Gemeente, verzin een list!!!

Ik word steeds kwader. Hoe langer ik er over nadenk, hoe bizarder ik het vind. De gemeente Amersfoort gaat de groep mensen met de laagste inkomens korten. Een jaarlijkse toeslag waarmee mensen in de bijstand wat extra’s konden kopen is flink verlaagd en de manier waarop dat gecommuniceerd is verdient ook al geen schoonheidsprijs. Je zult maar elk dubbeltje om moeten draaien en dan in een brief lezen dat je jaarlijkse toeslag ‘iets lager’ wordt terwijl het om een paar honderd euro gaat.  Echt een ongelooflijke misser!

Natuurlijk heb je als gemeente een budget waarmee je rond moet komen, maar de keuze om bezuinigingen bij deze groep te leggen begrijp ik echt niet. Wie verzint dat? De boodschappen zijn duurder geworden, vaste lasten gaan omhoog en ook andere aanvullende potjes verdwijnen.

Deze bezuinigingen komen volgens mij als een boemerang terug. Minder geld betekent vaak ongezonder leven.  Ondertussen zet de gemeente projecten op om ons fitter en gezonder te krijgen. Dat is toch krom? En de stress die leven in armoede oplevert kost op den duur ook meer geld. Daar heb je geen hogere wiskunde voor nodig.

Dus Gemeente Amersfoort; verzin een list! Er moet toch iets op te vinden zijn? Is er geen duur project in Amersfoort dat misschien kan worden afgeblazen? Kan er wellicht een deal  worden gemaakt met een projectontwikkelaar waardoor hij afziet van het bedrag dat hij nog moet krijgen waardoor dat geld kan terugvloeien naar de bijstand? Of valt er niets van de gemeenteraad te verwachten en moeten wij als Amersfoorters zelf in actie komen en een crowdfunding starten onder het motto ‘Amersfoort helpt Amersfoort’?

Tijdens corona was de leus van Amersfoort ‘We doen het samen, op afstand’. Dat van die afstand dat klopt inderdaad: Door deze maatregelen groeit de afstand tussen de arm en rijk in de stad. Maar dat ‘we doen het samen’ slaat nergens op. Wij laten een groep Amersfoorters in de stront zakken! Ik vind dat niet te verteren.

Gemeente, plaats die bomen gewoon!

Hè? Waar is het boompje gebleven dat Extinction Rebellion Amersfoort had geplaatst bij de Koppelpoort? Ik zie  enkel wat losliggende tegels op de plek waar zondag nog een wilgenboompje stond met de tekst: ‘Laten we bomen planten in plaats van kappen. Doen jullie mee? ‘ Ook op twee andere plekken waren boompjes geplant.

Wie o wie heeft het boompje weggehaald? Was het wethouder Kraanen die nog wel wat ruimte over had in zijn tuin? Hij had immers gereageerd: ‘als ze het al overleven, wat ik zeer betwijfel, dan zullen we er goed voor zorgen.’  Kraanen adviseerde daarnaast een cursus bomenplanten. Goede tip! Ik hoop dat de duizend Amersfoorters die eind vorig jaar een gratis boompje kregen van de gemeente ook zo’n cursus hebben gehad zodat de boompjes niet bij het tuinafval terecht zijn gekomen door gebrek aan kennis. 

De activisten vinden dat de gemeente Amersfoort te weinig doet aan een duurzame toekomst. Dat begrijp ik wanneer ze het hebben over de bomenkap die al gedaan is voor de aanleg van de westelijke rondweg. Maar om te zeggen dat de gemeente weinig aan duurzaamheid doet is wel wat kort door de bocht. Denk maar aan de projecten als ‘operatie Steenbreek’ en de regenwatercoaches die worden ingezet. En vergeet niet de poging van de gemeente om binnen een paar jaar vierduizend bomen te planten door de hele stad. Prima actie, na jarenlang bezuinigd te hebben op groen.

