Kattenpies

Het is zo’n schatje, onze zwarte poes Panter. Wanneer ik ’s ochtends de kinderen wakker ga maken staat ze al voor de deur van de overloop te wachten. Die doe ik open en parmantig loopt zij dan naast me mee naar de kamer van Pim. Daar springt zij via het trappetje op Pim zijn hoge bed en geeft dan kopjes aan mijn zoon, die haar liefkozingen met een paar warme knuffels beantwoordt.

De ogen van Panter zijn prachtig, geel, en ze staan altijd een beetje verbaasd. Alsof ze zeggen wil “ik begrijp het ook niet zo goed” of “ik weet ook niet waarom ik dit doe”.  Verder komt ze vaak even knuffelen wanneer ik op de bank zit en soms heeft ze de zomer in haar hoofd en dan gaat ze vliegen vangen. Erg leuk om te zien.

Afbeelding

Tot zover de leuke kanten van deze 2-jarige poes. Wat al maanden een probleem is; onze poes heeft last van een minderwaardigheidscomplex en dat uit ze door te gaan plassen. In huis dus…. Tegen de deuren, in het hoekje bij de bank en tegen de gordijnen. We hebben al van alles geprobeerd. Sprays om haar weg te jagen, sprays met een lekkere geur zodat ze op die lokatie niet zou gaan plassen, aluminiumfolie…. niets helpt. En omdat mijn schoonouders tijdens onze vakantie hier op ons huis passen en vanuit Amersfoort leuke dagtochten gaan maken besloot ik de gordijnen maar weer eens te wassen. De vlekken zijn er uit. Maar de lengte……

Afbeelding

Gelukkig hebben we dit varkentje –of in dit geval onze gordijnen- eerder gewassen. Inmiddels weet ik uit ervaring dat die tien centimeter er wel weer bij zullen komen. Een paar dagen laten hangen, dan nog even strijken en dan lopen de gordijnen weer mooi tot op de grond. Hoop ik. Als ik nu naar dat gapende gat kijk ben ik er toch niet zo heel zeker van.

Advertenties