Kwaak

We hebben huisdieren. Als het goed is wist je dat al, want de kat die bovenaan deze weblog staat is onze kater “Muis” en de over poes “Panter” heb ik al dikwijls geschreven in verband met haar ‘gezeik’. Over dat gezeik kan ik kort zijn: sinds de buurkatten samen met de buurvrouw verhuisd zijn naar een andere wijk, is het geplas een stuk minder geworden. We hopen dat dat zo blijft. We hebben namelijk serieus overwogen of we deze zwarte Panter niet weg moesten doen omdat we dagelijks bezig waren met het schoonmaken van deuren, vloeren, kasten, gordijnen. Juist deze poes staat elke ochtend bovenaan de trap te wachten tot ik de deur open doe zodat hij naar de kamer van onze zoon kan gaan. Daar springt hij dan op zijn bed om even samen te knuffelen. Pim’s hart zou breken als hij afscheid had moeten nemen van deze poes. Maar goed. Voorlopig lijkt dat dus niet nodig. Nee. Nu hebben we een ander ‘probleem’. Onze katten nemen namelijk steeds vaker kikkers mee naar binnen. Waar ze die vandaan halen? Ergens uit de tuin. Maar zelf zie ik ze daar nooit, behalve wanneer de poezen er mee spelen. Want dat doen ze. Even een tikje met hun poot op de kikker, die dan weg springt. Meestal eindigen de kikkers in de maag van een kat. Tja, als wij kikkerbillen al als delicatesse beschouwen… Laatst kwam een kikker aan de achterkant van het huis binnen en sprong hij uiteindelijk via de voordeur zijn vrijheid tegemoet. Ik heb geprobeerd een foto van deze kikker te nemen. Eentje is gelukt. Voor de rest had ik vooral een lege vloer op de foto staan. Daarom, hier met enige trots: Kermit de Kikker

Afbeelding

Advertenties