Gerrit

IMG_3397Met droevige ogen kijkt de hond mij aan. Zou hij weten dat het precies een jaar geleden is dat zijn baasje Gerrit overleed? Bikkel drukt zijn neus tegen het raam alsof hij zit te wachten tot zijn baasje hem weer komt halen voor een wandeling. Al een jaar lang moet deze hond zijn baas missen. Al een jaar missen wij ‘Kruiskampers’ onze kleurrijke buurman Gerrit Mol.

Ik leerde hem kennen toen we zo’n 16 jaar geleden aan de Kruiskamp kwamen wonen. In het begin vond ik hem intimiderend overkomen met zijn lichaam vol tatoeages en wandelend met zijn grote Amerikaanse Bulldog, maar toen ik hem beter leerde kennen bleek hij zachtaardiger dan hij leek. Tenminste…voor ons.

Teun werd 1 jaar en die dag stond Gerrit voor de deur met een grote doos. Er zat een oplaadbare scooter in. Gerrit gaf de kassabon van de speelgoedwinkel erbij zodat we wisten dat hij niet ‘van een vrachtwagen was gevallen’. Teun kon nog niet eens lopen en het duurde minstens nog een jaar voordat hij op de scooter kon. Wat heeft dat ding in de weg gestaan. Maar wat kwam het uit een goed hart. Toen ik hoogzwanger was van de tweede ging de telefoon; ,,Nienke, weet je al wat het wordt? En zo ja, mag ik dan de naam weten?”. Ik kon oprecht zeggen dat ik het niet wist en dat ik zeker geen naam aan hem door zou geven voordat ons kind geboren was. Na Pien’s geboorte kwam die stoere Gerrit aan met een bijtring met een zilveren bel waarin haar naam was gegraveerd. Zo’n stoere buurman, met zo’n lief cadeautje.

De jaren gingen voorbij en we leerden Gerrit steeds beter kennen. Hij heeft van alles uitgevreten en heeft zeker niet alleen maar vrienden gemaakt, maar ik weet dat hij voor ons door het vuur zou zijn gaan als dat nodig zou zijn. We liepen elkaars deur niet plat, maar als we elkaar zagen maakten we een praatje. Hoewel we heel verschillend waren, respecteerden en waardeerden we elkaar.

Nu is hij alweer een jaar dood.Het is bijna niet voor te stellen. Soms fiets ik de straat in en verwacht ik Gerrit te zien, tegen beter weten in. Ik mis hem op de fiets met zijn kratje Heineken achterop. Ik mis hem terwijl hij onvast op zijn benen Bikkel uitlaat. Ik mis zelfs de geur van sigaretten die uit zijn huis kwam wanneer hij de deur open deed. Potverdorie Gerrit. Je wordt gemist!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s