Smeerolie

Hangen de slingers al? Is er taart bij de koffie? Vandaag, 7 december, is het namelijk de nationale vrijwilligersdag en die moet wat mij betreft gevierd worden. Want het is eigenlijk ongelooflijk hoeveel mensen zich belangeloos inzetten voor de medemens.

Neem nou bijvoorbeeld de vrijwilligers van de Koffiebus die vandaag op het Euterpeplein staat. Een initiatief vanuit een kerk. Eerst hebben vele vrijwilligers er al voor gezorgd dat de oude camper omgebouwd werd tot een bus met kookvoorziening en nu staan er vrijwilligers tosti’s te maken en heerlijke koffie te zetten. Wijkbewoners komen langs voor een kopje koffie, maar het gaat natuurlijk vooral om het praatje dat ze even kunnen maken met andere bezoekers of een van de vrijwilligers van de bus.

Gezellig kletsen, dat doet Hanneke ook wanneer ze wekelijks een bijna honderdjarige dame bezoekt. Wanneer het niet regent maken ze een wandeling door park Randenbroek. Komt het wel met bakken uit de lucht dan blijft het bij een kopje koffie. Zoals Hanneke zijn er veel mensen; zij zorgen voor een lichtpuntje in de week. Ze zijn goud waard. Net als de vele vrijwilligers die groenten snijden, in de pan roeren, toetjes maken en het eten opdienen. Het is ongelooflijk op hoeveel locaties in Amersfoort er gezamenlijk gegeten kan worden voor een zacht prijsje.

En wat te denken van al die mensen die de sportclub ondersteunen door achter de bar te staan, de vrijwilligers bij het Toon Hermanshuis, de dierenliefhebbers bij De Vosheuvel, de chauffeurs van de wijkmobiel, de vrijwilligers van de ijsbaan op het Eemplein… Vrijwilligers zijn de smeerolie in de stad en die smeerolie is belangrijk.

Wanneer ik weer wat meer tijd heb dan ga ik ook op zoek naar een vrijwilligersbaantje. Eentje waar ik energie van krijg en waarmee ik iemand anders blij kan maken. Er staat vast wel wat leuks op de vacaturebank van Indebuurt033. Op dit moment doneer ik alleen af en toe plasma bij de bloedbank Sanquin. Dat is eigenlijk een soort vrijwilligerswerk voor luie mensen, want je ligt languit op een bank en krijgt nog koffie en wat lekkers ook. Die koffie wordt overigens rondgebracht door… vrijwilligers. Ook voor hen vandaag extra applaus en een diepe buiging. En slingers natuurlijk!IMG_6116

Advertenties

Vinkentering

,,Zo…die zit.” De jonge vader probeert het veiligheidshekje bij de trap uit. ,,Je moet hier op drukken en tegelijkertijd trekken”, zegt hij tegen zijn vrouw die hun jongste kind op haar arm heeft. Hun zoontje van twee zit in een hoekje met wat blokken te spelen.

Het jonge stel doet er van alles aan om hun huis zo veilig mogelijk te maken. Er zitten veiligheidsklemmen op de keukenkasten en ook kunnen er geen kleine vingertjes meer in de stopcontacten gestoken worden. Dat doe je als ouder. Je wil je kind behoeden voor gevaar. En je denkt dat anderen dat ook belangrijk vinden.

Het gezin geniet van hun nieuwe huis in Achterveld en weet nog niet dat er in de tuin waarschijnlijk vervuild zand is gebruikt. In datzelfde zand heeft hun zoontje tijdens de zomer nog gespeeld met zijn graafmachine. Zand dat gestort is door het Barneveldse bedrijf Vink. Zand dat misschien wel vervuild is met de giftige stof styreen en met landbouwgif. Een journalist van het televisieprogramma Zembla is al maanden aan het onderzoeken hoe het zit en het lijkt een schimmige, ondoorzichtige wereld. De journalist graaft volgens mij verder want dit is nog maar het topje van de zandberg.

Ook in nieuwbouwwijken in Barneveld en Voorthuizen is grond aangetroffen waarvan men vermoedt dat het vervuild is. Ook daar wonen mensen die net een huis hebben gekocht en die zich zorgen maken om hun gezondheid en om de waardevermindering van hun huis. De familie Vink lijkt het allemaal geen probleem te vinden. Ze storten er rustig op los.