Maar waar ik me zelf nogal over verbaas zijn die idiote palen met daaraan een briefje waarop staat dat er op die plek een boom geplant gaat worden. Waarom gemeente? Waarom? Om aan te geven hoe goed je bezig bent? Het ziet er niet uit en ik vind het borstklopperij. En wat wordt er gedaan met die vierduizend geplastificeerde kaartjes en die palen die overblijven nadat er daadwerkelijke en nieuwe boom is geplaatst? Kom op. Plaats die bomen gewoon! Die schouderklop komt wel weer wanneer we ooit weer groenste stad zijn van Europa. Of duurzaamste. 

Het is toch je eigen zooi!

,,Hé, je laat wat vallen!”  Voor me fietst een groep jongeren en een van hen gooit de lege verpakking van zijn frisdrank gewoon van zich af. Hij kijkt verstoort achterom. Ik stap van mijn fiets af en stop het flesje in mijn fietstas. Ik erger me groen en geel. Ondertussen voel ik me ook wel een beetje een ‘schooljuf’ met mijn belerende toontje. Waar gaat het toch mis? Hoe komt het dat we het idee hebben dat we ons eigen afval gewoon overal en nergens kunnen dumpen en dat een ander het wel op zal ruimen?

De gemeente kent het probleem. Het gaat niet alleen om zwerfafval. Ook het dumpen van grof vuil bij de bovengrondse vuilnisbakken loopt de spuigaten uit. Amersfoort heeft al verschillende proeven uitgevoerd maar het lijkt een gevecht tegen de bierkaai. Als één persoon een oude stoel naast zo’n container zet, plaatsen binnen de kortste tijd ook anderen hun afval erbij. Voor je het weet moet er een flinke vrachtwagen aan te pas komen om alle zooi weer op te halen. Een telefoontje naar de ROVA lijkt teveel moeite.  ‘Pleur het maar neer, de gemeente ruimt het toch wel op.’

Zelf ben ik opgevoed met het idee dat ik zelfs het kleinste snippertje afval niet op straat mocht gooien. Als er per ongeluk een papiertje uit mijn jaszak dwarrelde tijdens een fietstocht voelde ik me al schuldig. Maar dat heeft er wel voor gezorgd dat ik mijn afval opruim. Op het fanatieke af.  

Ook ik vind het onhandig dat ik met een pasje de vuilcontainer moet openen en dat ik verplicht ben om naar een aangewezen container te gaan. Alle containers zouden gewoon open moeten kunnen zonder pasje. Maar hoe goed de gemeente het ook regelt; de oplossing begint bij onszelf. Gewoon wat extra moeite doen om te zorgen dat je afval goed kan worden verwerkt. Het is verdorie onze eigen zooi! Neem dan ook je eigen verantwoordelijkheid. En geef het door aan je kinderen zodat zij niet hun plastic flesjes droppen op straat. Iets met jeugd, toekomst en opvoeden. 

Open brief aan Hans Vahstal

Beste meneer Vahstal, of mag ik Hans zeggen? Wat een gedoe heb je achter de rug met de gemeente Amersfoort. Ze beloofden van alles, maar uiteindelijk kwamen ze keer op keer hun afspraken niet na. Voor ons als normale bewoners van Amersfoort is het een ontzettend ingewikkelde zaak. Als ik het goed heb begrepen mocht je als projectontwikkelaar eerst een groot aantal huizen bouwen in de stad maar ging dat uiteindelijk niet door. En zo waren er nog meer toezeggingen die niet door gingen.

Wat lijkt het me frustrerend om elke keer te moeten soebatten met hoge ambtenaren van de gemeente. En dan die arrogante houding van die lui… Volgens mij komt het nooit meer goed tussen jullie. Ik ben benieuwd of die betreffende ambtenaren  momenteel lekker slapen. 

