Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen…..

Waarom worden zoveel activiteiten gepland in de week voor de kerstvakantie? Het begon gisterochtend; Puck had een optreden met haar koortje op een school in de buurt. Dat hoorde ik pas zaterdag. Zij wist het wel eerder want de brief die ze daarover had gekregen zat al twee weken in haar tas. Tijdens het ontbijt kreeg ik via de sms nog wat laatste instructies van de zangjuf over tijdstip en lokatie en ook belde nog een juf van Puck’s school om te checken of het allemaal wel klopte. Ik vertelde dat ik het ook pas van het weekend had gehoord en verontschuldigde me voor de onrust die alles teweeg had gebracht. 

Puck zat op dat moment, volledig aangekleed, tegenover me een boterham te smeren. Ik vroeg haar of ze nog iets hadden afgesproken over de kleding. Ja, dat was waar ook. Ze moest iets roods of groens aan. Zucht. Best een onhandige kleur wanneer je vooral paars en blauw in je kledingkast hebt liggen. Ik ging met Puck mee naar boven om haar te helpen. Haar paarse shirt en trui gingen uit en rood zomerjurkje met rood vest gingen aan. Het zag er best feestelijk uit. Het optreden bleek erg leuk te zijn geweest en Puck mocht zelfs twee regels solo zingen. Ze straalde toen ze het vertelde.

Vandaag deed Puck mee aan een circusvoorstelling. Puck had geen idee of de voorstelling de hele les in beslag zou nemen of niet en ze had het vorige week ook niet kunnen vragen omdat ze toen niet naar circusles kon. En nee, volgens haar hadden ze het niet verteld. Gisteravond heb ik nog een mailtje naar een andere moeder gestuurd; zij wist het antwoord. Het ging om het laatste kwartiertje van de les. Ik bracht Puck weg, ben meteen pastasaus gaan maken nadat ik terug was en rond half zes gingen we op weg naar de voorstelling. Het was druk op de weg. Marcoen, Pim en ik kwamen nog net op tijd. Dat was optreden twee. Wederom een stralende dochter.

Afbeelding

Morgen moet Puck twee keer zingen. Eerst aan het begin van de middag een voorleesfeestje, waarbij wij ook welkom zijn. Dan heeft ze even anderhalf uur pauze en dan moet ze om vier uur weer terug zijn voor het tweede concert. Ook daarbij worden de ouders -wij dus- uitgenodigd. Gelukkig is dat bij een school bij ons in de buurt. 

Donderdag begint Puck met een Kerstontbijt. Eigenlijk zouden we nog iets moeten bakken, maar ook dit is langs ons heengegaan. De lijst op de deur van de klas staat al helemaal vol. Volgend jaar nieuwe kans. Om half zes moet Puck dan weer in de benen. Ze rijdt tijdens ‘de kerstwandeling’ op haar eenwieler. Afgelopen weken heeft ze daar hard voor geoefend.  Hoe het moet met eten weet ik niet, want we zijn rond half acht weer thuis. Die avond moet Marcoen trouwens ook nog spelen, net als vrijdag en zaterdag. Morgen heeft hij tekstrepetitie.

Wat Pim betreft is het aardig rustig. Hij heeft donderdag een voorstelling. Niet dat hij zelf speelt; hij is publiek en ik hoef hier niets voor te doen, denk ik. Wel moet hij vrijdagochtend nog iets meenemen naar zijn schoolbrunch.Dat moet hij zelf gaan kopen, maar ik denk wel dat het handig is wanneer ik hem er aan herinner donderdag. Zelf werk ik deze week vijf dagen. In totaal twintig uur, dus dat valt nog mee. Gelukkig had ik vorige week het mini-congres, de cursus agressie en het etentje, dat scheelt een hoop planwerk deze week. Ik loop deze week in mijn hoofd nog even door. Volgens mij vergeet ik nog wat. O ja, Puck moet morgen alvast een bord, beker, en bestek meenemen. Met haar naam er op.

Afbeelding

 

Piano

Afbeelding

Het zag er zo leuk uit en het klonk ook nog eens prima. Onze dochter liet horen wat ze na twee jaar pianoles in haar mars had tijdens de afsluiting van het lesjaar.

Haar nummers  gingen goed en verlegen nam ze het applaus in ontvangst. Dit was voorlopig haar laatste voorspeelavond wat piano betreft want ze gaat stoppen. We hebben het twee jaar geprobeerd, maar het lukte ons maar niet om haar zo te stimuleren dat ze met lol achter de piano kroop. Tranen in haar ogen als we haar opdroegen om toch even te oefenen.

Met spijt in mijn hart hebben we samen besloten dat ze nu maar gaat stoppen. Jammer, want ze is volgens de pianojuf supermuzikaal. Maar wat doe je als de motivatie ontbreekt? Andere ouders lukt het wel om hun kinderen te stimuleren, dat zet me wel aan het denken. Moeten we misschien meer druk uitoefenen? Dagelijks met Puck samen achter de piano kruipen?

We hebben er lang over nagedacht, maar uiteindelijk leek het ons fijner om die strijd niet aan te gaan. Volgend jaar gaat ze gewoon weer naar het kinderkoor van de ABC-school op de Vlindervallei. Daar gaat ze huppelend naar toe, de liedjes die ze daar zingt worden dagelijks geoefend en Puck wordt er blij van. De juf van het koor gaat ook prive-zangles geven en het komend jaar gaat Puck kijken of ze dat leuker vindt dan piano-spelen. De piano blijft gewoon in de huiskamer staan. Want hoewel die bedoeld was voor onze dochter, is het nu Marcoen die dagelijks en met veel enthousiasme achter de piano zit. Hij speelt en de hele familie zingt mee; daar worden we allemaal gelukkig van.