Eigenlijk wel gek. Vink is een familiebedrijf. Bij zo’n bedrijf zie ik een directeur voor me die het beste voor heeft met zijn kinderen en kleinkinderen. Die zou zelf nooit vervuilde grond laten storten onder de huizen van zijn eigen familie. Hij laat zijn kleinzoon niet spelen in een tuin met verontreinigde grond. Hij zou wel gek zijn! Zijn kleinzoon mag alleen met graafmachines spelen in een zandbak vol schoon zand.

Ik mag het eigenlijk niet denken, zeggen of schrijven. Maar degene van het bedrijf Vink die op de hoogte was van de risico’s en de grond willens en wetens liet storten om de poen, kan wat mij betreft de vinkentering krijgen.

IMG_5696

 

 

KNALFEEST

Probeer het je eens voor te stellen. Dat we leven in een wereld waarin vuurwerk nog niet is uitgevonden. In een schuurtje in de wijk Kruitkamp zijn een paar mannen aan het rommelen met magnesium, koper, zwavel en sacharose. Avond na avond zijn ze bezig. Na een tijdje komen ze glunderend uit de schuur en laten de burgemeester zien wat ze hebben bedacht; vuurwerk. Ze vragen de burgemeester om een vergunning af te geven om dit vuurwerk af te mogen steken tijdens de jaarwisseling.

Burgemeester Bolsius gaat langs de verschillende partijen om informatie in te winnen. ,,Weg met die rotzooi”, zegt de brandweer. ,,Veel te gevaarlijk. Het kan brand veroorzaken en ook de opslag van dat vuurwerk wordt wel een dingetje, voor je het weet vaag je een hele wijk weg.” Bolsius vraagt het aan medici. ,,Dit gaat ogen, vingers en handen kosten”, zeggen de chirurgen van het Meander. ,,Dat niet alleen’’, voegen de longartsen er aan toe: ,,dit is echt vreselijk voor mensen met COPD en andere longziekten.” ,,Ja”, roept wethouder Kees Kraanen ,,dit is niet alleen slecht voor de longen, maar ook slecht voor het milieu!” De ROVA ziet het niet zitten om alle rode smurrie op te ruimen na afloop van het feest en ook de dierenvrienden laten zich horen. ,,Honden en katten zullen dagen van slag zijn door alle herrie, dat moeten we toch niet willen als samenleving?” De burgemeester komt bij de mannen terug en zegt; het is een bijzondere uitvinding, maar u krijgt geen vergunning.

Maar het vuurwerk is wel uitgevonden. Heel lang geleden. Er wordt jaarlijks voor miljoenen de lucht in geschoten en zoiets draai je niet zo makkelijk terug. Het Amersfoortse GroenLinks en D66 doen wel een poging. Zij willen volgend jaar een grote centrale vuurwerkshow in de stad. Volgens de partijen heeft onderzoek uitgewezen dat de hoeveelheid consumentenvuurwerk dat afgestoken wordt door zo’n show met ongeveer een kwart daalt. Dat zou mooi zijn. “Ik wil absoluut niet aan de traditie komen”, benadrukt Youssef El-Messaoudi van Groen Links in een interview. Hij vindt dat mensen ook zelf vuurwerk af horen te steken. Jammer. Halfslachtig ook. Youssef, beken kleur; dit is een mooie eerste stap richting afschaffing van het consumentenvuurwerk. Ik ben voor. Top!IMG_1577

Zuurverdiend

De poortdeur gaat open en vanuit huis zie ik het silhouet van een man. De capuchon van zijn hoodie over zijn hoofd, sjaal voor zijn gezicht. Aan zijn houding en loopje zie ik dat het Teun is. Hij komt net terug van zijn werk. Een baantje in de horeca waarmee hij een zakcentje verdient. Hij krijgt het minimumloon voor een zeventienjarige. Uren werken, zonder mopperen. Van zijn verdiende geld heeft hij inmiddels een computer en een gitaar gekocht. In de tas die Teun meebrengt zit zijn blouse met het bedrijfslogo er op.

Ergens anders komt omstreeks dezelfde tijd ook een zoon binnen. Zijn kraag hoog opgetrokken. Sjaal voor zijn gezicht. In de tas die hij bij zich heeft zit geld. Zuurverdiend.Niet door hem, maar door de eigenaren van snackbar Flinstones aan de Scheltussingel in de wijk Kruiskamp. Er is niet geschoten, maar de schrik zit er wel in. Wat zou de moeder van de overvaller denken. Weet zij hoe haar zoon aan het geld komt voor zijn scooter en de nieuwste iPhone?

