter Pien doet dit jaar ook eindexamen. Gisteren had ze haar eerste vak. Biologie. ,,Ging wel’’, was haar antwoord toen ik ernaar vroeg. Ik durfde niet door te vragen. Alles om stress te vermijden. Een extra knuffel geven, haar lievelingseten maken, er zijn. Meer kan ik niet doen. Helemaal vrij van stress ben ik zelf ook niet. Toen ik Pien gisteravond laat hoorde hoesten dacht ik; als ze maar niet de hele nacht wakker ligt. Dat viel gelukkig mee.

Ik ben niet zo’n moeder die haar kinderen vaak heeft overhoord en precies weet waar ze op school mee bezig zijn. Zo’n moeder die zelf examen zou kunnen doen omdat ze helemaal op de hoogte is van de lesstof en de exameneisen. Ik sta meer aan de zijlijn. De keren dat ik magister heb geopend om te kijken naar de cijfers van Pien en Teun zijn op een hand te tellen. Wat dat betreft slaat de twijfel nu toch lichtjes toe; heb ik de goede keuze gemaakt of had ik er meer bovenop moeten zitten?

Op 12 juni zullen we het weten. Dan hangen door heel Amersfoort de vlaggen uit. Hopelijk ook eentje bij huize Enzofoort. Een vlag met daaraan de schooltas van Pien. We zullen het zien.

IMG_5783

 

Frictie

Best wel ingewikkeld. We hebben in Nederland de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel staan. We mogen zeggen wat we willen en dat is een groot goed. Maar in hoeverre laat je die vrijheid van meningsuiting toe? Zelf vind ik dat iedereen mag zeggen wat hij wil wanneer hij de ander maar respecteert, geen onzin uitkraamt en niet discrimineert. En daar zit nou juist de crux als het gaat om fractievoorzitter Hans van Wegen van de Burger Partij Amersfoort. Deze politicus met rode sjaal roept van alles, liegt over belangrijke zaken, liket extreemrechtse opmerkingen op twitter en valt mensen zeer persoonlijk aan.

Dat heeft ook wethouder Kees Kraanen ondervonden en voor hem is de maat nu vol. Hij wil kijken of er binnen de gemeenteraad een plan van aanpak kan komen tegen Van Wegen. Het is niet de eerste keer dat daarover gesproken wordt, want al sinds de oprichting van de partij zorgt de fractievoorzitter van de Burger Partij Amersfoort voor frictie. Van Wegen vindt het belangrijk om zijn collega-politici kritische te controleren. Dat klinkt op zich oké. Een luis in de pels op het stadshuis van Amersfoort kan geen kwaad vind ik. Het is zelfs wel goed als het af en toe een beetje jeukt, dat houdt de mensen scherp. Maar wanneer de jeuk overgaat in open wonden dan moet er wat aan gedaan worden.

Feit blijft dat deze man gekozen is tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Het lijkt me daarom vooral belangrijk om de kiezers duidelijk te maken wat voor politicus Van Wegen is. Hij zegt voor een socialer Amersfoort te zijn, maar is zelf niet zo sociaal naar zijn eigen omgeving. Hij wil controleren, maar neemt het zelf niet zo nauw met de waarheid. Gelukkig krimpt zijn partij en hopelijk lost het probleem zich bij de volgende verkiezingen vanzelf op.

Ik heb een tip voor wethouder Kraanen. Voor de korte termijn. Blokkeer Van Wegen op twitter. Ik heb dat al jaren geleden gedaan en dat geeft een hoop rust kan ik je melden. Verder ben ik benieuwd of het gaat lukken om een politieke gedragscode binnen de gemeenteraad in te stellen. Dat is in het verleden niet gelukt, maar wie weet is de tijd er nu rijp voor.

IMG_5606

Zij, Amersfoort

,,Hoe werkt deze app dan?” Meneer Enzofoort laat me zien hoe de Koningsdag Amersfoort app werkt. Eigenlijk een beetje overdreven, want het enige dat ik wil gaan doen is vanavond lekker swingen bij Diggy Dex op het Eemplein, morgenochtend met koffie en een tompouce voor de televisie zitten en daarna een rondje Bloemendalsestraat lopen. Verder vind ik het wel prima. Ik behoor tot de groep mensen die niet veel heeft met Koningsdag. Meneer Enzofoort is juist fan. Dochter Pien hangt daar een beetje tussen.

,,Ik moet er niet aan denken om een prinses te zijn”, zegt ze. ,,Krijg je wel lekker veel zakgeld”, is mijn eerste reactie. Dat is ook al zoiets waar ik mij aan erger; de enorme bedragen die omgaan binnen de Koninklijke familie en het feit dat ze hun eigen feestjes niet hoeven te betalen.

