Impact

De bel gaat. Voor de deur staat Willem, de broer van Gerrit. “Dat stuk dat je hebt geschreven over Gerrit….ik vind het mooi, echt waar!” Ik schrik er een beetje van, want ik heb dat stuk vlak na het overlijden van Gerrit geschreven en dat was vorige maand (zie blog 6 september) Hoe kan het dan dat hij dat nu ineens heeft gelezen? “Ik kreeg van iemand het stuk via facebook”, vertelde Willem. We kletsen nog even door en ik vertel dat ik altijd probeer om met respect te schrijven op mijn blog en dat ik hoop dat dat ook over was gekomen. Volgens Willem was dat gelukt. Willem ging weer naar de overkant en ik dacht nog even terug aan de tekst. Die was vorige maand door ruim honderd mensen gelezen maar dat die tekst nu ineens weer op zou duiken had ik niet verwacht.

De dag ging voorbij en toen ik gisteravond mijn blog-statistieken bekeek schrok ik me wild. “Je statistieken gaan door het plafond”, schreef ‘wordpress’ . Ik dacht dat ik het niet goed zag, maar het was echt. 1001 bezichtigingen!!! Ik heb het nagekeken en inmiddels is er 1300 keer op het verhaal over Gerrit geklikt. 

Afbeelding 

Wat bizar! Als ik dit had geweten had ik het stuk misschien niet eens durven plaatsen.Dan had ik over elk woord, elke komma nagedacht. Had ik misschien niet zo’n eerlijk verhaal opgeschreven. Ik ben ook enorm benieuwd hoe het komt dat dit verhaal bij zoveel mensen terecht is gekomen. Is er een grote vriendenclub die dit heeft gedeeld? Collega’s van Willem? Wie het weet, mag het zeggen!  

Het is in ieder geval duidelijk; er wordt over Gerrit gepraat. Ik heb hele mooie reacties binnen gekregen op mijn blog; mensen schreven me terug met hun herinneringen aan hem en aan de Kruiskamp. Ik hoop dat hij daarboven vanavond een biertje opentrekt en tevreden naar beneden kijkt. Ik neem een wijntje. Proost Gerrit, je wordt niet vergeten!

Afbeelding