Het is natuurlijk ook van de zotte dat deze kwestie al meer dan vijftien jaar speelt. Ik snap dat je er nu wel eens een streep onder wil zetten. Aan de andere kant; elke dag dat het langer duurt kost het de gemeente 6-duizend euro extra. Grappig toch? Maar goed, het bindend advies is duidelijk. Nu nog kijken hoe hoog het bedrag is dat je van de gemeente Amersfoort krijgt. 

Trek een mooie fles whisky open, geniet van de overwinning maar denk alsjeblieft ook even aan ons. Wij hebben er niets mee te maken gehad maar betalen dadelijk wel de prijs voor dit gedoe. Misschien kun je het geld teruggeven aan de stad. Stop het in de culturele sector, steun de horeca of bouw nieuwe buurthuizen. Op die buurthuizen komt dan natuurlijk een mooi bord met jouw naam erop. Zorg dat het geld weer terugvloeit naar de stad en dan vooral naar projecten waar wij als gewone Amersfoorters iets aan hebben. Dan regelen wij een standbeeld voor je. Van jou als persoon. Op de Hof of voor het nieuw te bouwen stadhuis. Je mag zelf kiezen.

Als jij zorgt dat onze stad niet failliet gaat dan stemmen wij voortaan op partijen die zich wel aan de afspraken houden. Afgesproken? Met vriendelijke groet, Nienke Gorter

Autoluwe binnenstad is leuk, maar die app…

,,Kijk Teun, als je die website opent op je mobiel dan zie je dit”, mijn man laat het scherm van zijn telefoon zien aan onze 19-jarige zoon. ,,Via ParkStart kun je de auto van bezoekers registreren.’’ Mijn zoon pakt de telefoon en probeert het uit. ,,Huh?”, zegt hij terwijl zijn wenkbrauwen omhoog schieten, ,,dit is toch geen app.” Hij begint keihard te lachen en geeft het mobieltje terug. ,,wat een bizar slechte site.”

Hij heeft gelijk. Wij hebben inmiddels door hoe we onze visite aan kunnen melden maar het blijft elke keer weer een gedoe. Nu moeten bewoners van de binnenstad deze ‘app’ ook gaan gebruiken omdat het centrum autoluw wordt gemaakt. Punt is dat hun bezoek binnen 15 minuten moet zijn aangemeld nadat ze het centrum zijn binnengereden. Dat zal flink wat stress opleveren, helemaal wanneer het ook nog even duurt voordat de visite een parkeerplaats heeft gevonden. 

Nou heb je als gemeente Amersfoort zo’n groot project in handen als het autoluw maken van de binnenstad. Er wordt over alles nagedacht; door welke straten mag er nog wel gereden worden, welke verkeersborden moeten er komen? Dat lijkt allemaal prima geregeld en dan investeer je niet in een goede, duidelijke app waardoor het voor iedereen eenvoudig is om bijvoorbeeld bezoek aan te melden of een tijdelijke ontheffing aan te vragen? 

Ik begrijp daar helemaal niets van. Al jaren lopen we te kloten.  Vier jaar geleden was dat via Key2Park. Toen dat een ramp bleek kwam er ParkStart maar dat is niet veel beter. Er is dikwijls over geklaagd en gesproken maar een oplossing is er nog niet gevonden. Dus wees niet verbaasd dat er nu weer klachten over komen. Dat was te voorspellen. Inmiddels is er een speciaal hulpteam in het leven geroepen om mensen uit te leggen hoe ze visite moeten aanmelden. Dat zegt wel iets over de kwaliteit van de app. Dus kom op gemeente. Zorg nu voor eens en voor altijd voor een goede parkeer-app. Dat zou een hoop onrust schelen. 

Zwemles

,,Kom op, buik hoog houden!” Ik hoor de badmeester roepen terwijl hij een grote haak onder mijn nek houdt. Ik lig op mijn rug in het zwembad en voel hoe er ondanks de haak steeds golfjes water over mijn gezicht stromen. Zeven jaar ben ik en ik zwem in het kleine 25-meterbad in mijn geboortestad Bolsward. De les bijna afgelopen. We moeten alleen nog een minuut watertrappelen. Vreselijk vind ik het. Ik doe verwoede pogingen om mijn wijsvingers omhoog te houden, maar af en toe verdwijnen ze onder water.

