Respect

IMG_7729

Ik heb zo eindeloos veel respect voor doorzetters. Mensen die doorgaan waar anderen al lang af zouden haken. Mensen die na elke tegenslag weer opstaan en verdergaan. Het is een eigenschap die ik graag wat meer zou willen hebben. Als mij iets niet lukt dan heb ik de neiging om mijn hoofd te laten hangen.

Iemand die met opgeheven hoofd verder gaat ondanks tegenslag is parkinsonpatiënt en stadgenoot Erik de Waal. Hij loopt van Amersfoort naar Santiago de Compostella en wil met deze monstertocht geld inzamelen. Geld dat gebruikt gaat worden voor het eerder diagnosticeren van Parkinson, want Erik weet als geen ander dat juist de onzekere periode voor de diagnose zwaar is.

Ruim drie jaar geleden kreeg hij die diagnose. Hij moest stoppen met werken en dat zorgde er voor dat hij tijd kreeg om de pelgrimstocht eindelijk te gaan lopen, want het was altijd al een droom geweest. Wrang idee eigenlijk; wanneer Erik geen Parkinson zou hebben gekregen zou hij zijn droom misschien nooit hebben waargemaakt. Hij zei na de diagnose; ,,als ik thuis stil blijf zitten, word ik pas echt ziek.” Om dat te voorkomen besloot hij die ruim vijfentwintighonderd kilometer echt te gaan wandelen.

Half juni is Erik vertrokken, maar afgelopen week kwam hij even terug naar Amersfoort omdat hij pijn had en naar de fysiotherapeut wilde. De geplande etappes bleken te lang, zijn rugzak te zwaar en de temperatuur te hoog. Door alle tegenslagen heeft hij de eerste twee weken sommige stukken met de bus gedaan en heeft hij dus een stuk van het traject overgeslagen. Je zou dan kunnen denken; mijn tocht is mislukt, ik heb niet de hele route gelopen, dus ik stop er maar mee. Maar nee, Erik wandelt door, hij wil de eindstreep halen.

Ik heb diepe, diepe bewondering voor hem. Ik hoop dat het hem niet alleen heel veel geld voor het diagnosticeren van Parkinson oplevert, maar ook veel geluk. En dan niet alleen op het moment dat hij het eindpunt bereikt, maar gewoon tijdens al die kilometers die hij dag in dag uit aflegt. Zoals de Dalai Lama ooit al zei: Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg. En zo is het.

Advertenties

Geslagen!

IMG_7758 ,,Ben je geslagen?” Ons vijfjarige buurjongetje staat beneden in de straat en kijkt naar boven. Daar hangt mijn dochter net uit het raam om de vlag met haar schooltas in de vlaggenstokhouder te stoppen. ,,Ja, ik ben geslaagd”, antwoordt Pien blij. De vlag wappert en Pien straalt. Het buurjongetje pakt een groot stuk stoepkrijt en tekent slingers op de stoep voor ons huis.

Eigenlijk is het een raar iets, examen doen. Je werkt een paar jaar aan het leren van zaken die je normaal snel even opzoekt via google. Hoewel samenwerken enorm belangrijk is in het leven, zit je tijdens de examens aan aparte tafels en is overleggen juist uit den boze. En waar je in het gewone leven jezelf voortdurend kunt verbeteren, moet je juist tijdens het examen pieken. Eigenlijk is het schoolsysteem en de manier waarop je capaciteiten beoordeeld worden hopeloos ouderwets.

Bij biologie leer je hoe de bloedsomloop werkt, maar belangrijker is of je je hart op de goede plek hebt zitten. En leuk hoor, dat je bij wiskunde op allerlei manieren leert rekenen maar volgens mij is het juist belangrijk dat je op je vrienden kunt rekenen. Terwijl je bij natuurkunde van alles leert over wrijvingskracht, zwaartekracht en middelpuntvliedende krachten heb je in het normale leven vooral veel aan je veerkracht.

Ik had me dat allemaal niet zo gerealiseerd tot afgelopen woensdag. Toen we zaten te wachten op dat verlossende telefoontje van de mentor keek ik ineens op een hele andere manier naar mijn dochter en zag hoeveel ze is gegroeid. Zaken als doorzettingsvermogen worden niet direct gemeten. Hoe sociaal je bent staat niet op het diploma. Of je steeds opstaat, nadat je bent gevallen, dat lees je niet terug in de cijferlijst. Allemaal zaken waarin mijn dochter juist uitblinkt.

