Allahu Akbar

 

img_3835Wat ik irritant vind? Een buurtgenoot die midden in de nacht aan komt rijden en zijn radio zo hard heeft staan dat je de muziek al hoort terwijl de autodeur nog dicht zit. Of het nu Turkse muziek is of De Vlieger van André Hazes maakt mij niets uit. Het feit dat ik gestoord word in mijn slaap is het punt. Overdag heb ik geen moeite met muziek of ander stadslawaai. Zo heb ik geen problemen met het geluid van kerkklokken op zondag. Hoewel ik denk dat het gebeier niet echt werkt; er gaan immers steeds minder mensen naar de kerk.Ook maak ik mij niet druk om de oproep tot gebed vanuit Islamitische minaretten. De SGP wel. Die vind dat de oproep islamisering in de hand zou werken. Het zou zorgen voor veel onbehagen en protest.

Nou, om eerlijk te zijn heb ik nog nooit ‘onbehagen’ gevoeld wanneer ik op vrijdag rond het middaguur de Imam hoorde zingen en reken maar dat ik dat hoor want onze tuin grenst aan de Mevlana Moskee in de wijk Kruiskamp. Ik moet toegeven, ik ben afgelopen zomer wel eens vreselijk geschrokken omdat ik in mijn hangmat in slaap was gesukkeld na een lunch van eieren met spek. Reken maar dat “Allahu Akbar” dan hard binnenkomt. Vind ik het mooi? Nou, nee…het gezang van de Imam mag wel wat toonvaster. Maar ach, zolang het alleen op vrijdag en rondom het middaguur is vind ik het prima.

De wereld verandert en zoals vroeger zal het nooit meer worden. Is dat erg? Nee. Ik zie het juist als een toevoeging, als een krent in de pap. Wees nieuwsgierig en vraag of je rondgeleid kunt worden, dan zie je het gebouw van binnen en kun je alle vragen stellen die je hebt. Heb ik laatst ook gedaan.Ik gok dat van der Staaij, fractievoorzitter van de SGP zelf niet in een omgeving woont waar de islamitische oproep tot gebed te horen is. Ik nodig hem komende zomer graag eens uit in onze tuin. Zet ik een kopje thee met suiker, gaan we in de zon zitten, doen we onze ogen dicht en wanen we ons in een vakantieland. Heerlijk!

img_3844

Advertenties

Stemmingmakerij

IMG_9439

Het stembiljet is binnen en ik vind dat ik moet gaan maar ik heb zó geen zin om mij in de materie te verdiepen. Op dit moment weet ik nog niet welk hokje ik ga inkleuren op 6 april.
Ik lees de artikelen in de krant en ik probeer mijn mening te vormen, maar het onderwerp staat mijlenver van mij af. Een paar jaar geleden had ik amper van de Oekraïne gehoord en nu ‘moeten’ we onze mening geven over een associatieovereenkomst!

Eigenlijk ben ik gewoon kwaad. Kwaad op de mensen die gezorgd hebben dat dit referendum er is gekomen. Ik ben voor democratie, maar de 30 miljoen euro die dit geintje kost had aan veel belangrijkere dingen uitgegeven kunnen worden.

Als het referendum nou ging om zaken over de zorg of over het budget voor defensie dan had ik het nog enigszins zinvol gevonden. Maar om nu te moeten beslissen of Nederland wel of geen handelsverdrag aangaat met de Oekraïne staat veel te ver van mijn bed. Stel dat we de komende jaren over allerlei handelsverdragen zouden moeten stemmen zoals die met Georgië of Moldavië. Dat moet je toch niet willen? Laat het toch over aan mensen die er verstand van hebben.

Misschien komt mijn weerstand ook wel omdat ik geen vertrouwen meer heb in de politiek. Ooit stemde ik PvdA omdat ik achter veel van hun ideeën stond. Toen ze ondanks beloftes toch gingen voor de aankoop van 37 Joint Strike Fighters besloot ik om nooit meer op deze partij te stemmen. Toen Rutte na de MH17 ramp zei dat de onderste steen boven zou komen, hoopte ik oprecht dat hij er alles aan zou doen. Toch krijg ik de indruk dat die steen geen prioriteit meer heeft. En de stoelendans van ons eigen Amersfoortse raadslid Maria Ballast-Tatarian die van de van de VVD naar het CDA overloopt helpt ook al niet mee.

Nog nooit heb ik mijn stem verloren laten gaan, maar misschien blijf ik 6 april wel thuis.
Of ik ga wel maar ik stem blanco als protest tegen dit geldverslindende en raadgevend referendum. Goede raad is duur, dat blijkt wel. Ik ben benieuwd of er überhaupt winnaars zijn straks.