Onder de indruk

img_0801

,,Je maakt toch geen foto van me hè? Ik sla je hele camera verrot.” Een vrouw van een jaar of veertig loopt dreigend op mij af. Het duurt even voor ik door heb wat ze eigenlijk zegt. Totaal overdonderd ben ik. Wat een agressie. Voor het fotoproject ‘033 Outside In’ loop ik al weken met mijn camera door de verschillende wijken. Het is een warme zomeravond en omdat het avondlicht zo mooi is hoop ik op de Grote Koppel een paar bijzondere foto’s te maken.Ik liep net richting de Kwekersbrug en had die samen met de brandweerkazerne op de foto gezet toen de vrouw naar mij toe kwam. ,,Nee hoor, ik heb geen foto van jou gemaakt”, antwoord ik. ,,Wel waar”, zegt ze dreigend. ,,Ik zag dat je flitste dus dan sta ik op de foto.” Ze is woest.

Dat ik de dame in kwestie op de foto had genomen was me volledig ontgaan. ,,Als je nog één foto van me maakt sla ik je in elkaar”, voegt ze er aan toe. Ik loop stevig door en hoop dat de vrouw me niet achterna komt.Het blijkt nog een linke hobby; fotograferen. Gelukkig waren de andere ontmoetingen die ik had tijdens het project een stuk prettiger. Ik heb gekletst met de jongeren die aan het voetballen waren op de Meridiaan en sprak uitgebreid met één van de bewoners van de ‘Vuurtorenflat’. Het maakte het project extra waardevol.

‘033 Outside In’ is één van de vele onderdelen van 033Fotostad, het fotofestival van Amersfoort.  Zo’n zestig fotografen hebben zich in het zweet gewerkt en zijn de afgelopen weken druk geweest met het afdrukken, inlijsten en ophangen van hun foto’s. Heel Amersfoort ademt twee maanden lang fotografie. Van de Sint Aegtenkapel tot het Eemhuis, van Grand Café Halewijn tot Scheepshotel Vita Nova. Toen ik thuis kwam die avond nadat ik verbaal was aangevallen zag ik op mijn computer dat ik de dame wel degelijk op de foto had staan. Dat zag ik pas toen ik de opname flink vergrootte. Deze foto heeft het niet gered tijdens de selectie en is niet te zien tijdens het fotofestival. Mevrouwtje chagrijn kan dus opgelucht adem halen.

Advertenties

Kikkerperspectief

IMG_9567

,,Mevrouw, gaat het wel goed?’’ Ik schrik van de stem achter mij. Omdat ik zo geconcentreerd bezig ben heb ik deze mevrouw niet aan zien komen. Ik haal een grasspriet uit mijn gezicht, leg mijn camera even neer en doe en poging soepel overeind te komen. Ik kijk omhoog naar het opgeluchte gezicht van de vrouw. Ze is niet alleen, een man staat naast haar.  ,,We waren bang dat je gevallen was”, zegt de man. ,,Maar we zien nu dat je foto’s aan het maken bent”, voegt hij er aan toe. Ik realiseer me dat het inderdaad wel een raar gezicht moet zijn geweest. Iemand die tussen Schothorst en Kattenbroek naast het fietspad ‘de Hoolesteeg’ op de grond ligt.Ik sta op en leg uit dat ik foto’s aan het maken ben en dat ik op deze manier de foto wat spannender probeer te maken. We praten nog even en dan loopt het echtpaar door.Wauw. Wat een mooi gebaar was dat, ergens ontroert het mij. Fijn dat er mensen zijn die om een ander geven en even checken of het goed gaat.

Ik kijk naar de foto’s die ik net gemaakt heb en zie dat ik de hoek iets moet veranderen. Meestal maak ik natuurfoto’s of close-ups van mensen, nu ben ik op zoek naar mooie en duidelijk herkenbare achtergronden voor een fotoproject van ArteGanza. Hassen Elammouri vroeg mij of ik mee wilde doen aan een nieuw project; 033 Inside Outside. De bedoeling is dat er in september in de binnenstad foto’s komen te hangen van verschillende wijken. Een inspirerend project en ben heel blij dat ik mee mag doen!

Ik ben dol op de stad Amersfoort en op deze manier ga ik er weer anders naar kijken. Ik zoek constant naar mooie lokaties en bedenk hoe ik de foto’s de moeite waard kan maken. En als ik daarvoor op de grond moet liggen doe ik dat.
Mocht u de komende maanden meer mensen op vreemde plaatsen zien liggen; blijf dan vooral vragen of het wel goed gaat. Deze keer was ik aan het fotograferen, maar misschien is het de volgende keer wel iemand die echt is gevallen. Het levert soms mooie ontmoetingen op.