Pardon?!

IMG_0138

Mina en Maryam Saad. Broer en zus. Ik zie hun foto in de krant. Beiden met prachtige bruine ogen en donker haar. Een glimlach op hun gezicht, onzekerheid in hun ogen. In vele opzichten het tegenovergestelde van mijn blonde kinderen Pien en Teun, die met hun blauwe ogen redelijk zorgeloos de wereld inkijken. Ik gun mijn kinderen en hun leeftijdgenoten een veilige weg naar volwassenheid, zonder al te veel zorgen. Maar de twaalfjarige Mina en de vijftienjarige Maryam zijn bang. Zij kunnen elk moment het land worden uitgezet. Terug naar Egypte.

Toen ze nog maar vijf en acht waren ontvluchtten ze hun vaderland. Ik probeer me voor te stellen hoe dat is; vluchten. Dagen lang in een donkere vrachtwagen zitten, niet weten waar je heen gaat. In een land komen waar je de taal niet kent. Je moeder missen omdat die is ontvoerd. Niet weten of ze nog leeft. Stel je voor dat je dat moet mee maken op die leeftijd. Ga maar eens bij een basisschool staan, kijk naar de kinderen in groep één en groep vier en bedenk dat kinderen van die leeftijd moeten vluchten. Dat is toch je grootste nachtmerrie?

Binnenkort komt er een grote groep nieuwe vluchtelingen naar Amersfoort, waarschijnlijk ook met kinderen zoals Mina en Maryam. De gemeente vindt het belangrijk dat vluchtelingen snel worden opgenomen in de Amersfoortse samenleving. Hoe wrang is het dan dat er nu twee kinderen, die meer dan de helft van hun leven in Nederland wonen, waarschijnlijk moeten vertrekken? Kinderen die vrienden en vriendinnen hebben gekregen, vloeiend Nederlands spreken en hier naar school gaan. Het is toch niet gek dat ze niet terug willen naar een land dat hun land niet meer is?

Ik hoop dat burgemeester Bolsius achter de schermen druk bezig is om te regelen dat broer en zus Saad toch in Amersfoort kunnen blijven. In de tussentijd kunt u een petitie tekenen. Gewoon even googlen op Mina, Maryam en petitie. Vannacht is overigens de nacht van de vluchteling. Duizenden mensen lopen een flinke afstand om geld op te halen voor vluchtelingen. Ik loop niet, ik hoop. Op een goede afloop voor Mina en Maryam.

Advertenties