Als kind groeide ik op in een stad met veel water en kunnen zwemmen was belangrijk. Dat vonden wij ook en daarom ging meneer Enzofoort wekelijks met onze kinderen Teun en Pien richting zwembad Liendert. Ze haalden hun diploma’s maar wat me opviel was dat ze pas echt leerden zwemmen tijdens de vakanties. Lekker spelen en spartelen in het zwembad of het meertje op de camping. Volgens mij is het heel belangrijk dat de kinderen blijven zwemmen nadat ze hun diploma’s hebben gehaald.

De gemeente Amersfoort wil nu zwemles organiseren voor kinderen die niet door hun eigen ouders op zwemles worden gedaan. Alle kinderen vanaf groep zeven moeten in de gelegenheid worden gesteld alsnog hun zwemdiploma te halen. Een goed idee!  Aan wethouder Buijtelaar de eer om daarvoor een plan te maken.

Ik ben benieuwd hoe dat er uit zal zien. Het is nu al dikwijls dringen geblazen in de Amerena. Daarbij komt dat er maar weinig ruimte is om recreatief te zwemmen en juist dat met plezier blijven zwemmen lijkt me essentieel voor de zwemvaardigheid van kinderen. Om nou te zeggen dat de Amerena oogt als een aantrekkelijk zwemparadijs…nee. Daarvoor moet je toch naar de Octopus in Leusden en dat is toch enorm jammer met zo’n mooi zwembad in je eigen stad.

Zelf zwem ik op maandagochtend baantjes in de Amerena. Vrijwillig. Meestal een rustige schoolslag, maar soms doe ik een baantje op mijn rug. Er is niemand die roept dat ik mijn buik hoger moet houden. Het water gutst niet meer over mijn gezicht. Wel zwem ik door de drukte soms tegen iemand aan, maar zolang er niemand met een haak naar mij toe komt kan me dat niet zoveel schelen.

IMG_6030

Briljant idee

Shit man, wat een knal. Mijn hart slaat ineens een stuk sneller. Ik zit net met een kopje koffie aan tafel terwijl er buiten vuurwerk wordt afgestoken. Aan de linkerkant hoor ik geblaf van een hond, aan de rechterkant het zachte gehuil van een pasgeboren baby. Beiden vast geschrokken. Net als ik. Dat klote-vuurwerk!

Nu las ik dat de gemeente het fantastische idee heeft opgepakt om tien vrijwillige vuurwerkvrije zones in te richten in de stad. Het is een proef. Het is de bedoeling dat je bij je buren gaat vragen of ze zo’n zone willen. Ze zien me al aankomen. We hebben nogal een lange straat dus dat betekent dat ik bij zo’n honderd mensen aan moet bellen. Zestig procent moet ermee eens zijn. Misschien dat een groot deel van de bewoners achter zo’n zone staat, maar ik ben bang dat de buren die juist wel vuurwerk willen afschieten mij nooit meer gedag zullen zeggen.

Wanneer onze straat wordt uitgekozen door de gemeente krijgen we vier borden waarmee de zone wordt aangegeven. Mijn buren krijgen dan ook een brief van de gemeente met informatie. Maar van enige handhaving is geen sprake; het gaat namelijk om onderlinge afspraken tussen buren.

En dan misschien wel het meest irritante; de vuurwerkvrije zone zou moeten gelden op oudjaarsdag tussen 18.00 uur en 02.00 uur ‘s nachts. Dat is nou precies de periode dat ik het minst last heb van vuurwerk omdat ik me er dan op in stel. Ik erger me vooral in de periode voorafgaand. Wanneer je boodschappen doet en een rotje naar je hoofd krijgt. Of wanneer je midden in de nacht ineens wakker wordt gedreund.