,,Ben je geslagen?” vroeg mijn buurjongetje. Voor mij is mijn dochter meer dan geslaagd. Al die vaardigheden die ze de afgelopen jaren geheel of gedeeltelijk onder de knie gekregen heeft zijn belangrijker dan de mooie cijfers die straks op haar diploma staan. Dat telefoontje van de mentor was voor mij vooral een wake-up-call. Een telefoontje waardoor ik mij realiseer dat mijn dochter op weg is een mooi mens te worden. En ja, dààr ben ik trots op!IMG_0332

AFREKENEN

IMG_8136

,,Dat is dan 28 euro 65”, het meisje achter de kassa van de Jumbo kijkt hoe ik mijn pinpas tevoorschijn haal en wenst me daarna nog een fijne dag. Mijn boodschappen doe ik in twee plastic tassen en wanneer ik buiten kom loop ik naar mijn fiets. De boodschappen verdwijnen in mijn fietstas, ik maak mijn slot open en probeer weg te rijden. Wat een drukte op het Neptunusplein. Auto’s rijden af en aan en voor de parkeerplaats staat een file.

Het zal over drie weken nog wel drukker worden, flitst het door mijn hoofd. Dan gaat de supermarkt Hoogvliet op het Operaplein in Schuilenburg dicht. Die Hoogvliet is volgens mij de enige supermarkt in dat deel van de stad. De winkel sluit omdat het plein gesloopt gaat worden. Het idiote is; die sloop duurt nog wel een paar jaar. In de tussentijd zitten de buurtbewoners dus zonder supermarkt om de hoek.

Wat rot voor al die ouderen die nu nog met de rollator lopend naar de winkel kunnen en straks afhankelijk zijn van familie of buren. Of de moeders met hun kinderwagen en kleuters aan de hand die straks hun kinderen in de auto moeten hijsen om boodschappen te doen bij een supermarkt in een andere wijk. Ik steek mijn hand uit, wacht tot een auto voorbijrijdt en fiets onze straat in.

Als iedereen uit Schuilenburg met de auto ergens anders boodschappen moet halen zal dat ook wel goed te merken zijn bij de nieuwe Lidl in Liendert, de Albert Heijn op het Euterpeplein of op het Neptunusplein waar naast een Jumbo ook een Hoogvliet zit.

Ik ben inmiddels thuis en pak de boodschappen uit mijn fietstas. Ik blijf het idioot vinden. De gemeente geeft supermarkten wel toestemming om ergens een supermarkt neer te zetten maar weghalen mag zomaar. Raar toch? Helemaal omdat het concern over twee of drie jaar op dezelfde plek weer een nieuw filiaal wil openen. Dan laat je als Hoogvliet je klanten toch vreselijk zitten? Als ik uit Schuilenburg kwam, zou ik nooit meer een stap binnenzetten bij deze winkel. Uit principe. Zo ga je toch niet met je klanten om! Ik zet met een klap mijn boodschappen neer. Oeps. De eieren.