Wat ben je toch een loser zijn wanneer je overvallen pleegt op winkels als De Rivon Shop in Nijkerk, Good Food in Hooglanderveen of Snackbar Flinstone bij mij om de hoek. De snackbar met die ongelooflijk hardwerkende eigenaren. Wat moet je met zulke -vaak jonge- criminelen? Het lijkt hen niets te deren dat ze geld stelen van mensen die er hard voor werken. Het maakt hen niets uit dat ze mensen bang maken door een wapen, of iets dat daarop lijkt, te gebruiken.

Ik hoop zo dat de daders van deze laffe overvallen opgepakt worden. Dan weet ik wel een straf. Een jaar lang werken in de zaak die je hebt overvallen. In het geval van Flinstone betekent dat uren zweten boven een bak frituurvet. Voelen hoe het is om de hele middag en avond klaar te staan om te zorgen dat bereklauwen, kroketten en patat goed gebakken de deur uitgaan. En wanneer je dan thuiskomt met je tas met je werkkleding zit je moeder op je te wachten. Trots omdat je eindelijk eens een normaal baantje hebt. En hoewel je geen geld verdient, verdien je dan eindelijk respect. Een soort van…

IMG_9704

 

 

 

 

Een hele toer

IMG_5687,,Wat een prachtige bossen”, zucht koningin Máxima terwijl ze naar beneden kijkt. De helikopter vliegt via het westen richting het Eemplein waar de koninklijke familie door burgemeester Bolsius zal worden ontvangen. ,,Kom Amalia, leg je telefoon weg”, bromt koning Willem-Alexander vlak voordat ze daadwerkelijk landen. Amalia doet wat haar vader zegt en trekt haar blouse nog even recht. Terwijl ze uit de helikopter stappen houdt koningin Máxima haar hoed vast. De haren van de prinsessen wapperen alle kanten op. Het waait op het Eemplein. Weg zorgvuldig gekapte haren.

“I want to break free”, klinkt het vanuit de caravan van Dj Lubbertus. Terwijl hij liedjes draait van Corry Konings, Prince en Queen maakt hij een praatje met prinses Alexia. Máxima en Amalia schudden handen en koning Willem-Alexander loopt met Ariane richting Kunsthal KAdE.  Daar is een expositie te zien is van verschillende Amersfoortse kunstenaars. Van Piet Schopping tot Piet Mondriaan en alles wat daar tussen zit.

Na een bliksembezoek kunnen ze meteen in het toeristentreintje stappen dat speciaal voor deze gelegenheid goudkleurig gespoten is. Bij Stadsbrouwerij De Drie Ringen is een korte tussenstop. Daar krijgt Willem-Alexander een biertje aangeboden. Ze rijden door naar Halewijn op de Hof waar dichteres Nynke Geertsma naast haar muurgedicht staat. ,,Kom staak je sores, steek de draak met Joris….”, leest Willem-Alexander. Hij wil verder lezen maar wordt door zijn dochters meegetrokken richting het podium waar Diggy Dex samen met Paul de Munnik ‘laten we dansen’ inzet. Even later staat de hele koninklijke familie te swingen. Ook Bolsius doet een poging.

Ze eindigen hun tocht bij De Stier waar het een hels kabaal is. Toeterende buurtbewoners rijden rondjes. Máxima houdt haar vingers in haar oren. Burgemeester Bolsius probeert boven het lawaai uit te komen. ,,Dat zijn onze Turkse stadgenoten, die houden wel van een feestje!”

Een half uur later is het officiële gedeelte voorbij. Máxima schopt haar hoge hakken uit en pakt een paar sneakers uit een koffer. De meiden kleden zich om en koning Willem-Alexander verruilt zijn colbert voor een jasje met tulpen er op. Kort daarna begeeft de familie zich incognito tussen de feestende massa op de Bloemendalsestraat. Dat is tenslotte de plek waar je écht moet zijn op Koningsdag!

IMG_2764

Wipkipdip

IMG_8535.jpg

Klimmen en klauteren over boomstammen, kruipen door het groen en klooien met zand en modder. Het liefst nog met een waterpomp erbij zodat ik de kinderen na afloop flink af moest drogen en uit moest schudden om te voorkomen dat overal in huis zand zou komen te liggen. Ik kon Teun en Pien vroeger niet blijer maken. Ook een schommel of klimrek deed het goed. Maar wipkippen? Daar waren ze al snel op uitgekeken. Die zijn maar heel even leuk.

