Type Topia Terreur

IMG_3877,,Ik wil het écht heel graag”, zei Pien. Meneer Enzofoort keek bedenkelijk; ,,het is niet zomaar een simpel klusje want je moet heel veel oefenen. Wel drie à vier keer per week.” ,,Geeft niet papa, dat ga ik echt wel doen” was Piens resolute antwoord. Ze mocht het gaan proberen. Het was januari 2013. Nu, ruim anderhalf jaar later is het eindelijk gelukt. Pien heeft haar felbegeerde type-diploma, behaald via de online-typecursus Type Topia. Wat was het een drama!

Op de televisie lijkt deze online-cursus geweldig. Je moet namelijk de planeet ‘Type Topia’ redden. Dat doe je door het oefenen van letters en zinnen. Tussendoor speel je wat spelletjes waarmee je punten kunt verzamelen. Als redder moet je 20 modules doorlopen en als het goed is leer je spelenderwijs typen. De eerste module was nog wel leuk, maar daarna werd er gezucht en gesteund. Als dochterlief te lang niets deed kregen wij een mailtje dat ‘Type Topia’ in gevaar was en dat ze moest komen om de planeet te redden. We hebben echt ontelbaar veel van die mailtjes gekregen. Wanneer we Pien vertelden dat ze de planeet moest gaan redden werd ze spuug-chagrijnig! En ik ook. Zoon Teun heeft zo’n drie jaar geleden dezelfde cursus gedaan maar bij hem was het niet zo’n bevalling als bij onze jongste Pien.

Ik dacht aan mezelf op diezelfde leeftijd. Ook ik kreeg van mijn ouders een typecursus. Met een loodzware elektrische typemachine moest ik naar de andere kant van de stad fietsen. Dat ik -en de typemachine- steeds heel aankwamen was een wonder. Ik voel nog hoe ik met één hand het stuur vasthield en met de andere hand de zware typemachine op mijn bagagedrager probeerde te houden. Ik slingerde naar de cursus. Ik vond de lessen verschrikkelijk. Thuis deed ik zo min mogelijk. Wij hadden geen spannende opdrachten die ons door de modules loodsten. Wij hadden geen computersysteem dat automatisch bekeek welke letters je moeilijk vond en daarop het programma aanpaste. Wij hadden geen spelletjes tussendoor om even te ontspannen. Wij hadden papier en tipp-ex. Heel veel tipp-ex.

Uiteindelijk heb ik enorm veel aan de typecursus gehad. Ik gebruik die vaardigheid dagelijks en het heeft me de afgelopen jaren enorm veel tijd bespaard. Ik ben benieuwd of Pien er later net zo blij mee is als ik was. Ik ben in ieder geval blij dat er een einde is gekomen aan de Type Topia Terreur in huize Enzofoort.

Geslaagd

Dit keer stond ik achterin de zaal en zaten mijn twee collega’s Floor en Hilde op de stoelen vooraan. Zij hebben in Nijmegen de opleiding gedaan voor Thuisbegeleiding en zijn geslaagd. Een klein jaar geleden nam ik zelf vol trots mijn diploma en bloemen in ontvangst.

Wie had dat ooit gedacht. Ik op mijn 42-ste nog een opleiding beginnen, en nog wel in de zorg. Na jaren radio-journalistiek was dit een hele andere richting. Hoewel… bij beide beroepen is luisteren erg belangrijk.

Ik leerde van alles over hulpverlening, psychiatrie en opvoedondersteuning en –het meest belangrijke- over mezelf. Want ik ben mezelf vorig jaar flink tegen gekomen en ik heb daar veel aan gehad. Waar de verantwoordelijkheid bijvoorbeeld ligt (bij de cliënt), wie de doelen moet vaststellen (de cliënt) en wie de regie moet krijgen (de cliënt). Het enige wat je als hulpverlener kan doen is iemand een beetje sturen, helpen lichtpuntjes te zien en soms een schopje onder zijn of haar kont geven.

Of ik een goede thuisbegeleider ben daar ben ik nog niet uit. Van meerdere cliënten hoor ik: “jij bent niet zo’n echte hulpverlener”. In het begin werd ik daar onzeker van, en zag ik dat als  negatief. Maar nu begrijp ik beter wat ze bedoelen. Een stagiare verwoordde het als volgt: Je bent geen hulpverlener, maar Nienke die hulp verleent. En ach, ik accepteer mijn cliënten zoals zij zijn en ik hoop dat ze mij accepteren zoals ik ben….

 Afbeelding