Mag ik uw kaartje zien…

Met de paraplu boven ons hoofd lopen Puck en ik naar de Xaveriuskerk voor de Kerstbijeenkomst met het Amersfoorts Jeugd Orkest. Voor Puck is het de tweede keer, ikzelf ben er al drie keer eerder geweest. Terwijl we dichterbij de kerk komen lopen een klasgenoot van Puck en zijn ouders ons tegemoet. “Heb je een kaartje?”, vraagt Daan zijn moeder aan me. Ik stop en kijk haar vragend aan. “Je had een kaartje moeten kopen voor 1 euro per stuk. Wij hebben geen kaartjes en zijn gewoon weggestuurd”. De oma van Daan voegt daar aan toe; “Mensen die nooit komen mochten naar binnen en voor ons gaat de deur dicht”. Ik geef eerlijk toe dat ik ook niet vaak kom en vertel dat ik niets gelezen heb over kaartjes, terwijl ik toch de website heb bekeken in verband met de tijd van de bijeenkomst. Terwijl Daan en zijn familie naar huis lopen, kijk ik naar Puck. Ze is teleurgesteld, dat is duidelijk te zien. We lopen toch richting de kerk. Er staat een flinke rij. “Kaartjes te koop, 1 euro” staat er op een papier op een deur. Ik loop er naar toe, maar hij zit dicht. Uitverkocht. Terwijl ik sta te twijfelen wat we nu gaan doen, vraagt een vrouw me of ik kaartjes wil. Zij en haar familie hebben zo de balen van de kaartverkoop dat ze uiteindelijk helemaal geen zin meer hebben om de kerk in te gaan. Ik zeg blij “Ja, graag!” en krijg vijf kaartjes, de andere drie moet ik maar weggeven. Geld wil ze niet. Terwijl ik achter in de rij ga staan vraag ik of er nog iemand kaartjes nodig heeft. “Ja, hier!” hoor ik roepen. Ik geef de man drie kaartjes en hij vertelt dat hij voor me zal bidden. Dat is mooi meegenomen! We sluiten de rij en als we binnen komen zijn bijna alle plaatsen al bezet. Ik loop naar voren, en weer terug….dat wordt nog een hele klus. Dan zie ik dat er iemand naar het balkon van de kerk loopt. “Het balkon is open hoor!” zegt een van de medewerkers. Puck en ik lopen naar boven en hebben het mooiste plekje van de kerk. Het kerstverhaal is vanaf hier niet echt te volgen, maar de muziek van het Amersfoort Jeugd Orkest klinkt prachtig. Na een klein uurtje is het afgelopen. Tijdens de bijeenkomst hebben we een kerstwens opgeschreven en na afloop krijgen we iemand anders zijn of haar wens weer mee terug. Deze prachtige wens kreeg ik:

Afbeelding

Terwijl we naar huis lopen praten Puck en ik over de manier waarop we binnen zijn gekomen. We vinden het vervelend voor Daan en zijn familie, maar zijn blij dat we zelf wel een plekje kregen. Thuisgekomen kijk ik naar de titel op het boekje en ik begin spontaan te lachen….

Afbeelding

Advertenties

Samen

Daar zaten we dan in de Franciscus Xaverius in Amersfoort. Op de eerste rij, dus goed zicht op de leden van het AJO, het Amersfoortse Jeugdorkest. Naast me zat Puck en daarnaast een goede vriendin met haar zoontje. Dat voelde enorm goed. Vorig jaar zat ik alleen; mijn vriendin was te ziek na haar eerste chemokuur en mijn dochter was toen nog te jong. Vorig jaar zat ik ook ergens achterin, maar nu met twee jonge kinderen wilden we iets verder naar voren, en eigenlijk was er alleen nog plaats op de eerste rij. We zongen liedjes, luisterden naar verhalen, keken naar een enorm enthousiaste dirigent en genoten van een stuk van Edvard Grieg.

Tijdens de bijeenkomst kregen we een papiertje waarop we een kerstboodschap konden zetten. Na afloop kregen we een andere terug. Die van mij maakt me nieuwsgierig; kreeg ik hem van een jong kind? In ieder geval komt hij binnen, recht in mijn hart…….  Fijne Kerstdagen overigens!

Afbeelding