Toen ik klein was waren ze er al, die kippen. Ontworpen door een Deense Kunstenaar.Eerst alleen in de vorm van een kip, later ook met andere dieren. Goed voor het evenwicht van de allerkleinsten. Grotere kinderen vinden het vooral leuk om er wild mee heen en weer te zwaaien. Als je goed om je heen kijkt zie je overal in Amersfoort: kleine pleintjes met hier en daar een glijbaantje, tuimelrek of wipkip. Soms zie je een verdwaalde oma met een kleinkind, maar vaak is het er stil.

Om die en andere speelplekken een stuk aantrekkelijker te maken organiseert de gemeente Amersfoort wandelingen door de wijk. Samen met kinderen en buurtbewoners wordt gekeken hoe de pleintjes aantrekkelijker kunnen worden voor kinderen van alle leeftijden. Zo wordt er morgen en maandag gewandeld in Schothorst, is woensdag Schuilenburg aan de beurt en een dag later Randenbroek.

Het is dat ik niet in die wijken woon en dat Teun en Pien inmiddels te oud zijn anders had ik het wel geweten; dan hadden we meegewandeld. Het is toch super dat de kinderen invloed kunnen hebben op de speelplekken in hun eigen buurt? Willen ze boomstammen, een grasveld of een moestuintje? Of willen ze juist wat meer kleur op de al bestaande pleintjes? In het Soesterkwartier is er al gewandeld en toen de kinderen aangaven dat er een leuke ravotplek ontbrak is dat meegenomen in de plannen. Nu komt er op de Chrysantlaan een meer avontuurlijke groene speelplek. Geweldig toch?

Ik ben trouwens benieuwd hoeveel kippen er na de hele inventarisatie nog overblijven in Amersfoort. Het was leuk bedacht zo’n vijftig jaar geleden, maar inmiddels wil de jeugd wat anders. Meer uitdaging, minder kip. De wipkip wordt met uitsterven bedreigd. Helemaal niet erg!

 

 

 

 

Wegwijzers

,,Je woont hier nog niet zo lang hè?” vroeg ik de man die schuin tegenover ons huis woont. ,,Vier jaar”, was zijn antwoord. Ik dacht dat ik door de grond zakte. Deze man woont al vier jaar bij mij in de straat en nu pas maakten we kennis. Het was geen onwil, maar het gebeurde gewoon. Veel straatgenoten ken ik wel van gezicht, sommigen bij naam en een deel spreek ik regelmatig. Ik heb ook wat nieuwe buren leren kennen door de renovatie in onze straat. Toen de bomen werden omgehakt kwamen we allemaal uit onze huizen om te kijken hoe de bomenrij verdween en tijdens een warm weekend werd de bouwplaats eenmalig omgedoopt tot mega-zandbak. Dat verbindt!

Hoewel social media niet altijd even sociaal zijn zorgt onze Kruiskamp-buurtapp ook voor meer verbinding. Zo weet ik nu dat een buurvrouw kurken zoekt om samen met haar kinderen mee te knutselen, wordt er geappt over de fietsenrekken die in de straat komen en zijn de voorbereidingen voor het Sint Maartenfeest ook alweer in volle gang.

En wat zo gaaf is; sinds deze week hebben we heuse straatambassadeurs; Cyrille en Fela, twee enthousiaste buurvrouwen. Zij worden de wegwijzers van de straat Kruiskamp. Ze inventariseren wat er nodig is, zijn het aanspreekpunt voor straatgenoten en wanneer er een nieuwe bewoner komt maken ze even een praatje zodat iedereen zich welkom voelt in onze straat. Ook uit andere straten in de wijk Kruiskamp hebben zich straatambassadeurs gemeld en volgens buurtnetwerker Jolande Koelewijn van Indebuurt033 zijn uit de onderlinge contacten al mooie plannen ontstaan.

Een sociale stad begint met contact in de buurt en de straatambassadeurs kunnen daarbij helpen. Hopelijk komen er steeds meer. Eerst in de wijk Kruiskamp maar op den duur ook in andere wijken van Amersfoort.

Wat zou het fijn zijn wanneer we in onze buurt meer betrokken zijn bij elkaar en wat meer voor elkaar gaan zorgen als dat nodig is. Aan Cyrille en Fela zal het niet liggen. Ik op mijn beurt zal wat eerder onbekende straatgenoten aanspreken zodat ik niet na vier jaar weer zo’n stomme opmerking maak als ,,je woont hier nog niet zo lang hè”. Een leefbare buurt begint tenslotte ook bij mijzelf.IMG_4865