Een hele toer

IMG_5687,,Wat een prachtige bossen”, zucht koningin Máxima terwijl ze naar beneden kijkt. De helikopter vliegt via het westen richting het Eemplein waar de koninklijke familie door burgemeester Bolsius zal worden ontvangen. ,,Kom Amalia, leg je telefoon weg”, bromt koning Willem-Alexander vlak voordat ze daadwerkelijk landen. Amalia doet wat haar vader zegt en trekt haar blouse nog even recht. Terwijl ze uit de helikopter stappen houdt koningin Máxima haar hoed vast. De haren van de prinsessen wapperen alle kanten op. Het waait op het Eemplein. Weg zorgvuldig gekapte haren.

“I want to break free”, klinkt het vanuit de caravan van Dj Lubbertus. Terwijl hij liedjes draait van Corry Konings, Prince en Queen maakt hij een praatje met prinses Alexia. Máxima en Amalia schudden handen en koning Willem-Alexander loopt met Ariane richting Kunsthal KAdE.  Daar is een expositie te zien is van verschillende Amersfoortse kunstenaars. Van Piet Schopping tot Piet Mondriaan en alles wat daar tussen zit.

Na een bliksembezoek kunnen ze meteen in het toeristentreintje stappen dat speciaal voor deze gelegenheid goudkleurig gespoten is. Bij Stadsbrouwerij De Drie Ringen is een korte tussenstop. Daar krijgt Willem-Alexander een biertje aangeboden. Ze rijden door naar Halewijn op de Hof waar dichteres Nynke Geertsma naast haar muurgedicht staat. ,,Kom staak je sores, steek de draak met Joris….”, leest Willem-Alexander. Hij wil verder lezen maar wordt door zijn dochters meegetrokken richting het podium waar Diggy Dex samen met Paul de Munnik ‘laten we dansen’ inzet. Even later staat de hele koninklijke familie te swingen. Ook Bolsius doet een poging.

Ze eindigen hun tocht bij De Stier waar het een hels kabaal is. Toeterende buurtbewoners rijden rondjes. Máxima houdt haar vingers in haar oren. Burgemeester Bolsius probeert boven het lawaai uit te komen. ,,Dat zijn onze Turkse stadgenoten, die houden wel van een feestje!”

Een half uur later is het officiële gedeelte voorbij. Máxima schopt haar hoge hakken uit en pakt een paar sneakers uit een koffer. De meiden kleden zich om en koning Willem-Alexander verruilt zijn colbert voor een jasje met tulpen er op. Kort daarna begeeft de familie zich incognito tussen de feestende massa op de Bloemendalsestraat. Dat is tenslotte de plek waar je écht moet zijn op Koningsdag!

IMG_2764

Advertenties

Gluren

IMG_0212Zijn ze niet gillend gek geworden, onze buren? Het kan hun niet ontgaan zijn dat meneer Enzofoort de afgelopen weken wel erg vaak achter de piano zat. Ook mijn stem en dwarsfluit waren dikwijls te horen, want we hebben het toch weer gedaan. We hebben ons opgegeven voor ‘Gluren bij de Buren’; het huiskamerfestival dat dit jaar al voor de tiende keer wordt georganiseerd. En natuurlijk moesten we repeteren.

Afgelopen jaren hebben we menigmaal onze tafel aan de kant geschoven en stoelen bijgezet voor artiesten als Emma Paalvast en Colin van de Weteringh. Emma was hier met haar broer en treedt momenteel solo op onder de naam Emma Lou en singer-songwriter Colin timmert aan de weg als Colin Waters.

Maar dit jaar doen we dus zelf weer mee. Toen meneer Enzofoort ons jaren geleden voor de eerste keer opgaf kreeg ik een soort paniekaanval. Een beetje zingen samen vond ik wel leuk, maar daadwerkelijk optreden vond ik toch wel een dingetje. En dat gevoel bleek niet geheel onterecht want ons eerste optreden ging helemaal niet goed. “Nooit meer”, dacht ik toen. Maar ach, dat trauma raakte op de achtergrond en zondag staan we er toch weer.

Wat helpt is de wetenschap dat we niet de enigen zijn die met verhoogde hartslag staan te spelen, want er zijn in totaal 117 acts die meedoen! Ook in vijftien andere steden en dorpen is er zondag ‘Gluren bij de Buren’. Het is toch geweldig dat een activiteit die ooit in Amersfoort begon uitgegroeid is tot zo’n groot evenement? Wat ik ook leuk vind is de variatie. Naast muziek worden er verhalen verteld, wordt er gedanst en zijn er cabaret-acts. En dat allemaal gratis. Een gift wordt gewaardeerd maar er is geen financiële drempel en je kunt heerlijk ongegeneerd bij iemand binnen kijken.

De krantjes met plattegronden zijn verspreid, tafels en stoelen zijn al aan de kant geschoven en stemmen gesmeerd. Amersfoort is er klaar voor. Nu wij nog.  En onze buren? Die zullen zondag nergens last van hebben want we spelen deze keer niet in ons eigen huis maar in de binnenstad. Daar zijn ze natuurlijk van harte welkom, of op een van de vele andere locaties.