Regenboog

img_6156

We waren er stil van. Wat een prachtig gezicht; een regenboog boven Hoogland West. Meneer Enzofoort stond stil en pakte zijn mobieltje om er foto’s van te nemen. De kleuren waren zo helder! Het leek even alsof er een God was die ons iets duidelijk wilde maken die zondagochtend.

Mijn hele leven heb ik wat gehad met regenbogen. In de jaren tachtig breide mijn moeder een hele lange sjaal in diezelfde felle kleuren. Toen was een regenboog nog gewoon een natuurverschijnsel.  Ik wist weinig van homo’s, transgenders en alle aanverwante zaken. Ja, ik had een nicht met een vriendin en een neef met een vriend. Dat was toen al geen big deal.

Maar nu, bijna veertig jaar later, komt de Nashville-verklaring uit de kast en SGP-voorman Van der Staaij ondertekende het pamflet. Niet heel bijzonder want hij staat er al jaren achter. Ergens waardeer ik Van der Staaij die achter zijn eigen idiote ideeën blijft staan, ondanks de kritiek. Vrijheid van meningsuiting toch? Maar wanneer een theologiedocent de ‘genderideologie’ vergelijkt met het gedachtengoed van de nazi’s, dan ga je echt te ver. Toen ik een petitie zag met een anti-Nashville verklaring tekende ik die dan ook meteen. De algehele verontwaardiging deed mij goed en mijn hart maakte een sprongetje toen ik de regenboogvlag zag hangen bij het stadhuis.

Maar als ik er over nadenk word ik verdrietig. Wat idioot dat we het nodig vinden om te laten zien dat we tegen de verklaring zijn. Het zou toch niet moeten hoeven! Wanneer ik nu mijn regenboogarmband draag is het bijna een statement. Eigenlijk is dat dieptriest.En als ik dan lees dat een predikant bidt voor de homoseksuelen en transgenders dan word ik pissig. Hij hoeft niet voor hen te bidden. Bid voor de kortzichtigheid van je eigen gemeenschap. Bid voor jezelf, dat je zelf maar verdraagzaam mag zijn. Als je bid voor homo’s en transgenders dan lijkt het alsof je boven hen staat, dat vind ik aanmatigend.

Wij zagen zondagochtend die prachtige regenboog. Licht dat uiteengaat in meerdere kleuren. Wat een diversiteit, wat een pracht! Van der Staaij zat op dat moment waarschijnlijk in de kerk. Met zijn ogen dicht. Blind voor de werkelijkheid buiten. Toch zonde!

 

Allahu Akbar

 

img_3835Wat ik irritant vind? Een buurtgenoot die midden in de nacht aan komt rijden en zijn radio zo hard heeft staan dat je de muziek al hoort terwijl de autodeur nog dicht zit. Of het nu Turkse muziek is of De Vlieger van André Hazes maakt mij niets uit. Het feit dat ik gestoord word in mijn slaap is het punt. Overdag heb ik geen moeite met muziek of ander stadslawaai. Zo heb ik geen problemen met het geluid van kerkklokken op zondag. Hoewel ik denk dat het gebeier niet echt werkt; er gaan immers steeds minder mensen naar de kerk.Ook maak ik mij niet druk om de oproep tot gebed vanuit Islamitische minaretten. De SGP wel. Die vind dat de oproep islamisering in de hand zou werken. Het zou zorgen voor veel onbehagen en protest.

Nou, om eerlijk te zijn heb ik nog nooit ‘onbehagen’ gevoeld wanneer ik op vrijdag rond het middaguur de Imam hoorde zingen en reken maar dat ik dat hoor want onze tuin grenst aan de Mevlana Moskee in de wijk Kruiskamp. Ik moet toegeven, ik ben afgelopen zomer wel eens vreselijk geschrokken omdat ik in mijn hangmat in slaap was gesukkeld na een lunch van eieren met spek. Reken maar dat “Allahu Akbar” dan hard binnenkomt. Vind ik het mooi? Nou, nee…het gezang van de Imam mag wel wat toonvaster. Maar ach, zolang het alleen op vrijdag en rondom het middaguur is vind ik het prima.

De wereld verandert en zoals vroeger zal het nooit meer worden. Is dat erg? Nee. Ik zie het juist als een toevoeging, als een krent in de pap. Wees nieuwsgierig en vraag of je rondgeleid kunt worden, dan zie je het gebouw van binnen en kun je alle vragen stellen die je hebt. Heb ik laatst ook gedaan.Ik gok dat van der Staaij, fractievoorzitter van de SGP zelf niet in een omgeving woont waar de islamitische oproep tot gebed te horen is. Ik nodig hem komende zomer graag eens uit in onze tuin. Zet ik een kopje thee met suiker, gaan we in de zon zitten, doen we onze ogen dicht en wanen we ons in een vakantieland. Heerlijk!

img_3844