Mens erger je niet!

Potverdorie. Het zal je moeder zijn die net twee jaar in De Lichtenberg woont en hoort dat ze alweer moet gaan verhuizen! Geen rustige laatste jaren, maar wederom zo’n ingrijpende verandering.  Dan zakt je broek toch af? Alsof ze een pion is die je zomaar te kust en te keur kunt verplaatsen!

52 Ouderen die nu nog in het woonzorgcentrum wonen moeten verhuizen. Weg uit hun vertrouwde omgeving. De reden? Volgens Beweging 3.0 is de zorg aan ouderen in het woonzorgcentrum steeds zwaarder en complexer geworden en is het huidige gebouw daarvoor ongeschikt. Daarnaast hebben ze de ruimte nodig om meer verpleeghuisplekken te maken. Maar gelukkig; ze doen er alles aan om ‘de bewoners naar de plek van hun voorkeur te verhuizen’. Daar kun je het dan mee doen. Ik kan me niet voorstellen dat de ouderen staan te popelen om weer te verkassen, ook al is de inrichting van het huis niet meer van deze tijd en voldoen de badkamers niet meer aan de eisen.

Zes jaar geleden ging het Burgemeester Van Randwijckhuis ook al dicht. Tachtig ouderen moesten toen een nieuwe plek zoeken om te wonen. Hun leven lag overhoop maar gelukkig vonden ze allemaal weer woonruimte. Het schijnt dat sommigen van hen in De Lichtenberg terecht zijn gekomen en nu weer moeten verhuizen terwijl ze net zo blij waren met hun kamer. Waar moeten zij en de andere bewoners naar toe? Woonzorgcentrum De Liendert is ook al gesloten. Terug naar een gewone woning is bijna onmogelijk en voor een verpleeghuis zijn ze vaak nog niet slecht genoeg.

Het is natuurlijk overheidsbeleid om ouderen zo lang mogelijk thuis te laten wonen, want dat kost minder geld. Maar het kost enorm veel bloed, zweet en tranen. Mantelzorgers doen wat ze kunnen. Op een gegeven moment gaan ze er zelf bijna aan onderdoor. Moet je nagaan; dan ben je opgelucht dat je vader of moeder uiteindelijk naar De Lichtenberg kan en dan moeten ze daar weer weg. Frustrerend toch?!

Het lijkt wel mens-erger- je- niet, waarbij je als oudere met een beetje pech vlak voor de finish van het speelveld wordt gegooid. Krabbel dan maar weer eens op. Ik heb de neiging om het hele bord van de tafel te flikkeren. Klotezooi!

IMG_8956

Isolement

De reacties waren niet mis. ‘Eerst maar aandacht voor onze eigen ouderen!’ , schreef de een. ‘Lekker terug naar het land van herkomst’, schreef de ander. Ze reageerden op het plan van verschillende politieke partijen in Amersfoort om een speciaal verpleeghuis voor oudere migranten op te zetten. Om eerlijk te zijn dacht ik in eerste instantie ook; moet dat nou, zo’n speciaal huis voor migranten om ze uit hun sociale isolement te halen?

Toen dacht ik aan mijn eigen tante Riekje. Zij is geëmigreerd naar Australië omdat haar dochter en kleinkinderen daar wonen. Ze spreekt nu vloeiend Engels, maar wanneer zij dement wordt zal ze waarschijnlijk weer Nederlands gaan praten. Natuurlijk zal haar dochter haar zo veel mogelijk ondersteunen, maar als dat niet meer gaat is het fijn dat ze in een tehuis terecht kan waar ze Nederlands praten zodat ze begrepen wordt.

Hoe de situatie in Australië is weet ik niet, maar hier mag je pas naar een verzorgingshuis wanneer je er fysiek of geestelijk slecht aan toe bent. Tot die tijd proberen mantelzorgers de ballen hoog te houden. Die laatste jaren zijn vaak niet de makkelijkste.

Zolang er bij de doorverwijzing naar een instelling wordt gekeken naar de situatie en niet alleen naar de culturele achtergrond lijkt een speciale plek voor oudere migranten mij een prima idee.

Ik pleit voor een verzorgings- of verpleeghuis voor álle mensen die het nodig hebben. Een instelling waar meneer Yildiz Turks kan praten. Waar oma Jansen kan genieten van Nederlandstalige muziek. Waar mevrouw Hoekstra lekkere Fryske dúmkes bij de koffie krijgt en waar couscous wordt gemaakt voor het echtpaar Malik. Misschien allemaal op een eigen afdeling, maar wel bij elkaar in een huis. We willen toch allemaal graag oud worden in een omgeving waar we ons thuis voelen?

Ik betrap me er op dat ik zelf ook onderscheid blijf maken tussen migrantenouderen en ‘onze’ autochtone ouderen. Hoe lang moeten mensen in Nederland wonen voor we ze Nederlands noemen en we hen bij ‘onze’ ouderen scharen?  Ik sprak een man bij een bijeenkomst in Schothorst en toen hij weg liep vroeg ik aan iemand die naast me stond of die man nou uit Turkije of uit Syrië kwam. Het antwoord? Uit het Soesterkwartier!

IMG_5791