De Paden Op (AD, 23 Mei)

Afbeelding

 ,,Mam, ik wil dit jaar wel weer mee doen aan de avondvierdaagse!” zei Pien een paar weken geleden terwijl ze met een inschrijfformulier in haar hand uit school kwam. Ik hapte naar adem en daarna perste ik er een ‘hartstikke leuk’ uit. Ik probeerde er vrolijk bij te kijken en ik geloof dat dat wel is gelukt. Thuisgekomen dacht ik nukkig; ‘Normaal heeft ze geen zin om mee te gaan wandelen, maar samen met klasgenootjes vier avonden lang tien kilometer lopen ziet ze wel zitten.

’ De Avondvierdaagse staat voor mij gelijk aan chaos. Er komt logistiek nogal wat bij kijken: goed plannen is het toverwoord en dat is niet mijn sterkste kant. Zo moet je op tijd uit je werk zijn, boodschappen doen en vroeg genoeg koken zodat er ook nog tijd is om de snel in elkaar geflanste eenpansgerechten op te eten want om half zes moeten ze de deur uit. Gelukkig liep meneer Enzofoort mee zodat ik Pien niet ook nog naar het verzamelpunt op het terrein van de Juliana van Stolbergkazerne hoefde te brengen.

Ondanks wat regen- en onweersbuien, spierpijn en blaren, kwam Pien steeds weer enthousiast thuis. De route door het Soesterkwartier was zoals altijd dé topavond. Bewoners gaan er echt voor zitten en moedigen de kinderen aan. Er was zelfs een Nederlandstalige disco georganiseerd. Mijn dappere doorzetter heeft de vier avonden volgehouden en dat moest gisteravond tijdens de zegetocht door de stad worden beloond. Kregen wij vroeger een bosje bloemen, tegenwoordig worden kinderen behangen met snoep. Bij de intocht zag ik kinderen met zoveel snoep om hun nek dat ik bang was dat ze om zouden vallen ondanks hun vaak stevige postuur. Mijn kinderen mogen best wel snoepen maar ik wil het niet overdrijven. Daarom geen paraplu volgehangen met snoepgoed voor Pien, maar een bescheiden ketting om haar nek en veel complimenten.

Het zit er weer op. Vanavond kook ik in alle rust een uitgebreide maaltijd, schenk ik er een glaasje wijn bij, steek wat kaarsen aan en word ik weer helemaal ‘zen’. Heerlijk! Ik wens de ouders in Hoogland, Vathorst en andere noordelijke wijken veel sterkte, want hun chaosweek komt er in nog aan, in juni. Adem in, adem uit….

Advertenties

Tik, tak, tik…..

Afbeelding

De tijd haalt me in, mijn hersenen draaien overuren. Zoveel te doen en de dag is al weer om. Mijn to-do lijst wordt langer in plaats van korter. Ik wil vriendinnen bellen, cadeautje kopen, niets vergeten, een afspraak maken bij de kapper, mijn kinderen ondersteunen, goed werk afleveren, mijn buurman bezoeken, een mensendieck-therapeut zoeken, meer bloggen, kleding uitzoeken, een fotoboek maken, mij geen zorgen maken, weer met hardlopen beginnen, prioriteiten stellen, niets vergeten, niet te laat naar bed gaan, prioriteiten stellen. Zucht. Ik denk dat ik maar een wijntje neem…….