Ergens vind ik dat je beslissingen over vuurwerkvrije zones niet bij de burgers moet neerleggen. Het is laf van de gemeente om zelf geen keuze te maken. Verwachten ze nou echt dat mensen hun nek uit steken voor een vuurwerkvrije straat?

Ik ben benieuwd welke briljante geest dit heeft verzonnen. Het staat misschien leuk op papier maar ik denk dat het in de praktijk niet gaat werken. Een algeheel verbod voor heel Amersfoort lijkt me beter. Gewoon voor altijd. Met flinke boetes bij overtreding. Dat is fijner voor de buurhond, de pasgeboren baby en voor mijn hart.

IMG_1577

AFREKENEN

IMG_8136

,,Dat is dan 28 euro 65”, het meisje achter de kassa van de Jumbo kijkt hoe ik mijn pinpas tevoorschijn haal en wenst me daarna nog een fijne dag. Mijn boodschappen doe ik in twee plastic tassen en wanneer ik buiten kom loop ik naar mijn fiets. De boodschappen verdwijnen in mijn fietstas, ik maak mijn slot open en probeer weg te rijden. Wat een drukte op het Neptunusplein. Auto’s rijden af en aan en voor de parkeerplaats staat een file.

Het zal over drie weken nog wel drukker worden, flitst het door mijn hoofd. Dan gaat de supermarkt Hoogvliet op het Operaplein in Schuilenburg dicht. Die Hoogvliet is volgens mij de enige supermarkt in dat deel van de stad. De winkel sluit omdat het plein gesloopt gaat worden. Het idiote is; die sloop duurt nog wel een paar jaar. In de tussentijd zitten de buurtbewoners dus zonder supermarkt om de hoek.

Wat rot voor al die ouderen die nu nog met de rollator lopend naar de winkel kunnen en straks afhankelijk zijn van familie of buren. Of de moeders met hun kinderwagen en kleuters aan de hand die straks hun kinderen in de auto moeten hijsen om boodschappen te doen bij een supermarkt in een andere wijk. Ik steek mijn hand uit, wacht tot een auto voorbijrijdt en fiets onze straat in.

Als iedereen uit Schuilenburg met de auto ergens anders boodschappen moet halen zal dat ook wel goed te merken zijn bij de nieuwe Lidl in Liendert, de Albert Heijn op het Euterpeplein of op het Neptunusplein waar naast een Jumbo ook een Hoogvliet zit.

Ik ben inmiddels thuis en pak de boodschappen uit mijn fietstas. Ik blijf het idioot vinden. De gemeente geeft supermarkten wel toestemming om ergens een supermarkt neer te zetten maar weghalen mag zomaar. Raar toch? Helemaal omdat het concern over twee of drie jaar op dezelfde plek weer een nieuw filiaal wil openen. Dan laat je als Hoogvliet je klanten toch vreselijk zitten? Als ik uit Schuilenburg kwam, zou ik nooit meer een stap binnenzetten bij deze winkel. Uit principe. Zo ga je toch niet met je klanten om! Ik zet met een klap mijn boodschappen neer. Oeps. De eieren.

Frictie

Best wel ingewikkeld. We hebben in Nederland de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel staan. We mogen zeggen wat we willen en dat is een groot goed. Maar in hoeverre laat je die vrijheid van meningsuiting toe? Zelf vind ik dat iedereen mag zeggen wat hij wil wanneer hij de ander maar respecteert, geen onzin uitkraamt en niet discrimineert. En daar zit nou juist de crux als het gaat om fractievoorzitter Hans van Wegen van de Burger Partij Amersfoort. Deze politicus met rode sjaal roept van alles, liegt over belangrijke zaken, liket extreemrechtse opmerkingen op twitter en valt mensen zeer persoonlijk aan.