Messi mist

IMG_7483
Messi. Snel als de wind. Zo zie je hem lopen en zo rent hij uit beeld.  Wat dat aangaat doet de kat Messi zijn naam eer aan. Hij is al twee weken kwijt. Tenminste… als de posters op de lantarenpalen nog actueel zijn. Deze grijszwart gestreepte cyperse kater is half mei zoekgeraakt in Liendert. Ik bekijk de foto op de lantarenpaal en bedenk me dat deze kat heel erg lijkt op onze kater Muis.
Een paar jaar geleden kwam Muis ook niet terug voor zijn gebruikelijke bakje eten. Het was koud, het sneeuwde. We stelden onszelf gerust, hij zou vast wel komen.  Na drie dagen was hij er nog steeds niet en we besloten bij alle buren een briefje in de bus te doen. Misschien zat hij ergens in een garage en was hij per ongeluk opgesloten. Na vijf dagen hadden we in ons hoofd al een beetje afscheid van hem genomen. Dat het ’s nachts min tien was hielp niet erg mee.
Het is verschrikkelijk om je dier kwijt te zijn. Niet te weten waar hij zich bevindt. Wij deden alleen briefjes in de bus van onze buren, maar andere kattenliefhebbers plakken het rigoureuzer aan. Kijk maar eens op de lantarenpalen in je straat. Grote kans dat je de vermissingsposters van Momo, Tijger, Messi of Tijntje tegenkomt. Vooral de zwarte kater Tijntje valt op. Zijn bazin had meer dan 800 posters opgehangen. Met veel plakband. De posters hangen er een jaar later nog terwijl Tijntje alweer lang en breed thuis is. Misschien kunnen we de eigenaresse helpen en de posters met de foto van Tijntje van de palen peuteren zodat er weer ruimte komt voor nieuwe kattenvermissingsposters.
Overigens kwam onze kater Muis die koude winter na tien dagen terug. Gewoon uit zichzelf.Hij zag er nog heel goed uit, alleen was een randje van zijn oor bevroren geweest. Als u nu een grijze kater ziet lopen met een normaal en een iets kleiner oor dan is het waarschijnlijk onze kat Muis. Naar Tijntje hoeft u niet meer om te kijken, maar Messi is volgens mij nog steeds weg.  De punt van zijn staart is heel zwart en hij luistert goed naar zijn naam. Dus als u hem ziet…

Toekomst

‘Welkom op de wereld’. Dat stond op het geboortekaartje van Teun. Het was 2001. In de eerste weken na zijn geboorte kon ik niets anders dan naar hem kijken en dromen over zijn toekomst. Hoe zou hij opgroeien, wat zou hij worden later? Toen hij op de lagere school zat maakte ik mij wel eens zorgen. Waarom was hij zo moe? Wat ging er in zijn hoofd om? Met een klein beetje ondersteuning ging het al snel de goede kant op. Maar in mijn omgeving zie ik dat het ook echt mis kan gaan. De zoon van een kennis is depressief en heeft een heel laag zelfbeeld. Een vriendin haar dochter wil niet meer naar school omdat het schoolsysteem niet bij haar past. Ik ken een puber die niet meer weet hoe ze verder moet leven. Ze wacht op een opname.

Dan smacht je toch naar goede hulpverlening voor je kind? Dan hoop je dat jouw zoon of dochter de juiste persoon treft die hem of haar uit de shit kan trekken. Die aanvoelt wat jouw kind nodig heeft en zorgt dat de zwarte wereld weer wat kleurrijker wordt. Hoe frustrerend moet het dan zijn om te merken dat die jeugdzorg vaak niet voldoende is. In Amersfoort hebben meer dan 46-honderd kinderen hulp nodig en hun aantal lijkt te groeien.

Amersfoort gaat de komende jaren miljoenen extra uitgeven om de problemen in de zorg weg te werken. Over elf dagen presenteert het gemeentebestuur haar plannen. Ik heb begrepen dat een deel van het geld zal worden gebruikt om extra ambtenaren aan te stellen die de zorg vanuit het stadhuis beter moeten gaan organiseren. Ik zou zelf vooral inzetten op goede, betrokken, creatieve hulpverleners op de werkvloer. Mensen die daadwerkelijk iets kunnen betekenen voor onze kinderen.

Het leven is er eentje van vallen en opstaan. Zolang je steeds maar weer kunt opstaan, komt het wel goed. Teun is inmiddels zeventien en over hem maak ik me op dit moment geen zorgen. Maar ik hoop ook op een mooie toekomst voor die 46-honderd Amersfoortse kinderen waar het nog niet goed mee gaat. Dat wordt nog een flinke klus voor de gemeente Amersfoort en ik wens ze daar veel succes mee.

IMG_3965

Frictie

Best wel ingewikkeld. We hebben in Nederland de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel staan. We mogen zeggen wat we willen en dat is een groot goed. Maar in hoeverre laat je die vrijheid van meningsuiting toe? Zelf vind ik dat iedereen mag zeggen wat hij wil wanneer hij de ander maar respecteert, geen onzin uitkraamt en niet discrimineert. En daar zit nou juist de crux als het gaat om fractievoorzitter Hans van Wegen van de Burger Partij Amersfoort. Deze politicus met rode sjaal roept van alles, liegt over belangrijke zaken, liket extreemrechtse opmerkingen op twitter en valt mensen zeer persoonlijk aan.

