Rondje Roethof

 

Ze was me al opgevallen in haar crèmekleurige blouse, strakke zwarte rok, lange slanke benen en parmantige hoge hakken. Haar paardenstaart sportief door het gat in haar petje. Naast haar een jongeman met donkere krullen onder eenzelfde soort pet. Hij kijkt verliefd opzij.  Ik zit op één van de blauwe bankjes en kijk naar de lange rij voor mij. De jonge vrouw is aan de beurt. Ze buigt voorover en vraagt; ,,Heeft u ook suikervrij ijs in een hoorntje?”. Het antwoord hoor ik niet, maar even later loopt ze met een oubliehoorn in haar handen richting de Vermeerstraat. Haar vriend loopt trots naast haar.

Een ijsje van Roethof. Bekend in heel Amersfoort. In een tijd waarin we gewend zijn aan vele keuzes, is de keuze bij Roethof niet zo verrassend. Er is maar één soort ijs te koop; roomijs. Niet dat er niets te kiezen valt, want je kunt gaan voor wafels, oubliehoorns of ijsbekers van karton. Verder kun je kiezen voor nootjes of spikkels op het ijs en is er extra slagroom te koop.

Zelf ben ik niet zo dol op roomijs, maar met mijn gezin op de fiets naar Roethof vind ik geen straf. Terwijl meneer Enzofoort, Teun en Pien genieten van hun oubliehoorn kijk ik in het rond. In het kwartiertje dat we er zitten is er genoeg te zien. Het is een gaan en komen van mensen. Lopend, op de fiets en met de auto. Vanaf de Kersenbaan komt een stel van mijn eigen leeftijd aanlopen. Een paar meter daarachter hun puberzoon en zijn vriendinnetje. Tenminste, dat denk ik. De jongen heeft hetzelfde loopje als de man. Het meisje houdt zijn hand vast en kijkt met onwennige bambie-ogen in het rond. Zij komt hier vast voor het eerst. Haar toekomstige schoonvader kwam hier misschien als kind al.

Ik denk dat elke stad, dorp of buurt wel een Roethof heeft. Zo’n ijszaak waar in de zomermaanden mensen vanuit de hele omgeving naar toe komen om een ijsje te halen. Tijdens een lange lome dag even de benen strekken met een ijsje als beloning. Het wordt de komende week weer lekker weer. Geniet er van!

IMG_0305

Advertenties