Dat heeft ook wethouder Kees Kraanen ondervonden en voor hem is de maat nu vol. Hij wil kijken of er binnen de gemeenteraad een plan van aanpak kan komen tegen Van Wegen. Het is niet de eerste keer dat daarover gesproken wordt, want al sinds de oprichting van de partij zorgt de fractievoorzitter van de Burger Partij Amersfoort voor frictie. Van Wegen vindt het belangrijk om zijn collega-politici kritische te controleren. Dat klinkt op zich oké. Een luis in de pels op het stadshuis van Amersfoort kan geen kwaad vind ik. Het is zelfs wel goed als het af en toe een beetje jeukt, dat houdt de mensen scherp. Maar wanneer de jeuk overgaat in open wonden dan moet er wat aan gedaan worden.

Feit blijft dat deze man gekozen is tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Het lijkt me daarom vooral belangrijk om de kiezers duidelijk te maken wat voor politicus Van Wegen is. Hij zegt voor een socialer Amersfoort te zijn, maar is zelf niet zo sociaal naar zijn eigen omgeving. Hij wil controleren, maar neemt het zelf niet zo nauw met de waarheid. Gelukkig krimpt zijn partij en hopelijk lost het probleem zich bij de volgende verkiezingen vanzelf op.

Ik heb een tip voor wethouder Kraanen. Voor de korte termijn. Blokkeer Van Wegen op twitter. Ik heb dat al jaren geleden gedaan en dat geeft een hoop rust kan ik je melden. Verder ben ik benieuwd of het gaat lukken om een politieke gedragscode binnen de gemeenteraad in te stellen. Dat is in het verleden niet gelukt, maar wie weet is de tijd er nu rijp voor.

IMG_5606

Wipkipdip

IMG_8535.jpg

Klimmen en klauteren over boomstammen, kruipen door het groen en klooien met zand en modder. Het liefst nog met een waterpomp erbij zodat ik de kinderen na afloop flink af moest drogen en uit moest schudden om te voorkomen dat overal in huis zand zou komen te liggen. Ik kon Teun en Pien vroeger niet blijer maken. Ook een schommel of klimrek deed het goed. Maar wipkippen? Daar waren ze al snel op uitgekeken. Die zijn maar heel even leuk.

Toen ik klein was waren ze er al, die kippen. Ontworpen door een Deense Kunstenaar.Eerst alleen in de vorm van een kip, later ook met andere dieren. Goed voor het evenwicht van de allerkleinsten. Grotere kinderen vinden het vooral leuk om er wild mee heen en weer te zwaaien. Als je goed om je heen kijkt zie je overal in Amersfoort: kleine pleintjes met hier en daar een glijbaantje, tuimelrek of wipkip. Soms zie je een verdwaalde oma met een kleinkind, maar vaak is het er stil.

Om die en andere speelplekken een stuk aantrekkelijker te maken organiseert de gemeente Amersfoort wandelingen door de wijk. Samen met kinderen en buurtbewoners wordt gekeken hoe de pleintjes aantrekkelijker kunnen worden voor kinderen van alle leeftijden. Zo wordt er morgen en maandag gewandeld in Schothorst, is woensdag Schuilenburg aan de beurt en een dag later Randenbroek.

Het is dat ik niet in die wijken woon en dat Teun en Pien inmiddels te oud zijn anders had ik het wel geweten; dan hadden we meegewandeld. Het is toch super dat de kinderen invloed kunnen hebben op de speelplekken in hun eigen buurt? Willen ze boomstammen, een grasveld of een moestuintje? Of willen ze juist wat meer kleur op de al bestaande pleintjes? In het Soesterkwartier is er al gewandeld en toen de kinderen aangaven dat er een leuke ravotplek ontbrak is dat meegenomen in de plannen. Nu komt er op de Chrysantlaan een meer avontuurlijke groene speelplek. Geweldig toch?

Ik ben trouwens benieuwd hoeveel kippen er na de hele inventarisatie nog overblijven in Amersfoort. Het was leuk bedacht zo’n vijftig jaar geleden, maar inmiddels wil de jeugd wat anders. Meer uitdaging, minder kip. De wipkip wordt met uitsterven bedreigd. Helemaal niet erg!