Vuurwerk

Ik lig in mijn hangmat in de zon. Ineens een paar knallen bij ons in de poort. De hond van de buren begint te blaffen en onze kat Muis rent als een gek naar binnen. Mijn hartslag gaat omhoog en het duurt even voordat ik weer relaxt in mijn hangmat lig. Die hebben hun vuurwerk lang bewaard, schiet het door mijn hoofd. Ik denk aan de afgelopen jaarwisseling.  Toen waren we onze kat een paar dagen kwijt en kon mijn buurman met COPD amper meer ademhalen. En dan heb ik het nog niet eens over de rotzooi die was achtergebleven in de wijk.

Ik was dan ook blij met onze nieuwe coalitie. In het coalitieakkoord staan prachtige dingen over schone lucht en een afvalloze stad. Kat in het bakkie, dacht ik nog. Die nieuwe groene, duurzame coalitie gaat het vuurwerk vast verbieden. Voor de hele stad.Maar nee, in het coalitieakkoord staat: “We geven inwoners, als zij dat willen, de mogelijkheid voor het instellen van een vuurwerkvrije zone in hun buurt of wijk”.Raar dat een coalitie die voor schone lucht en een afvalloze stad is de beslissingen over vuurwerk in de handen van de bewoners legt. Laf om deze keuze niet zelf te maken maar daar de burgers mee op te zadelen.

En hoe zien ze het dan voor zich? Wordt er huis-aan-huis geïnventariseerd wat de bewoners willen? Komt er een enquête? En gaat dat dan per straat, buurt of wijk? Mogen mensen anoniem doorgeven wat ze vinden of wordt hun keuze openbaar? Wordt de bal bij de Buurtbesturen gelegd of wacht de gemeente tot er actieve buurtbewoners opstaan en actie ondernemen? Ik ben benieuwd!

Een aantal jaar geleden zag de wijk Kruiskamp na de jaarwisseling rood door al het vuurwerkafval. Ik schreef op facebook dat ik vond dat mensen hun eigen straatje maar eens moesten schoonvegen. De verwensingen waren niet van de lucht. “Ga terug naar Verweggistan” was nog de minst erge. De agressiviteit droop ervan af. En wordt er dan nu van mij verwacht dat ik opsta en actie onderneem om de buurt vuurwerkvrij te maken? Ik durf best veel, maar dat zie ik niet zitten. Veel te veel korte lontjes.

16

 

Advertenties

Bammetje Boterjus

Biefstuk bammetje boterjus, spicy green curry of een passie-mangosorbet met Ananas.  Twaalf deelnemers, zo’n vijftig hapjes en ontelbaar veel soorten wijn; de keuzestress is enorm tijdens Proef Amersfoort. Al meer dan twintig jaar bestaat dit eet- en drinkfestijn en na een onderbreking van een jaar heeft event-ondernemer Timo Braeke het stokje overgenomen en staat Proef Amersfoort op een nieuwe locatie; Het Oliemolenkwartier.Ik vind het een prima locatie voor dit evenement; lekker veel ruimte en overzichtelijk.

Ook in de wijk kruiskamp wilden we een evenement waarbij we elkaar ontmoeten, plezier maken en ondertussen genieten van lekkere hapjes. Daarom is vijf jaar geleden voor de eerste keer Proef Kruiskamp georganiseerd bij de Witte Vlinder aan de Van Galenstraat. Maar om in september het 5-jarig jubileum te kunnen vieren moet het organisatie-stokje worden overgenomen.

Bij Proef Kruiskamp is er ook enige keuzestress. Worden het de Libanese hapjes, ga je voor Surinaamse Roti of kies je toch de pittige saté uit Indonesië? Want dat is zo leuk; de koks komen uit alle windstreken. En wat ik de charme vind van Proef Kruiskamp; dat het voor iedereen te betalen is want een hapje kost 1 euro 50. Bijkomend voordeel is dat de porties vaak groter zijn dan die bij Proef Amersfoort.

