Overleven

IMG_8955Langzaam zie ik de eerste etage verschijnen. De roltrap gaat als vanouds, maar de winkel is anders. Heel anders. Terwijl ik van de roltrap stap zie ik in verderop een kleurig jurkje hangen. Leuk stofje, prachtige kleuren. Ik zoek het prijskaartje, pak het, draai het om en zie dat dit fladderjurkje 298,95 kost. Bijna driehonderd euro. Ik koop nooit jurkjes van driehonderd euro. Als ik wel het geld ervoor over zou hebben zou ik zo’n jurkje in een boetiek kopen. Niet in dit warenhuis. Het ziet er luxe uit maar er ontbreekt iets. Wat? Ik kan er mijn vinger niet op leggen.

Hudson’s Bay is alweer vijf maanden open, maar de keren dat ik binnen geweest ben zijn op één hand te tellen en mijn enthousiasme wordt niet groter. Hoezeer ik het ook probeer.

Ik zie een van de medewerkers stoffen. Het is placebo-stoffen, want volgens mij is er in het hele pand geen stof meer te bekennen.  Alle kleding hangt netjes op de hangertjes of ligt perfect gevouwen op de tafels. Hier geen loshangende shirts, spijkerbroeken die op de grond hangen of kleding die binnenstebuiten in een hoekje is gegooid. Je kunt er veel over zeggen, maar netjes is het. Een etage hoger spullen voor in de keuken. Mooie houten planken, serviezen, dure keukenhulpen. Echt prachtig, maar daar hebben we ook een kookwinkel voor in de Langestraat. Ga ik dan toch liever heen.

Een paar keer word ik aangesproken door personeel in zwarte kleding. Het zijn allemaal mooie, verzorgde mensen. Of ik een enquête in wil vullen. Normaal geen punt maar nu wil ik snel naar buiten want ik word niet echt blij van de winkel. Ik ken niemand persoonlijk bij Hudson’s Bay, toch vind ik het heel sneu dat het zo slecht lijkt te lopen. Ik gun Amersfoort een groot warenhuis waar iedereen enthousiast van wordt. Of ben ik een uitzondering en bestaat er wel  degelijk een groep Hudsonfans? Misschien zit ik er wel heel erg naast en loopt de zaak prima.

Terwijl ik bijna buiten sta realiseer ik mij dat ik wel heel enthousiast word van de muziek die gedraaid werd. Hoorde ik nou “I will survive” van Gloria Gaynor of vergis ik mij?

 

 

Advertenties

Luchtkastelen

IMG_8954

,,Een kinderopvang, dat lijkt me leuk”, zegt Pien enthousiast. ,,Misschien is het gebouw daar wel wat te groot voor trouwens”. We fietsen vanuit de stad richting Kruiskamp en hebben het over het gebouw van V&D dat binnenkort leeg komt te staan. ,,Mij lijkt een discotheek wel wat”, zeg ik. Pien kijkt me lachend aan. ,,Jemig mam, daar ben je toch te oud voor”. Ik zeg even niets.

Een dansgelegenheid. Ik vind het eigenlijk best een goed idee. Het bestemmingsplan zal wel gewijzigd moeten worden, maar hoe gaaf is het voor de jeugd om midden in de stad naar de disco te kunnen? Op de begane grond knalt de muziek uit de speakers, maar ga je met de roltrap naar boven dan kun je rustig wat praten en luieren op de loungebanken. Voor een hap tijdens de stap ga je richting de zolderverdieping waar de gaspitten van het huidige restaurant La Place nog steeds dienst doen. De tafels en stoelen van het restaurant kunnen gewoon blijven staan. In de zomer zie ik jongeren al chillen op het grote dakterras. Ik droom nog even verder. Die bovenste verdieping, vlak onder het prachtige glas in looddak, zou ik verder inrichten voor kleine akoestische optredens.

Het centraal gelegen gebouw van V&D als een soort poppodium dus. Met ondernemer Dirk-Jan Stip als bedrijfsleider. Hij wil al heel lang een dansgelegenheid in onze stad en heeft het enthousiasme en de expertise. Wat ook wel handig is: het gebouw heeft drie in- en uitgangen dus bij calamiteiten zijn er genoeg ontsnappingsmogelijkheden. Bij het gebouw, onder het Sint Jorisplein, ligt een parkeergarage die normaal ‘s avonds leeg staat. Daar is genoeg ruimte voor de auto’s, fietsen en brommers van de dansliefhebbers. Dat laatste bedenk ik mij wanneer ik mijn fiets onder ons eigen afdak zet.

Als Pien en ik binnenkomen zit Teun op de bank. ,,Wat zou jij doen met het V&D gebouw?” vraag ik. Teun heeft zeker honger want hij antwoordt ‘een TFC’. Een ‘Teun Fried Chicken’. Even later begint meneer Enzofoort over een creatieve broedplaats, met werkruimtes, mogelijkheden voor exposities en kantoorruimte voor organisaties als Spoffin. Wij genieten van het fantaseren over het hergebruik van het V&D-gebouw. Ik ben benieuwd naar úw idee.

IMG_8955