Trots, blij & gelukkig

 

Trots, blij en gelukkig. Dat zijn de woorden die het beste passen bij het gevoel dat ik vanmiddag had. Trots op het feit dat ik al zo’n grote dochter en zo’n stoere zoon heb. Blij omdat ze zonder mopperen de bijna dertig kilometer hebben meegefietst. En gelukkig omdat we vandaag een feestje hadden in een hele grote zandbak; de Soesterduinen. Een vriendin vierde daar haar zevenenveertigste verjaardag en wij waren ook uitgenodigd. Met wat flessen wijn, bier, worstjes en zoutjes fietsten we richting het feestje. De heenweg was een stuk langer dan de terugweg. Oftewel, op de heenweg raakten we een beetje van het padje af; we zaten ineens bij vliegbasis Soesterberg. Lang leve de routeplanner op het mobieltje dat ons uiteindelijk naar de afgesproken lokatie bracht. Bij de duinen aangekomen moesten we nog even goed kijken bij welke slingers onze jarige job zat, maar toen we ze eenmaal gevonden hadden konden we genieten van mooie gesprekken, heerlijk weer en lekkere hapjes. De kinderen vermaakten zich prima en ook Marcoen en ik hadden het naar ons zin. Toen we een paar uur later weer terug reden realiseerde ik me weer eens hoe rijk ik ben. Sinds Puck een fiets heeft die even hoog is als de mijne is het net alsof we in een nieuwe fase zijn beland; de gesprekken worden anders, het hele kinderlijke is aan het verdwijnen. Verderop wapperen de haren van Pim en Marcoen, ook zij zijn in gesprek. We fietsen met zijn vieren stevig door. Wat is dit een heerlijke dag!

Afbeelding

Advertenties

Feestje

Het werd een luie lome zondag vandaag. Eerst ,met ochtendjas nog aan, naar de landing van Andre Kuiper gekeken. Daarna wat klusjes gedaan ter voorbereiding van de vakantie en me verder gestort op administratie voor mijn werk. Pim ging spelen bij een vriendje, maar Puck haar vriendinnetjes waren allemaal zelf druk. De ene had zeilles, de ander was met haar ouders en zusje met de camper weg, en weer een ander was niet thuis. En Puck? Die liep een beetje met haar ziel onder haar arm rond.

“Mag ik wat bakken”, vroeg ze in de loop van de middag? We zochten en pak mix op maar kwamen er al snel achter dat we geen boter en melk hadden. Vrij essentieel voor cupcakes. Daarom de stoute schoenen aangetrokken en bij de buurvrouw melk en boter gaan vragen. Het resultaat mocht er zijn. Heerlijke chocolade-cakejes met slagroom en kleurige versiering. Maar het grootste feest was het enthousiasme van mijn dochter. 

Afbeelding