Wat ook gaaf is; de hele wijk wordt erbij betrokken. Bewoners komen zelf met geluidsapparatuur, winkeliers van onder meer het Neptunusplein sponseren proef Kruiskamp en vrijwilligers zorgen ervoor dat de tafels en stoelen er komen en dat na afloop de boel weer opgeruimd wordt. Een buurtbewoner die in het dagelijks leven kok is leent zijn apparatuur uit en kinderen van de ABC-scholen geven een voorstelling. Het zorgt voor ontmoeting, gezelligheid en meer begrip naar elkaar. Kortom; het zorgt voor verbinding in de wijk.

Ik gun proef Kruiskamp net zo’n kartrekker als proef Amersfoort heeft. Iemand die durft, die aanpakt en die met leuke ideeën komt. De koks zijn er al. De vrijwilligers om te helpen ook. Locatie is ook geen probleem en datum moet nog worden geprikt. Wie o wie zorgt ervoor dat er in september weer een Proef Kruiskamp staat om je vingers bij af te likken? En komt er dan ook iemand een Biefstuk Bammetje Boterjus maken?

 

Hieronder een van de afleveringen van Proef Kruiskamp. Foto door Jethro Bakker.4445729

Geen plaats

Oorlog in Jeruzalem. Het gebied is no-go-area. Mensen uit andere delen van de stad worden geweerd. Er hangt een dreigende sfeer. Jongens verschuilen hun gezicht achter hun zwart-witte Keffiyeh, ze gooien nog net niet met stenen. Verderop een volksopstand. Er wordt gescholden, iemand met lange krullen bedreigt een onbekende. Sommige inwoners staan nonchalant tegen een muur geleund. Ze klagen en klagen en klagen. Briefjes worden geschreven. Eén van de bewoners loopt richting de vuurlinie en stopt snel een briefje onder de ruitenwissers. ‘Wegwezen’, staat er op. ‘Dit is onze wijk. Het zijn onze parkeerplaatsen.’

De gematigde bevolking heeft de website wijwillenparkeren.nl gemaakt en probeert op vreedzame wijze een oplossing te vinden voor dit conflict. Maar anderen, de meer geradicaliseerden , steken autobanden lek, bekrassen auto’s en draaien zelfs de moeren van wielen los. Dat laatste is eigenlijk een poging tot zware mishandeling. Stel je voor dat die auto op de snelweg zijn wiel kwijt was geraakt en daardoor van de weg was geraakt. De gevolgen hadden heftig kunnen zijn. Wat bezielt iemand die dat doet? Oorlog in het buurtje Jeruzalem.

Een deel van de bevolking is boos op de leiders van de stad. Die hebben regels opgesteld waar de wijkbewoners niet achter staan. Iedereen mag hier namelijk gewoon legaal parkeren. Dat willen sommige bewoners niet want dat betekent dat er voor hen minder plaats is. Dat ze langer moeten zoeken. Maar hoe zouden zij het vinden wanneer ze ergens komen en hun auto parkeren op een plek waar dat mag en dan geconfronteerd worden met boze bewoners? Met de kans op woordenwisselingen en geweld? Met gevaar voor eigen auto? Waar gaat het nou eigenlijk om; dat bewoners van de straten in Jeruzalem hun auto niet altijd voor hun eigen deur kunnen parkeren. Je zou denken dat er grotere problemen zijn in de wereld.

Jeruzalem. What’s in a name. Verdraagzaamheid is ver te zoeken. Vijandigheid overheerst. Groepen staan tegenover elkaar. Het vreedzame gevoel dat ik had bij dit wijkje in de Amersfoortse Koppel is verdwenen. Ik denk aan kerst. Waar Maria en Jozef ook langs verschillende plekken trokken om ergens te parkeren. Maar ook voor hen was geen plaats. Vrede op aarde… IMG_0202