Groene jas

IMG_4784Ik denk dat je als moeder nachten niet slaapt. Dat de dagen oneindig lijken te duren. Dat je uiteindelijk toch indut en wakker wordt en je een kort moment vergeet dat je dochter wordt vermist. En dat daarna de bittere waarheid bij je binnenkomt. Verstikkende angst. Hoe zou dat telefoontje geweest zijn van de vriend van je dochter. Vroeg hij terloops of je wat van je dochter had gehoord? Was hij al in paniek? Eerst stel je jezelf gerust en bedenk je dat het mobieltje vast leeg is geraakt, dat ze even ergens schuilt, dat ze niet in zeven sloten tegelijk loopt. Maar wanneer bel je de politie? Op welk moment ga je op zoek naar een goede foto?

Het houdt mij al de hele week bezig. Het begon bij de oproep met de foto van Anne waarop ze met haar groene jas aan als een verzopen katje in de camera kijkt terwijl ze met haar linkerhand een soort V-teken maakt. Het zou zomaar je buurmeisje kunnen zijn of een dochter van een vriendin. Of je dochter. Mijn gedachten gingen terug naar het Pinksterweekend. Naar de zoektocht naar Savannah uit Bunschoten en de vondst van Romy uit Hoevelaken een dag later. Een horrorweekend met vreselijke afloop.

Nu dus weer een jonge vrouw verdwenen. Gewoon bij ons in de buurt. In die mooie bossen met die prachtige herfstkleuren. Hoe zal het zijn wanneer ik binnenkort zelf weer langs de Amersfoortseweg bij Huis ter Heide rijd? Hoe zal het voelen wanneer je de rotonde in Baarn passeert, de plek waar Anne haar laatste selfie maakte? Hoe zal het zijn voor al die meiden die de komende weken door de bossen in die omgeving fietsen. Naar school, feest of familie.

De hele week hoop ik op een wonder. Wanneer ik wakker word luister ik als eerste naar het nieuws op de radio. Ik check twitter. Lees de krant. Terwijl ik dit schrijf is Anne nog niet gevonden. Ik hoop dat er meer bekend is op het moment dat je deze column leest. Hoop dat er een eind gekomen is aan het niet weten, hoe verschrikkelijk de uitkomst ook zal zijn. Laat het alsjeblief niet langer duren!

IMG_4012

Advertenties

Kater

Vorig jaar rond deze tijd was hij onvindbaar. Onze grijze kater Muis was na een nachtelijke tocht door de sneeuw niet teruggekomen. Zijn maatje Panter lag die ochtend nog gewoon op haar eigen plekje,  maar van Muis geen spoor. Ach, dat kon best natuurlijk. Hij kwam vast nog wel. Ik keek die dag constant naar buiten, maar nee hoor….geen Muis. Zelfs rond etenstijd niet en dat was echt vreemd, want meestal zat hij op dat tijdstip al voor de deur te wachten.

Die week viel er veel sneeuw en bereikte de thermometer min 10 graden. En nog steeds geen Muis. Wat waren we verdrietig. We drukten een foto af, schreven ons telefoonnummer erbij en hebben huis aan huis briefjes door de bus gedaan. Soms liep ik ’s avonds even door de poort, wie weet zou hij per ongeluk opgesloten zijn in een schuurtje. Op het parkeerterrein van de Moskee achter ons huis stond wekenlang een oplegger. Die was weg op dezelfde dag dat Muis verdween. We hebben nog naar het bedrijf gebeld om te vragen waar die oplegger heen was gegaan, maar dat konden ze niet achterhalen. Na die eerste week werd wel duidelijk dat het er niet meer in zat.

Dachten we. Want op vrijdagochtend, de ochtend dat onze kinderen carnaval zouden vieren op school, stond Muis om 6 uur voor de achterdeur. Marcoen hoorde hem miauwen. Ongelooflijk. Twee en een halve week was hij weg, en daar stond hij weer. Hij liep meteen door naar zijn etensbakje en schrokte binnen een minuut een bak eten weg. Daarna heeft hij twee dagen liggen slapen.

Eerst leek het alsof hij ongeschonden uit de strijd was gekomen. Later merkten we dat een deel van zijn oor hard was geworden, waarschijnlijk was het stukje bevroren geweest. Het is er uiteindelijk afgevallen en als je goed kijkt kun je het nog zien. We zijn enorm nieuwsgierig waar hij is geweest. Heeft hij ruim twee weken opgesloten gezeten in de buurt? Of is hij met de oplegger meegereden en heeft hij vele kilometers overbrugt om weer thuis te komen? Ik denk het laatste…..  Of eigenlijk hoop ik dat; dan heeft Muis in ieder geval een bijzonder avontuur beleefd.

Afbeelding