Messi mist

IMG_7483
Messi. Snel als de wind. Zo zie je hem lopen en zo rent hij uit beeld.  Wat dat aangaat doet de kat Messi zijn naam eer aan. Hij is al twee weken kwijt. Tenminste… als de posters op de lantarenpalen nog actueel zijn. Deze grijszwart gestreepte cyperse kater is half mei zoekgeraakt in Liendert. Ik bekijk de foto op de lantarenpaal en bedenk me dat deze kat heel erg lijkt op onze kater Muis.
Een paar jaar geleden kwam Muis ook niet terug voor zijn gebruikelijke bakje eten. Het was koud, het sneeuwde. We stelden onszelf gerust, hij zou vast wel komen.  Na drie dagen was hij er nog steeds niet en we besloten bij alle buren een briefje in de bus te doen. Misschien zat hij ergens in een garage en was hij per ongeluk opgesloten. Na vijf dagen hadden we in ons hoofd al een beetje afscheid van hem genomen. Dat het ’s nachts min tien was hielp niet erg mee.
Het is verschrikkelijk om je dier kwijt te zijn. Niet te weten waar hij zich bevindt. Wij deden alleen briefjes in de bus van onze buren, maar andere kattenliefhebbers plakken het rigoureuzer aan. Kijk maar eens op de lantarenpalen in je straat. Grote kans dat je de vermissingsposters van Momo, Tijger, Messi of Tijntje tegenkomt. Vooral de zwarte kater Tijntje valt op. Zijn bazin had meer dan 800 posters opgehangen. Met veel plakband. De posters hangen er een jaar later nog terwijl Tijntje alweer lang en breed thuis is. Misschien kunnen we de eigenaresse helpen en de posters met de foto van Tijntje van de palen peuteren zodat er weer ruimte komt voor nieuwe kattenvermissingsposters.
Overigens kwam onze kater Muis die koude winter na tien dagen terug. Gewoon uit zichzelf.Hij zag er nog heel goed uit, alleen was een randje van zijn oor bevroren geweest. Als u nu een grijze kater ziet lopen met een normaal en een iets kleiner oor dan is het waarschijnlijk onze kat Muis. Naar Tijntje hoeft u niet meer om te kijken, maar Messi is volgens mij nog steeds weg.  De punt van zijn staart is heel zwart en hij luistert goed naar zijn naam. Dus als u hem ziet…
Advertenties

Muis

 Afbeelding

“Nooit meer…ik wil nooit meer katten”. Deze gedenkwaardige woorden sprak ik een aantal jaar geleden uit nadat Marcoens kat ‘Macho’ overleed. Zijn andere kat ‘Sloerie’ was al eerder overleden. Ik hield echt van deze twee katten maar was de troep en de haren flink zat. Sloerie poepte overal en nergens en de witte haren van Macho waren niet handig gezien de vele zwarte kleren die we destijds droegen.

Maar goed, toen bij mijn buurvrouw Greet -ja, die van de massages en de mindfulness- twee nestjes kittens waren geboren uit twee kattenzusjes ging ik voor de bijl. Pim en Puck mochten beide een kat kiezen. Pim koos een klein zwart katje en noemde hem Panter, en Puck koos voor een prachtige grijze kater en dat werd Muis. Vandaag is het precies 4 jaar geleden dat Muis werd geboren. Wat ben ik blij dat we hem hebben gekregen. Het is geen knuffelkat, maar als ik eens mijn dag niet heb komt hij wel bij me liggen en geeft me kopjes. Hij staat prachtig hoog op zijn poten en loopt statig door de kamer. Één keer heeft hij ons laten schrikken door ruim een week niet thuis te komen. Dat was tijdens de winter twee jaar geleden; het vroor flink en er lag een dik pak sneeuw. Gelukkig stond hij op een ochtend weer voor de deur, hongerig en met een bevroren stuk oor, maar verder was er niets aan de hand. Vandaag is Muis vier jaar geworden. Hieperdepoes, Hoera!