Vuurwerk

Ik lig in mijn hangmat in de zon. Ineens een paar knallen bij ons in de poort. De hond van de buren begint te blaffen en onze kat Muis rent als een gek naar binnen. Mijn hartslag gaat omhoog en het duurt even voordat ik weer relaxt in mijn hangmat lig. Die hebben hun vuurwerk lang bewaard, schiet het door mijn hoofd. Ik denk aan de afgelopen jaarwisseling.  Toen waren we onze kat een paar dagen kwijt en kon mijn buurman met COPD amper meer ademhalen. En dan heb ik het nog niet eens over de rotzooi die was achtergebleven in de wijk.

Ik was dan ook blij met onze nieuwe coalitie. In het coalitieakkoord staan prachtige dingen over schone lucht en een afvalloze stad. Kat in het bakkie, dacht ik nog. Die nieuwe groene, duurzame coalitie gaat het vuurwerk vast verbieden. Voor de hele stad.Maar nee, in het coalitieakkoord staat: “We geven inwoners, als zij dat willen, de mogelijkheid voor het instellen van een vuurwerkvrije zone in hun buurt of wijk”.Raar dat een coalitie die voor schone lucht en een afvalloze stad is de beslissingen over vuurwerk in de handen van de bewoners legt. Laf om deze keuze niet zelf te maken maar daar de burgers mee op te zadelen.

En hoe zien ze het dan voor zich? Wordt er huis-aan-huis geïnventariseerd wat de bewoners willen? Komt er een enquête? En gaat dat dan per straat, buurt of wijk? Mogen mensen anoniem doorgeven wat ze vinden of wordt hun keuze openbaar? Wordt de bal bij de Buurtbesturen gelegd of wacht de gemeente tot er actieve buurtbewoners opstaan en actie ondernemen? Ik ben benieuwd!

Een aantal jaar geleden zag de wijk Kruiskamp na de jaarwisseling rood door al het vuurwerkafval. Ik schreef op facebook dat ik vond dat mensen hun eigen straatje maar eens moesten schoonvegen. De verwensingen waren niet van de lucht. “Ga terug naar Verweggistan” was nog de minst erge. De agressiviteit droop ervan af. En wordt er dan nu van mij verwacht dat ik opsta en actie onderneem om de buurt vuurwerkvrij te maken? Ik durf best veel, maar dat zie ik niet zitten. Veel te veel korte lontjes.

16

 

Fikkie Stoken

,,Kom, we gaan fikkie stoken op het veldje.” Mijn buurjongen liep met grote passen richting het veld waar eerder nog een groot gebouw had gestaan. In zijn kielzog vijf andere buurtkinderen. Ik was de jongste en liep er achteraan. Zo ging dat vroeger. Iemand had een plan en wanneer je het een goed plan vond deed je mee. We gingen niet oeverloos discussiëren over wat we zouden doen. We gingen gewoon spelen. Meestal iets wat één van de grote jongens had bedacht. Had je geen zin, dan deed je niet mee.

Hoe anders lijkt het te gaan bij de vorming van de gemeenteraad. Tien weken geleden hebben we gestemd en er zijn nog steeds geen knopen doorgehakt. Er is nog steeds geen coalitieakkoord. Naar de reden kunnen we alleen maar gissen. Zijn de partijen heel lang bezig omdat de standpunten echt niet verenigbaar zijn of duurt het zo lang omdat ze willen zorgen dat alles de komende vier jaar soepeltjes verloopt? Wie worden wethouders, wat doen we met die rondweg die eigenlijk overbodig is, en hoe lossen we het tekort voor de zorg op? Belangrijke zaken, maar is het echt nodig om daar zo lang over te vergaderen? Ik heb het idee dat alles alweer helemaal wordt dichtgetimmerd.Is de nieuwe coalitie bang voor het avontuur of heerst er angst om later afgerekend te worden op eerder gedane beloftes?

Een schop onder de kont zou wel welkom zijn. Amersfoort zit nu toch in een soort vacuüm, het wordt tijd dat er weer plannen worden gemaakt, beslissingen worden genomen, vooruit wordt gekeken. Het liefst zo transparant mogelijk zodat wij, gewone Amersfoorters, worden meegenomen in die plannen.

Als mijn buurjongen en andere buurtkinderen wekenlang zouden hebben overlegd zou er al een nieuw fundament hebben gelegen op het veldje. Waren onze kansen op een mooi groot vuur verkeken. Soms moet je gewoon doorpakken om het moment niet voorbij te laten gaan. Want terwijl bij ons fikkie op het veldje de rook redelijk zwart was door de plastic autoband die we erbij gooiden, wachten we hier in Amersfoort nog steeds op witte, duurzame, CO2-neutrale rook. Had de gemeenteraad maar zo’n buurjongen zoals ik had vroeger; niet lullen maar poetsen. Actie!

IMG_6779