Leukste straat

Tevreden kijk ik vanuit mijn slaapkamerraam de straat in. Na maandenlange werkzaamheden in de Kruiskamp is onze straat eindelijk klaar. Nieuwe riolering, nette stoepen en sinds deze week ook nieuwe boompjes. Wat wonen we toch leuk! Het enige waar ik me nog zorgen over maak is de enorme snelheid waarmee sommige auto’s door onze straat scheuren en het feit dat er misschien betaald parkeren wordt ingevoerd naast het vergunningstelsel dat er nu al is.

Niet dat ik andere mensen een parkeerplaats misgun, maar de grote vraag is: voor welk probleem wordt er eigenlijk een oplossing gezocht? Volgens verkeerswethouder Buijtelaar is betaald parkeren nodig omdat patiënten niet voor de deur van hun fysiotherapeut kunnen parkeren wanneer dat vergunningengebied is. Maar daar hoef je toch niet zo’n heel betaald parkeren beleid voor op te tuigen?

Als er echt een groot parkeerprobleem is vind ik dat we dat met zijn allen moeten dragen, we wonen nu eenmaal in een stad. Maar om heel veel geld in parkeerautomaten te investeren omdat sommige mensen niet voor de deur van hun fysiotherapeut kunnen staan vind ik raar. Daar moet je toch een simpelere oplossing voor kunnen bedenken?

Als het argument is dat mensen de stad niet meer in gaan om te winkelen omdat ze daar niet kunnen parkeren dan moet er meer aandacht komen voor de parkeergarages. Neem nu parkeergarage Flintplein. Bijna driehonderdvijftig auto’s kunnen daar terecht, 24 uur per dag, 7 dagen in de week en vanaf die plek is het een kippeneindje naar het centrum. Of stimuleer Amersfoorters op de fiets of met het openbaar vervoer naar de stad te komen. Amersfoort pretendeert toch zo’n groene stad te zijn? Doe daar dan ook wat aan!

Hopelijk stemt de meerderheid van de raad over twee weken tegen. Ik verwacht namelijk dat als ze voorstemmen het overleg met de bewoners van de B-vergunning-gebieden niet heel constructief zal worden. Als ze het wel door willen zetten raad ik wethouder Buijtelaar aan om in ieder geval duidelijk te maken wat het echte probleem is. En laat de stad meer gebruik maken van de Flint-garage om de hoek. Tenslotte wil ik wel dat onze straat de leukste straat van de Kruiskamp blijft.IMG_0095

 

Advertenties

Betrapt!

IMG_5607Ik zie hem nog zitten op de trap midden in onze huiskamer. Teuntje van vier jaar zat schuldbewust te wachten op onze vraag. ,,Weet je waarom je op de trap moet zitten?” Hij knikte en zei: ,,Ik heb Pien geslagen en dat mag niet.” Vervolgens liep hij met me mee naar zijn zusje, zei ‘sorry’ en we gaven elkaar een knuffel om te laten zien dat alles weer goed was. Je kunt zeggen wat je wil over deze methode, maar bij ons werkte het.Inmiddels is onze zestienjarige Teun een fijne jongeman met wie we gewoon praten over wat ons of hem dwars zit. Als volwassenen, zonder stemverheffing of vuilspuiterij.

Als je kijkt naar de gemeenteraad krijg je soms het gevoel alsof je met kleuters te maken hebt. Neem nou Hans van Wegen. Hij had ‘uit betrouwbare bronnen’ vernomen dat de aannemer van de Amerena in financiële problemen verkeerde. Maar het lijkt of hij maar wat rond toetert want met bewijzen komt hij niet. Onder het mom; ‘bronbescherming’. Bronbescherming ammehoela!  Als je met zoiets komt moet je ook bewijzen leveren anders is het laster of smaad.

Pvda-fractievoorzitter Louis de la Combé wil omgangsregels gaan vaststellen en op papier zetten. Er zou ook een straf moeten volgen als deze regels worden overtreden. Het moet toch niet gekker worden. Het gaat hier niet om vierjarige kleuters maar om volwassenen die zich volksvertegenwoordiging noemen. Het is toch van de zotte dat je een gedragscode zou moeten instellen voor raadsleden? Het is toch een kwestie van goed fatsoen? Net zoals het normaal zou moeten zijn dat er via twitter geen nare tweets naar elkaar gestuurd worden want daar hebben veel raadsleden ook een handje van.

