De nachtmerrie van 2015

IMG_6473 (1)

,,Hier woonden je papa en tante Pien vroeger”. Ik ben met mijn kleindochter in de wijk Kruiskamp.  We staan voor ons oude huis. Richting het spoor staan vooral nieuwbouwhuizen en een paar flats. Ook groeien langs het spoor weer bomen, maar dat heeft wel een tijdje geduurd. Als je het niet zou weten zou het net zijn alsof er niets gebeurd is in 2015. Alsof de ramp met de giftrein nooit heeft plaats gevonden.

Mijn kleindochter is inmiddels net zo oud als mijn dochter Pien was op het moment van de ramp. Elf jaar. Gelukkig waren we destijds een paar dagen op de camping in Vilsteren. Het was rond elf uur ‘s avonds. Ik weet nog dat ik even op mijn mobieltje keek en dat ik op twitter las dat er een grote ontploffing was geweest in Amersfoort. We hebben meteen de radio aangezet. Eerst ging er het gerucht dat het een aanslag was, maar al snel werd duidelijk dat een trein met giftige stoffen was ontploft. Ter hoogte van de Meridiaantunnel was een trein van de rails afgelopen en daarbij had hij een passagierstrein geraakt. De trein die was ontspoort bleek een trein te zijn met het uiterst giftige acrylonitril. Zes doden vielen er meteen er waren zo’n 28 gewonden.

,,Maar oma, ze wisten toch dat het gevaarlijk was?” vroeg mijn kleindochter. ,,Ja, maar ze dachten dat het toch niet zou gebeuren. Er kwam een explosie en toen ze gingen ze blussen ontstond er waterstofcyanide.” ,,Dat gebruikten de nazi’s toch ook in de gaskamers?”, mijn kleindochter was goed op de hoogte. ,,Ja lieverd, en door het gas hebben nu veel oude buurtgenoten van ons kanker. We zijn kort daarna verhuisd omdat we niet steeds geconfronteerd wilden worden met de rampplek. En weet je wat zo gek was; een paar weken voor de ramp las ik in de krant dat vervoerders van gevaarlijke stoffen op het spoor zo laks waren met informatie over hun ladingen. Dat bleek die dag ook, want het was niet duidelijk dat er acrylonitril in de wagons zat. In diezelfde periode was ook besloten dat er jaarlijks zevenduizend tankwagons met brandbare en giftige stoffen door Amersfoort mochten rijden.” ,,Belachelijk”, zegt mijn kleindochter fel. Gelijk heeft ze…

Advertenties

Discipline, uithoudingsvermogen en zelfbeheersing

IMG_1301 (1)

,,Heerlijk…”, zegt meneer Enzofoort nadat hij een slokje van zijn bier heeft genomen. We zitten op het bankje voor ons huis. Aan het eind van de middag kunnen we daar nog net van de zon genieten voordat één van ons gaat koken. Ik kijk op mijn horloge; twintig over vijf. Nog een minuut of tien en dan moet ik toch wel eens beginnen. Mijn wijnglas is bijna leeg. Ik zwaai naar een buurvrouw die voorbij fietst.

Veel mensen uit onze wijk Kruiskamp zullen nooit zo buiten zitten met een biertje of glas wijn. Zij drinken überhaupt niet. Voor veel wijkgenoten zit zelfs een glas appelsap in de tuin er niet in de komende weken; de Ramadan is begonnen. De maand van de inkeer. Tussen zonsopkomst en zonsondergang mag er niet gegeten, gedronken of gerookt worden. Poeh… Het lijkt me een enorme opgave. Helemaal omdat de dagen momenteel erg lang zijn en de nachten vrij kort. Hoe heerlijk is het niet om op een zonnige, warme dag naar de kraan te lopen en een koel glas water in te schenken? Hoe moeilijk is het om je maag te voelen en dan toch door te werken of er niets aan de hand is?

Discipline, uithoudingsvermogen en zelfbeheersing, daar gaat het om tijdens de Ramadan. Ik wou dat ik dat had op het gebied van eten en drinken. Hoe vaak heb ik me al niet voorgenomen om van maandag tot en met donderdag geen wijn te drinken voor het slapen gaan. En al die keren dat ik begon met een dieet. Ze zijn niet te tellen! Helaas is mijn wil niet sterk genoeg. Om over mijn doorzettingsvermogen maar te zwijgen. Ontzag. Dat is het woord dat bij de Ramadan past. Ik heb ontzag voor mensen die kunnen vasten. Ergens begrijp ik het ook niet goed; dat je je een maand lang van alles ontzegt omdat dat zo is voorgeschreven door je geloof.