,,Je wordt wel erg zuur”, zegt meneer Enzofoort. Hij heeft gelijk. Ik begin op een oude mopperkont te lijken.  Misschien is er sprake van enige jalousie. Meneer Enzofoort draagt inmiddels een speciaal polsbandje want hij mag de presentatie doen op het Lieve Vrouwe Kerkhof, mijn collega Ibrahim is een van de verhalenvertellers, Wethouder Hans Buijtelaar mag Dj spelen, maar mijn telefoon bleef stil.

,,Het is een enorme reclame voor de stad”. Meneer Enzofoort kijkt trots. ,,Miljoenen mensen zien hoe mooi het is”, voegt hij toe. ,,Dan worden we een soort Giethoorn”, mopper ik. ,,Ja, dan komen er allemaal Japanners naar Amersfoort en die gaan in je tuin zitten picknicken”, voegt Pien er lachend aan toe.

Ik gun ieder zijn feestje maar ik heb er ook wel wat moeite mee. Jammer dat het niet meer een gewoon feest kan zijn zonder roadblocks in de straat, camera’s aan de muren en veiligheidsmaatregelen van hier tot ginder. En wat te denken van al die kosten en uren die er in zitten.

,,Het is toch ook van de zotte dat langs de route alles schoongemaakt wordt speciaal voor de Koninklijke familie”, sputter ik nog een beetje tegen. ,,Nou, dat vind ik niet zo raar”. Meneer Enzofoort kijkt me wat pesterig aan. ,,Wanneer je moeder komt dan werk jij je toch ook een slag in de rondte om alles schoon en netjes te maken?”. Hij heeft een punt.IMG_2764

Passievol

Ik zie het al helemaal voor me. De Onze Lieve Vrouwetoren als mooi verlicht middelpunt van het decor. Daarvoor een podium met het koor van de Oratoriumvereniging SoliAmersfoort en de 37 professionele musici en zangers zodat alle mensen op het plein hen goed kunnen zien. En dan genieten van de prachtige mix van de klassieke Matthäus Passion gecombineerd met de rockopera Jesus Christ Superstar.  De Passie vrij toegankelijk voor alle Amersfoorters. Dat zou toch geweldig zijn?

Zelf zag ik De Passie woensdag in Theater Flint. Ik was zwaar onder de indruk en wilde meteen alweer een kaartje voor volgend jaar bestellen. Maar omdat het theater flink moet bezuinigen, minder subsidie krijgt en een dure verbouwing achter de rug heeft kiest Flint volgens organisator en dirigent Teun van Essen eerder voor producties met bekende Nederlanders dan voor Amersfoortse producties.

Dat doet me denken aan de gemiddelde winkelstraat. Daar vind je een Hema, een Rituals en misschien nog een Hudson’s Bay, maar daarmee is alles gezegd. De authentieke sfeer verdwijnt wanneer alleen grote winkels in de straat blijven zitten en de echte Amersfoortse winkeltjes zouden vertrekken. Zo zie ik dat ook gebeuren met Flint wanneer alleen gekozen wordt voor het bekende werk.

De geruchten gaan dat Teun van Essen misschien een doorstart wil maken in theater Orpheus in Apeldoorn. Ik zag directeur Mirjam Barendregt al glimmen na afloop van de voorstelling woensdag. Natuurlijk gun ik haar zo’n waanzinnige productie, maar liever nog houd ik die in Amersfoort.

Maar goed, als Flint geen optie meer is dan moeten we verder kijken. De gemeente is goed in grote projecten. Ze draaien hun hand niet om voor Koningsdag, hebben drie jaar geleden The Passion aangetrokken, dan lijkt het me ook wel logisch dat ze een Amersfoortse productie als De Passie binnen de stadsmuren proberen te houden.

Daarom deze oproep. Misschien kan wethouder Fatma Koser Kaya iets betekenen. Steun dit culturele pareltje en zorg alsjeblieft dat heel Amersfoort er kennis mee kan maken!  Het lijkt me super wanneer ik volgend jaar niet hoef af te reizen naar Apeldoorn maar dat ik gewoon op een vol plein kan genieten van de unieke theaterproductie De Passie. Dat gun ik iedere Amersfoorter.

IMG_2650

 

 

 

Cultuuroptimist

“We zoeken 500 cultuuroptimisten en dan kan We Are Public van start in Amersfoort”. Ik zie deze oproep langskomen op facebook. Het maakt mij nieuwsgierig. Cultuuroptimist. Alleen het woord op zich zorgt al voor een vrolijk gevoel. Er zit iets van verwachting in. Creativiteit. Positiviteit.