Wat zou het mooi zijn wanneer Hans van Wegen dinsdag in het stadhuis even op de trap gaat zitten om na te denken over wat voor onzin hij heeft uitgekraamd. Nadenkt over de consequenties voor zowel het bedrijf dat hij zwart heeft gemaakt als voor wethouder Buijtelaar van financiën en verantwoordelijk voor de bouw van zwem- en sportcomplex Amerena.Wat zou het mooi zijn wanneer hij vervolgens de raadzaal inloopt en sorry zegt tegen Buijtelaar en de rest van de raad. Knuffelen om duidelijk te maken dat de lucht geklaard is lijkt me niet nodig. Het zijn tenslotte geen kleuters.

Knippen & Plakken

,,Met verkeerdadviesbureau Gorter, goedemiddag.” Ik klik de facebookpagina weg die ik voor me op het scherm heb en concentreer me op de beller. Tenslotte ben ik het visitekaartje van mijn eigen bedrijf en ik moet natuurlijk wel opdrachten binnen blijven slepen.

,,Hi, goedemiddag Nienke, met Hans.” Het is wethouder Buijtelaar die mij regelmatig belt met vragen over de verkeersveiligheid in de stad. ,,Ik wil graag weer advies over de Nieuwe Poort. Het wordt zo langzamerhand een hoofdpijndossier en ik krijg nu echt van alle kanten kritiek.” Mijn hart maakt een sprongetje. ,,Dat kan ik me voorstellen Hans”, zeg ik en ik zoek op de computer alvast wat oude adviezen op. De wethouder gaat door. ,,We willen de tunnelbak flink aanpakken maar als we dat doen krijg ik misschien een claim aan mijn broek van projectontwikkelaar Hans Vahstal. Ook de fietsersbond wil dat ik wat aan de rotonde doe en die willen niet wachten tot 2030, net als verschillende partijen in de gemeenteraad. Dus misschien heb jij weer een lapmiddel bij de hand waar we voorlopig even mee vooruit kunnen.” ,,Hans, ik ga meteen aan de slag en stuur je vanmiddag nog een uitgewerkt plan per email.” We nemen afscheid en ik ga aan het werk.

Ik neem het idee van de fietsersbond over om het weggetje achter het Eemhuis te gebruiken als fietspad, want ik fiets die route zelf ook altijd. En in mijn eigen archief zoek ik wat oude plannen op van het Stationsgebied waar ik eerder al vele verkeerde adviezen over gaf. Even wat knippen en plakken, foto’s erbij en het nieuwe plan kan worden verstuurd. Het gaat eigenlijk best goed met mijn eigen bedrijfje. Zo komt er op mijn advies een Westelijke Rondweg die helemaal niet nodig is. Ook gaat de rotonde bij de Holkerweg weer op de schop en worden er binnenkort fietspaden aangelegd met hekjes waardoor de doorstroming niet lekker loopt.

Ik krijg het nog druk want ik moet ook nog advies geven over de oplevering van de Amerena. Verder ga ik me bemoeien met de verbouwing van het Stadhuis en geef ik opnieuw tips over het lekken van data. Een gat in de Amersfoortse markt, zo’n verkeerdadviesbureau!

Gevelgeval

IMG_4955 ,,Gevelbedrijf Berouwers, goedemiddag” De stem van secretaresse Jessica klinkt vrolijk. Ze bekijkt ondertussen een reisgids. ,,Ja hoor, meneer Buijtelaar, de gevelplaten worden op tijd geleverd. Ik verbind u nog even door met de directeur.” Ze drukt op een knop en verbindt de wethouder met haar baas. Al tien jaar werkt ze hier en al die jaren gaat het enorm goed met het bedrijf.

