Doolhof

Afbeelding

“Nee hè, hier zijn we al geweeest”. Puck kijkt verbaasd rond en vervolgt het pad. “Zullen we hier dan naar links?” . We lopen haar achterna maar het lukt ons niet om de toren in het midden van het doolhof te vinden. Wanneer we voor de tweede keer weer bij het beginpunt staan haken Pim en ik af, Marcoen en Puck zetten door. Typerend wel.

Terwijl ik samen met Pim in het zonnetje zit te wachten bedenk ik me dat zo’n doolhof lijkt op het leven zelf. Je hebt een doel, maar weet niet precies welke weg je moet nemen. De ene keer kies je het linkerpad, de volgende keer besluit je risico te nemen door tussen de waterstralen door te lopen en soms kies je voor de moeilijke weg; op je knieën door een veel te laag tunneltje. Dan sta je ineens op een doodlopend stukje en moet je weer terug.

Afbeelding 

Pim en ik waren afgehaakt maar hebben ondertussen genoten van de fontein bij het beginpunt. Marcoen en Puck hebben de toren in het midden bereikt, maar wel door over een hoog hek te klimmen. Ik heb het volgende bedacht; we gaan vaker met zijn viertjes op pad want daar word ik toch wel heel gelukkig van. Ook ga ik eens nadenken over een nieuw doel in mijn leven….en over de manier waarop ik dat doel kan bereiken.

Advertenties

Keuzestress

Afbeelding

Ik ben nooit zo goed geweest in het maken van keuzes. Tenminste, dat gevoel heb ik altijd. Sta ik in een winkel, kan ik gerust een kwartier met een nieuwe broek in mijn hand staan voordat ik een beslissing neem en richting de kassa ga. Zo wilde ik laatst een bos tulpen kopen. Ik ging naar de markt en liep van de ene naar de andere kraam. Kies ik paarse of gele tulpen? Of zal ik toch gaan voor die bijzondere oranje exemplaren?  Uiteindelijk koos ik een gemengd boeket, en daar was ik oprecht blij mee. Het is wat, keuzes maken. Kies je voor het een dan betekent dat vaak automatisch dat je het andere niet hebt. En daar kun je dan weer spijt van krijgen. Of niet…..

Afbeelding