Ik klik op het bijgevoegde filmpje. Grappig. Mijn buurman Coen en zijn zoon Diede komen onverwachts voorbij. Ze vertellen samen met andere cultuurliefhebbers wat We Are Public inhoudt. Voor 17 euro per maand investeer je in cultuur. Je krijgt voor dat geld een pas waarmee je gratis naar wat minder bekende voorstellingen kunt in onder meer Nieuwe Erven, De Lieve vrouw, Fluor en Bibliotheek Eemland.

Het enthousiasme van de Amersfoorters op het filmpje is aanstekelijk. Ik word er nieuwsgierig van en struin de website van We Are Public af. Er zijn maandelijks minimaal 30 voorstellingen waar je met de pas terecht kunt. Het klinkt als een avontuur. Het nodigt je uit om naar voorstellingen te gaan waar je anders niet zo snel aan denkt.

Dat doet me denken aan de periode dat ik als cultuurverslaggever bij Radio M Utrecht werkte. Van een collega kreeg ik wekelijks een lijstje met toneelstukken, dansvoorstellingen, en andere creatieve uitingen waar ik naar toe moest. Of mocht. Want meestal was het puur genieten. Ik kwam bij ontroerend mooie kindervoorstellingen, zag experimenteel theater in onbekende zaaltjes, sprak met beginnende artiesten en genoot van al het onverwachte.

Wat zou er de komende weken op het programma staat bij We Are Public?  Ik klik op de agenda. Vanavond ‘Het temmen van de Feeks’ door Toneelschuur Producties in De Lieve Vrouw en morgen de bluesrockband ‘The Grand East’ in Fluor. En zo zijn er nog veel meer voorstellingen waar je naar toe kunt met de pas. Het gaat kriebelen. Ik ben wel toe aan wat positiviteit. Heb zin in voorstellingen van theatermakers die vol enthousiasme wat cultuur toevoegen aan de stad.

Ik denk dat ik het ga proberen. Kijken welke ontdekkingsreis ik de komende maanden ga maken. Hopelijk zijn er voldoende cultuuroptimisten want We Are Public kan alleen doorgaan wanneer er voor 1 mei 500 Amersfoorters deelnemen aan dit initiatief. Dat moet toch lukken in een stad als Amersfoort?

 

 

 

Leukste straat

Tevreden kijk ik vanuit mijn slaapkamerraam de straat in. Na maandenlange werkzaamheden in de Kruiskamp is onze straat eindelijk klaar. Nieuwe riolering, nette stoepen en sinds deze week ook nieuwe boompjes. Wat wonen we toch leuk! Het enige waar ik me nog zorgen over maak is de enorme snelheid waarmee sommige auto’s door onze straat scheuren en het feit dat er misschien betaald parkeren wordt ingevoerd naast het vergunningstelsel dat er nu al is.

Niet dat ik andere mensen een parkeerplaats misgun, maar de grote vraag is: voor welk probleem wordt er eigenlijk een oplossing gezocht? Volgens verkeerswethouder Buijtelaar is betaald parkeren nodig omdat patiënten niet voor de deur van hun fysiotherapeut kunnen parkeren wanneer dat vergunningengebied is. Maar daar hoef je toch niet zo’n heel betaald parkeren beleid voor op te tuigen?

Als er echt een groot parkeerprobleem is vind ik dat we dat met zijn allen moeten dragen, we wonen nu eenmaal in een stad. Maar om heel veel geld in parkeerautomaten te investeren omdat sommige mensen niet voor de deur van hun fysiotherapeut kunnen staan vind ik raar. Daar moet je toch een simpelere oplossing voor kunnen bedenken?

Als het argument is dat mensen de stad niet meer in gaan om te winkelen omdat ze daar niet kunnen parkeren dan moet er meer aandacht komen voor de parkeergarages. Neem nu parkeergarage Flintplein. Bijna driehonderdvijftig auto’s kunnen daar terecht, 24 uur per dag, 7 dagen in de week en vanaf die plek is het een kippeneindje naar het centrum. Of stimuleer Amersfoorters op de fiets of met het openbaar vervoer naar de stad te komen. Amersfoort pretendeert toch zo’n groene stad te zijn? Doe daar dan ook wat aan!

Hopelijk stemt de meerderheid van de raad over twee weken tegen. Ik verwacht namelijk dat als ze voorstemmen het overleg met de bewoners van de B-vergunning-gebieden niet heel constructief zal worden. Als ze het wel door willen zetten raad ik wethouder Buijtelaar aan om in ieder geval duidelijk te maken wat het echte probleem is. En laat de stad meer gebruik maken van de Flint-garage om de hoek. Tenslotte wil ik wel dat onze straat de leukste straat van de Kruiskamp blijft.IMG_0095