Ze zat hier nog geen week en toen kregen ze de opdracht voor de glazen gevel van het RCE-complex aan het Smallepad. Dat gaf de zaak een flinke boost want het ging om enkele honderden ramen. En nu, na acht jaar, moet het huidige glas met scherpe punten vervangen worden door nieuw gelaagd glas. Geheel volgens planning. De planning van haar baas dan. Totale kosten van het project 2,25 miljoen euro. Kassa! Klantenbinding heet dat, daar is Berouwers goed in.

Daarna kwam het plaatsen en het vervangen van de rode betegelde geveloppervlakten van de HU aan de rotonde bij De Nieuwe Poort. Haar eigen echtgenoot heeft op een nacht met veel moeite één keramieken tegel losgewrikt. Daarna moest alle rode betegeling worden vervangen want stel je voor dat zo’n tegel op het hoofd van een student belandt.

Jessica vijlt haar nagels en denkt aan de bollen op het Eemhuis. Daar kon haar man natuurlijk niet bij. Maar haar baas had al lang bedacht dat de bollen los zouden laten wanneer ze vol zouden lopen met water en dat water zou bevriezen. Pure natuurkunde; ijs zet uit. En ja hoor, ook dat was gelukt. Die bol was naar beneden gedonderd en ook daar hadden haar collega’s een paar dagen werk aan.

Aan het eind van dit jaar hebben ze nog de oplevering van de Amerena. Ook zo’n leuk project. Prachtige blauwe en zeegroene gevelplaten zullen er worden geleverd. Deze keer heeft de directeur bedacht dat er iets moet gebeuren met de verlijming van de platen. Als de temperatuur hoger is dan 30 graden dan smelt de lijm. Kortom: de komende jaren zit het nog wel goed met Gevelbedrijf Berouwers. Ze bladert door de reisgids voor haar neus. Misschien kan ze nog een last-minute regelen. Van de bonus die ze kreeg van haar baas.

IMG_4953

In de War

img_9197

Wat een deceptie! Het kostte mij een paar glazen wijn om mijn hartslag weer normaal te krijgen en echt lekker geslapen heb ik niet. Wat zo’n avond lokale politiek al niet met je doet!

We waren nog hoopvol toen we in optocht van De War naar het stadhuis liepen.
Een optocht voor de broedplaats waar ondermeer kunst, theater en wetenschap bij elkaar komen. Jarenlang is er door creatieve geesten veel tijd geïnvesteerd in deze plek, maar de gemeente verkocht het aan een projectontwikkelaar. In de hoop het tij te keren hadden honderden mensen zich verzameld op het plein voor het gemeentehuis. Van Lois van zes tot Atze van 87. Van betrokken burgers tot Amersfoortse kunstenaars. In de war, enthousiast en gemotiveerd.
Eigenlijk vraag ik me achteraf af waarom. Ik heb niet het idee dat veel raadsleden écht geïnteresseerd waren in onze boodschap: “De War moet blijven”. Zijn de wethouders eigenlijk wel in gesprek gegaan met de mensen op het plein of hebben ze op de wc zitten wachten tot ze veilig binnendoor naar de raadzaal konden? Hans Buijtelaar kwam daar als laatste binnen. Liep met zijn neus in de lucht richting wethouder Bertien Houwing. Die is van cultuur en participatie maar straalde uit dat ze liever niets te maken had met De War.
Ik hoopte op een duidelijk verhaal, maar als leek was het niet te volgen. Het voelde een beetje als de wiskundeles op de middelbare school. Ik deed mijn best, maar begreep er geen zak van.
De Amersfoortse politiek heeft namelijk haar mond vol over burgerinitiatieven, cultureel ondernemerschap en maatschappelijk draagvlak, maar als puntje bij paaltje komt kiezen ze toch voor het grote geld. Er gebeuren zulke wonderlijke dingen op het stadhuis die voor de gewone man niet te bevatten zijn. Het lijkt alsof de politici er vooral voor zichzelf zitten in plaats van voor de inwoners. Een raadsvergadering is als een slecht toneelstuk. De publieke tribune zat stampvol maar uiteindelijk konden we vertrekken met loze beloftes. Teleurgesteld ging ik naar huis en terwijl ik aan de wijn zat is de Westelijke Rondweg er ook nog even doorgedrukt. Buijtelaar kwam, zag en overwon. Hij sliep die avond vast niet op zijn buik…