Komkommertijd

De onrust van de hele wereld lijkt wel in mijn lijf te zitten. Ik slaap minder goed, ben niet in mijn hum en vind het moeilijk me te concentreren. Misschien moet ik de komende weken twitter van mijn telefoon halen, mijn computer niet meer aanzetten, geen televisie meer kijken.

Neem vorige week. Ik stond op het punt om mijn bed op te zoeken en keek nog even naar twitter. Onduidelijke berichten over een truck en gewonden. ,,Er zijn mensen aangereden door een vrachtwagen in Nice”, zei ik tegen meneer Enzofoort die rustig zat te lezen en een slok van zijn whiskey nam. Op dat moment had ik nog niet door wat er was gebeurd, maar dat veranderde toen ik de eerste filmpjes zag die doorkwamen. Wat een nachtmerrie.Ik ben zo iemand die dan het internet afstruint, de televisie aan zet en tot diep in de nacht het nieuws tot zich neemt. Als een dag later een coup wordt gepleegd in Turkije dan gaat mij dat te snel, is het te veel. Ik maak me zorgen. Waar gaan we naar toe in deze wereld?

Deze week deed ik een boodschap bij de Turkse winkel Meram aan de Kruiskamp maar ik zei niets over de coup. Ik heb namelijk geen idee of een vraag in die richting wel handig is en het feit dat ik er niet naar durf te vragen vind ik eigenlijk het ergste. Ik zie verdeeldheid, in de wereld, in Europa en wie weet straks ook in Amersfoort. Afgelopen week ging de berichtgeving maar door; agressie tegen onschuldigen, een steekpartij door een radicale moslim, zuiveringsacties in Turkije. En wie weet wat er is gebeurd tussen het schrijven van deze column en het moment dat u de column leest.

Misschien ga ik Pokémon Go op mijn mobiel installeren. Wat moet het heerlijk zijn om de echte wereld te vergeten en je te verliezen in een virtueel spelletje. Om naar je mobiel te kijken om Pokémons te vangen in plaats van het laatste nieuws te lezen. Ik ben daar even klaar mee. Nooit eerder heb ik zo verlangd naar komkommertijd. Die kan me niet lang genoeg duren.

IMG_6680

Advertenties