Gedrocht

IMG_6339Tien jaar geleden: Pien pakt verwachtingsvol een zelf gekleid beeldje uit haar tas. ,,Oh, wat prachtig…” zeg ik. Ik neem het beeldje van Pien over en zet het bovenop het televisiekastje. Midden in de kamer. Goed te zien voor iedereen. Pien was op dat moment zes en had haar knuffel gekleid. Of iets dat er op leek. Ze keek me vol trots aan en ik kon niets anders dan haar prijzen voor haar kunstwerk. Diezelfde dag laat de Haagse kunstenares Ingrid Mol verwachtingsvol haar versie van de jonge Johan van Oldenbarnevelt zien aan haar opdrachtgevers. Johan en zijn leeuw. Gemaakt van keramiek. De leden van de selectiecommissie knikken goedkeurend en kunnen niets anders dan haar prijzen voor haar kunstwerk.

Wanneer meneer Enzofoort even later thuiskomt wijst hij op de klei op het televisiekastje en vraagt wat het is. ,,Een beeldje van Piens knuffel”, antwoord ik. Meneer Enzofoort trekt een wenkbrauw op en gaat over tot de orde van de dag. Op datzelfde moment evalueert de selectiecommissie de beelden van Ingrid Mol en noemt ze ‘acceptabel’.

Na een tijdje verplaats ik het beeldje van Pien naar haar slaapkamer. Ik zet het op het nachtkastje zodat haar knuffel goed naar zijn evenbeeld kan kijken. De beelden van de jonge Johan van Oldenbarnevelt en zijn leeuw krijgen een plekje bij de Muurhuizen waar de raadpensionaris opgroeide. Buurtbewoners zijn niet echt blij, sommigen noemen de beelden zelfs ‘spuuglelijk’. In overleg met omwonenden wordt afgesproken dat de beelden na tien jaar weggehaald worden.

Het beeldje van Pien was inmiddels naar de boekenkast op de overloop verhuisd. Het viel een keer  terwijl ik een boek uit de kast pakte. Wekenlang lagen de stukken op de plank. Niet lang daarna heb ik de stukken in de container gegooid. Pien heeft er nooit meer naar gevraagd. Maandag worden de beelden van Ingrid Mol weggehaald uit de binnenstad. Ze gaan naar Park Randenbroek. Lekker handig. Daar zijn geen bewoners die actie gaan voeren omdat ze die bijzondere beelden niet in hun achtertuin willen hebben. Met een beetje geluk verdwijnen Van Oldenbarnevelt en zijn leeuw binnen een paar jaar tussen de rododendrons. Als iedereen ze vergeten is, belanden ze alsnog in de container. Niemand die ze mist.

 

safe_image.php

 

Een gedachte over “Gedrocht

  1. Serieus? Dat wist ik niet. Vond ze ook niet geweldig, maar ik wist ook niet dat het Van Oldebarnevelt was. Ik ga in Park Randenbroek nog eens goed kijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s