Terwijl ik naar de keuken loop zie ik de minaret van de Mevlana moskee aan de Van Galenstraat. Even is er de twijfel; zal ik deze maand dan toch eens gaan minderen wat wijn en andere calorieën betreft? Ik ben bang dat ik het niet ga redden. Gebrek aan discipline…IMG_3843

Toch nog wat krenten

IMG_5932 ,,Teun en Pien, papa en ik moeten jullie wat vertellen…”. We zitten met zijn vieren aan de ontbijttafel en meneer Enzofoort en ik kijken ernstig naar onze twee kinderen. ,,We hebben bijna geen geld mee en we moeten flink bezuinigen, dus we gaan nóóit meer op vakantie”, zeg ik stellig. Pien krijgt tranen in haar ogen en Teun kijkt boos. De teleurstelling is van hun gezichten af te lezen. Meneer Enzofoort en ik kijken elkaar even aan. Natuurlijk weten we wel dat we de zaak overdrijven, maar elk uitstapje dat we nu doen lijkt een feestje voor de kinderen. Dit is onze “we-maken-het-eerst-erger-dan-valt-het-wel-mee” tactiek.

Ieder weldenkend mens zou deze manier van communiceren afkeuren. Dit kun je toch eigenlijk niet maken? Natuurlijk, als er geen geld is, is er geen geld. Maar om het eerst zo groot te maken om daarna toch nog met een vakantie of een uitje op de proppen te komen is niet eerlijk. Vind ik zelf ook.

Ik heb dan ook met verbazing gekeken naar de manier waarop de gemeente Amersfoort communiceert met de organisaties en burgers van de stad. 19 miljoen euro extra bezuinigen was nodig om onder het preventieve toezicht van de Provincie uit te komen. ,,Weet je wat, we gaan de burgers bij onze bezuinigingen betrekken”, is er vast gezegd, ,,dan maken we ze medeverantwoordelijk”. Dat klinkt prachtig, maar om dan allerlei mogelijke bezuinigingen rond te strooien zonder goed duidelijk te maken dat er maar uit een deel van die opties wordt gekozen is niet zo’n handige stap. Of misschien juist wel…

Het was paniek in Amersfoort. Veel mensen stonden op hun achterste benen, net als ik! Inmiddels heeft het college zich over de opties gebogen en daar is een bezuinigingsvoorstel uitgekomen. En…het lijkt bijna wel mee te vallen! Zo gaat dat. Als je verwacht dat heel de stad wordt getroffen en het gaat relatief om een kleine groep dan voelt het als een meevallertje. We vergeten hoe moeilijk het is voor de mensen die wel getroffen worden door de bezuinigingen omdat we zelf zo opgelucht zijn. Trouwens, onze vakantie? Die gaat gewoon door. Maar we blijven in Nederland, zo is de verwachting.

IMG_5944

De krenten uit de pap

IMG_5592

Het duizelt me. Ik worstel mij door 23 deelprogramma’s. Ik bekijk mindmaps en tabellen en lees commentaar van andere inwoners van Amersfoort. De schrik slaat me om mijn hart. De gemeente Amersfoort moet nog 19 miljoen euro extra bezuinigen en inwoners kunnen meedenken. ‘Bewoners en partijen uit de stad kunnen invloed uitoefenen op de keuze die het gemeentebestuur moet gaan maken’. Zo staat het letterlijk op de website van de gemeente.

Het klinkt mooi; inspraak hebben. Maar hoe zal het gaan? Zullen de mensen die het hardst schreeuwen of die het beste hun argumenten kunnen aandragen winnen? Veel Amersfoorters reageerden boos op voorstel om het terrein van het Elizabeth ziekenhuis toch te bebouwen in het kader van de bezuinigingen. Die mensen zaten vast al in een werkgroep, zijn allemaal zeer mondig en komen met goede argumenten. Maar hoe zit het met de ouders die thuis problemen hebben en hun kind op een waardevolle cursus als “Piep, zei de muis” hebben gedaan en daar erg enthousiast over zijn? Die laten zich niet snel horen op zo’n gemeentelijke website.

Zelf vind ik dat het Spoffinfestival moet blijven. Veertigduizend bezoekers hebben daar afgelopen jaar van genoten en dat is heel wat meer dan het bezoekersaantal bij de Stips. Deze informatie punten kunnen wat mij betreft gesloten worden maar of ik dat nou kenbaar ga maken via http://www.amersfoort.nl/financien? Ik betwijfel het. En als ik al invloed wil uitoefenen dan moet ik dat wel de komende week doen, want we kunnen nog tot 6 april reageren.

In een tweet van een raadslid las ik “Nu is de burger aan zet”, maar ik heb geen idee welke zet ik moet doen. Ik vind dat er al genoeg gekort is en als er toch ergens op bezuinigd kan worden lijkt het me wel de Westtangent die 67 miljoen euro gaat kosten. De rondweg moet nog worden aangelegd en ik heb begrepen dat de nieuwe weg maar een paar minuten tijdwinst oplevert. Nu wordt een groot deel gefinancierd door ondermeer de Provincie en kan ik nergens achterhalen hoeveel de gemeente zélf moet bijdragen, maar elk miljoen dat de gemeente niet aan de weg hoeft uit te geven lijkt mij meegenomen. Eens kijken onder welk deelprogramma deze rondweg staat…. Nou zeg…Nergens te vinden!