Dat heeft ook wethouder Kees Kraanen ondervonden en voor hem is de maat nu vol. Hij wil kijken of er binnen de gemeenteraad een plan van aanpak kan komen tegen Van Wegen. Het is niet de eerste keer dat daarover gesproken wordt, want al sinds de oprichting van de partij zorgt de fractievoorzitter van de Burger Partij Amersfoort voor frictie. Van Wegen vindt het belangrijk om zijn collega-politici kritische te controleren. Dat klinkt op zich oké. Een luis in de pels op het stadshuis van Amersfoort kan geen kwaad vind ik. Het is zelfs wel goed als het af en toe een beetje jeukt, dat houdt de mensen scherp. Maar wanneer de jeuk overgaat in open wonden dan moet er wat aan gedaan worden.

Feit blijft dat deze man gekozen is tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Het lijkt me daarom vooral belangrijk om de kiezers duidelijk te maken wat voor politicus Van Wegen is. Hij zegt voor een socialer Amersfoort te zijn, maar is zelf niet zo sociaal naar zijn eigen omgeving. Hij wil controleren, maar neemt het zelf niet zo nauw met de waarheid. Gelukkig krimpt zijn partij en hopelijk lost het probleem zich bij de volgende verkiezingen vanzelf op.

Ik heb een tip voor wethouder Kraanen. Voor de korte termijn. Blokkeer Van Wegen op twitter. Ik heb dat al jaren geleden gedaan en dat geeft een hoop rust kan ik je melden. Verder ben ik benieuwd of het gaat lukken om een politieke gedragscode binnen de gemeenteraad in te stellen. Dat is in het verleden niet gelukt, maar wie weet is de tijd er nu rijp voor.

IMG_5606

Mega-operatie

,,Zullen we dan maar voor deze gaan?”. Meneer Enzofoort wees naar de inductieplaat en keek me vragend aan. ,,Lijkt me een prima keuze”, was mijn antwoord. Het is alweer een paar maanden geleden dat we op zoek gingen naar een nieuwe keuken. De oude viel letterlijk uit elkaar en was hoognodig aan vervanging toe. Omdat we wisten dat Nederland uiteindelijk toch van het gas af moet kozen we voor een inductieplaat in plaats van voor een gasstel. Wij zijn niet de enige die afscheid nemen van koken op gas want de komende jaren wordt Amersfoort aardgasvrij gemaakt.

Voor bepaalde wijken moet een warmtenet worden aangelegd en dat kan ook inhouden dat sommige huizen extra geïsoleerd moeten worden. In andere wijken moeten warmtepompen, zonnepanelen of andere bronnen worden gebruikt.  Een mega-operatie die jaren gaat duren. Met heel veel consequenties.

Ik zou niet graag in de schoenen staan van wethouder Astrid Jansen die duurzaamheid in haar pakket heeft. Veel Amersfoorters zien het namelijk helemaal niet zitten. Ze zijn vooral bang dat het hen geld gaat kosten. Ik verslikte mij ook in mijn koffie toen ik las dat de kosten per huishouden wel op vijftienduizend euro zouden kunnen uitkomen. Gelukkig rekende meneer Enzofoort mij voor hoe dat gefinancierd zou kunnen worden. ,,Met de rentestand van dit moment zou je een soort hypotheek kunnen nemen hiervoor en dat kost je dan misschien zo’n dertig euro per maand extra. Dat heb je er over een paar jaar dan weer uit”. Een kwestie van naar de lange termijn kijken dus. Daar is meneer Enzofoort beter in dan ik.

Maar niet iedereen kan zover vooruitkijken. Er zijn ook mensen die moeite hebben met rondkomen. Zij zijn al blij dat ze de hypotheek of de huur van de volgende maand kunnen betalen. Ik ben dan ook benieuwd hoe wethouder Jansen de bevolking mee krijgt. Ik verwacht nog veel inloopavonden, folders en andere informatie de komende jaren. Niet alleen in Amersfoort, maar in heel Nederland. Want dat Nederland op den duur van het gas af moet is een feit.

Wij zijn overigens superblij met de inductieplaat. Het is even wennen wat koken betreft maar de kookplaat is binnen ‘no time’ schoon. Doekje erover en klaar. Dàt gun ik elke Amersfoorter!IMG_5286